GIMP - graficzny kombajn do Linuksa


Filtry - wtyczki

GIMP - graficzny kombajn do Linuksa
Podobnie jak i inne współczesne programy graficzne GIMP ma wiele standardowych filtrów wspomagających przetwarzanie grafiki. Możliwe jest dalsze rozszerzanie funkcji przez dołączanie tzw. wtyczek (plug-ins). W GIMP-ie wtyczkami w ścisłym znaczeniu tego słowa są jedynie filtry, ale podobnie instaluje się skrypty - Script-Fu - automatyzujące wykonywanie wielu standardowych operacji na obrazach. Instalacja polega na skopiowaniu ich do katalogu .gimp/plug-ins, znajdującego się w katalogu domowym (np. /home/pawel). Po ponownym uruchomieniu GIMP-u w menu kontekstowym Filters pojawią się nowe pozycje. Większość filtrów dostępnych w Internecie trzeba, niestety, samodzielnie kompilować - na szczęście GIMP dołączany do popularnych dystrybucji Linuksa standardowo zawiera gotowe do pracy wszystkie obecnie dostępne wtyczki. Jeśli nadal będziesz chciał samodzielnie skompilować jakiś filtr, to przejrzysty opis postępowania znajdziesz we wspomnianym podręczniku GUM. Jedną z najciekawszych wtyczek jest Gfig, niewielki, zwarty program do rysowania linii, figur geometrycznych, łuków krzywych Beziera i innych elementów geometrycznych. Oczywiście możliwe jest także definiowanie własnych filtrów- służy do tego funkcja Convolution Matrix.

Skrypty - Script-Fu

Skrypty automatyzują często wykonywanych operacji. Wszystkie są dostępne w GIMP-ie przez menu Xtns|Script-Fu i menu kontekstowe. Wersja binarna GIMP-u dostarczana jest wraz ze sporą liczbą gotowych do użycia skryptów. Ponieważ są zwykłymi plikami tekstowymi, zawierającymi polecenia języka Scheme, który GIMP wykorzystuje, ich instalowanie jest prostsze niż filtrów. Odbywa się podobnie, ale w tym wypadku kopiujesz pliki do katalogu .gimp/scripts (również w katalogu domowym, np. /home/pawel). Po ponownym uruchomieniu GIMP-u w menu kontekstowym Script-Fu pojawią się nowe opcje. Największą zaletą Script-Fu jest to, że uwalniają początkujących od żmudnego wykonywania poszczególnych czynności, umożliwiając jednocześnie szybkie osiągnięcie pożądanego efektu. Filtry oraz skrypty są dostępne i bezpłatne, co sprawia, że na tym polu GIMP pokonał Photoshopa, do którego najlepsze rozszerzenia trzeba kupować, i to często za niemałe pieniądze.

Wsadowy tryb pracy

GIMP potrafi pracować w trybie wsadowym - bez wyświetlania interfejsu.

Dzięki temu możliwe jest przetwarzanie grafiki na zdalnych komputerach (np. o wiele silniejszych niż lokalna maszyna). Tryb wsadowy polega na wywołaniu polecenia

gimp -b <polecenie> <pliki>

gdzie <polecenie> jest skryptem wykonywanym na plikach. Ta cecha, łącząca uniksową tradycję linii poleceń z programem graficznym, jest unikatowa - pozwala na zaawansowane generowanie grafiki online. GIMP jest chyba jedynym "biurkowym" programem graficznym, który może pracować w takim trybie. Generowanie grafiki (i umieszczanie jej na serwerze WWW) może być sterowane przez różne warunki zewnętrzne i zdefiniowane wcześniej skrypty. Najprostsze zastosowanie to na przykład generowanie bannerów zawierających dynamicznie aktualizowane notowania giełdowe.

Jak nauczyć się GIMP-u?

Wykorzystanie wszystkich możliwości udostępnianych przez tak skomplikowany program wymaga pewnej wiedzy ogólnej na temat obróbki grafiki rastrowej, warto również zapoznać się z dobrą dokumentacją i przykładami. Na szczęście, dostępna jest imponująca ilość dokumentacji GIMP-u, o jakości zbliżonej do dokumentacji programów komercyjnych. Dokumentacja online jest dostępna przez portal www.gimp.org/docs.html, można też wydrukować znakomity podręcznik użytkownika (około 600 stron!), GIMP User Manual (GUM). Jest on dostępny w różnych formatach (HTML, SGML, PDF) pod adresemftp://manual.gimp.org/pub/manual/. GUM nie tylko szczegółowo opisuje wszystkie dostępne opcje, ale również wyjaśnia podstawowe pojęcia związane z kolorami, kalibracją monitora, przygotowaniem do wydruku (materiały do naświetlarni). Jeśli pracowałeś już z innymi programami graficznymi - Adobe Photoshop czy PainShop Pro, Corel PhotoPaint - to będziesz miał ułatwione zadanie, bo filozofia pracy jest zbliżona, a narzędzia niemal takie same.