Graficzna codzienność


PHOTO-PAINT to przede wszystkim brak warstw. Zamiast nich operujemy obiektami graficznymi, ułożonymi w stos przypominający hierarchię warstw w Photoshopie. Obiekty możemy łączyć, ustalając przy tym sposób oddziaływania między nimi. Podstawowe operacje na obiekcie wykonuje się tylko jednym narzędziem, wskaźnikiem obiektów: w zależności od liczby kliknięć obiektu możemy go skalować, obracać, zniekształcać. Liczne narzędzia do zaznaczania ułatwiają wyodrębnienie pożądanych fragmentów obrazu. Znacznie rozbudowano funkcje przeznaczone do pracy z maskami (maski są zresztą na tyle istotnym elementem przetwarzania grafiki w PHOTO-PAINCIE, że doczekały się własnego, dość dużego menu). Mnogość opcji związanych z korekcją koloru wręcz przytłacza, co widać na zdjęciu zamieszczonym powyżej. Olbrzymia liczba filtrów umożliwia zrealizowanie praktycznie dowolnego efektu, a tam, gdzie to potrzebne, możemy uatrakcyjnić grafikę, korzystając z elementów przygotowanych w edytorze tekstur. Podobnie jak omawiany dalej GIMP, PHOTO-PAINT może wczytywać pliki AVI, a nawet MOV. W menu znajdziemy całą grupę narzędzi przeznaczonych właśnie do prac z animacjami.

Interfejs graficzny, choć znacznie rozbudowany, jest skonstruowany przejrzyście, a użytkownik może dopasować go do swoich potrzeb. Bardziej zaawansowanych grafików zainteresuje możliwość skorzystania z CorelScriptu i Visual Basica.

Adobe Photoshop 7

Photoshop - praca na warstwach, doskonałe narzędzia do selekcji, maski, duży zestaw pędzli - czy grafik może chcieć więcej?

Photoshop - praca na warstwach, doskonałe narzędzia do selekcji, maski, duży zestaw pędzli - czy grafik może chcieć więcej?

Adobe Photoshop to podstawowe narzędzie pracy w profesjonalnych studiach graficznych. Program przygotowywano głównie po kątem wykorzystania w poligrafii, choć obecnie jest wykorzystywany niemal w każdym innym dziale grafiki komputerowej. Jest to narzędzie nastawione przede wszystkim na edycję obrazu, a więc na dokonywanie retuszy, wprowadzanie zmian kolorystycznych, tworzenie kompozycji. Funkcje typowo malarskie, takie jak pędzle w różny sposób oddziałujące z podłożem, są jednak dostępne i przy odrobinie wprawy Photoshop świetnie sprawdza się w tej dziedzinie (wiele ujęć z Katedry Tomka Bagińskiego powstało całkowicie w Photoshopie).

Podstawą pracy w Photoshopie są działania dokonywane na warstwach o hierarchicznej strukturze, przypominającej strukturę katalogów w systemie operacyjnym. Warstwy można praktycznie dowolnie przemieszczać w ramach hierarchii, a także grupować w podkatalogu. Jest wiele narzędzi kompozycyjnych, od standardowej gumki, pozwalającej usuwać część warstwy w celu odsłonięcia podkładu na zaawansowane operacje, takie jak praca z kanałem alfa czy maski definiowane dla poszczególnych warstw. Naturalnie możemy skorzystać z "pieczątki", niezastąpionej podczas retuszowania. Odpowiednie narzędzia umożliwiają precyzyjną korekcję koloru, od jasności i kontrastu przez nasycenie na poziomach, krzywych koloru i operacjach na poszczególnych kanałach kończąc. Co oczywiste, dostępne są także najczęściej wykorzystywane modele koloru, w tym RGB oraz standard poligraficzny - CMYK.

Stosunkowo późno wprowadzono w Photoshopie narzędzia ułatwiające pracę grafikom przygotowującym strony WWW, tym niemniej obecnie program zawiera wszystkie niezbędne do tego celu opcje. Możemy dopasować rozmiar grafik do swoich wymagań czy wyeksportować z odpowiednim kodem HTML grafikę podzieloną na części.

Pod względem konfiguracji interfejsu użytkownika Photoshop jest dość elastyczny, pozwalając na rozmieszczenie wybranych palet lub na pogrupowanie ich na kartach. Większość najczęściej używanych funkcji jest dostępna za pomocą odpowiednich skrótów klawiaturowych. Bezsprzecznie to właśnie Photoshop wyznacza wysokość poprzeczki, do której musi równać konkurencja. Jest to jednak oprogramowanie drogie, adresowane głównie do firm i trudno przypuszczać, aby jego oryginał pojawił się na biurku amatora chcącego wykonać jedynie podstawowe operacje graficzne.