GIMP - graficzny kombajn do Linuksa


Obsługiwane typy plików

GIMP obsługuje standardowe typy plików graficznych - od prostego formatu BMP przez TIFF, GIF, PostScript, EPS i PDF aż po PDS (generowany przez Adobe Photoshop) i MPEG. GIMP korzysta także z własnego formatu plików, XFC. Należy go używać, jeśli w zapisanym pliku mają być zawarte informacje na temat warstw oraz informacje specyficzne do GIMP-u. Końcowy wynik można wyeksportować do dowolnego z obsługiwanych formatów. Ciekawostką jest możliwość otwarcia pliku graficznego pobranego spod adresu wpisanego w oknie Open (uzupełniona o opcję bezpośredniego wysłania pliku pocztą elektroniczną). W zasadzie jedyny problem związany z formatami plików to brak możliwości odczytywania plików TIFF zapisanych przez Photoshop w standardzie CMYK. Natomiast bardzo przydaje się obsługa plików AFS (Adobe Photoshop Filter Factory), dzięki której ogromna liczba filtrów przygotowanych do Photoshopa jest dostępna także do GIMP-u. Trzeba jednak pamiętać, że do bezpośredniego wykorzystania nadają się jedynie pliki w formacie AFS, a nie prekompilowane.

Współpraca z urządzeniami zewnętrznymi

Skaner

Skanowanie jest jedną z kluczowych funkcji każdego programu graficznego. Program SANE (Scanner Access Now Easy) umożliwia skanowanie bezpośrednio do GIMP-u, a co za tym idzie - natychmiastową obróbkę obrazów. Może pracować jako osobny program, ale znakomicie integruje się z GIMP-em - pojawia się jako jedna opcji w menu Xtns. Stanowi odpowiednik interfejsu TWAIN w Photoshopie - oba mają bardzo podobną obsługę i dostępne opcje. Jeśli SANE nie będzie współpracować z Twoim skanerem, możesz zastosować komercyjne oprogramowanie firmy Mentalix (www.mentalix.com), przeznaczone specjalnie do współpracy z aplikacjami DTP.

Tablety

Programy graficzne dobrej klasy umożliwiają również rysowanie przy użyciu urządzeń zwanych tabletami. GIMP obsługuje tablety firmy Wacom (przez rozszerzenie X Window System), będące standardem wśród urządzeń tego typu (większość oferuje tryb zgodności z protokołem Wacom).

Inne.

Spośród innych ciekawostek warto wymienić obsługę obrazu z kamer i cyfrowych fotograficznych aparatów.

GIMP - praca z programem

Wersja do Linux Mandrake została zamieszczona wraz z tą dystrybucją na CD-ROM-ie w numerze 12/1999 PCWK.

Po pierwszym uruchomieniu programu (poleceniem gimp wykonanym z okna

xterminalu) lub z menu używanego Menedżera okien, pojawi się prośba o potwierdzenie instalacji - ta "instalacja" polega na skopiowaniu plików konfiguracyjnych do katalogu domowego użytkownika (np. /home/pawel) i utworzeniu pustych katalogów dla własnych wtyczek, pędzli, palet, wzorów, tekstur itd. - dzięki temu możliwe będzie dostosowanie programu do własnych potrzeb.

W końcu otworzy się okno główne programu zawierające kilkanaście ikon i tylko dwie pozycje w menu. Wszystkie opcje są także dostępne z poziomu menu kontekstowego, uruchamianego prawym przyciskiem myszy po umieszczeniu kursora w oknie edytowanego obrazu.

To menu jest podstawowym sposobem sterowania programem i uruchamiania wszystkich opcji. Cztery pierwsze pozycje (File, Edit, Select, View) są standardowe i nie wymagają objaśnień. Druga grupa to Image, Layers, Tools, a trzecia to Filters, Script-Fu. Ostatnia pozycja, Dialogs, pozwala włączać i wyłączać pomocnicze okna "narzędziowe", z których najważniejsze są: Brushes (pędzle), Patterns (wzory), Palette (paleta), Gradient (gradient), Layer & Channels (warstwy i kolory). Podręcznik użytkownika GIMP-u - GIMP User Manual (GUM) zawiera wykaz najważniejszych skrótów klawiaturowych wraz z ich odpowiednikami z programu Photoshop. Oczywiście wszystkie podstawowe narzędzia graficzne, takie jak pędzle, wzory, tekstury, palety, gradient, warstwy i kanały, można dostosować do własnych wymagań, jak również dodawać nowe wzory. Niezbędnym dodatkiem jest system zarządzania kolorami - profesjonalne studia zapewne wybiorą kosztowny CMS (Color Management System) oferowany do Linuksa przez firmę Mentalix i zawierający profile kolorów do różnych urządzeń - monitorów, drukarek i skanerów. Niestety, GIMP nie oferuje jeszcze podglądu w trybie CMYK, co może być sporym problemem dla profesjonalistów (kolory na monitorze, wyświetlane w trybie RGB mogą się znacząco różnić od uzyskanych w druku, gdzie korzysta się z CMYK-a).