HPC i procesor Cell

Procesor Cell (wspólne dzieło IBM, Sony i Toshiby) zaprojektowano z myślą o instalowaniu w konsolach gier Sony. Naukowcy z Lawrence Berkeley National Laboratory proponują, aby na bazie procesora Cell opracować nową architekturę i stosować ją do budowania systemów obliczeniowych HPC (High Performace Computing).

HPC i procesor Cell
Swoją propozycję naukowcy z Berkley przedstawili w dokumencie (The Potential of the Cell Processor; patrz www.cs.berkeley.edu/~samw/projects/cell/CF06.pdf). Aby sprawdzić, czy układ Cell zda egzamin w środowisku HCP, naukowcy uruchomili szereg aplikacji naukowych na komputerze opartym na tym procesorze. Następnie te same testy uruchomiono na komputerach opartych na tradycyjnych procesorach i architekturach. Testy wykazały, że procesor Cell przetwarza dane szybciej niż inne wielordzeniowe układy CPU.

Układ Cell zawiera rdzeń procesora PowerPC i osiem specjalizowanych procesorów wektorowych (element SPE; Synergistic Processing Element). Każdy element SPE ma do swojej dyspozycji jednostkę SPU (Synergistic Processing Unit), pamięć i kontroler pamięci. Naukowcy podkreślają, że procesor Cell powinien być tańszy od tradycyjnych układów CPU, ponieważ będzie produkowany w bardzo dużych ilościach.

Chociaż Cell jest 32-bitowym układem, po wprowadzeniu do niego drobnych poprawek, będzie mógł z powodzeniem obsługiwać większość 64-bitowych, naukowych aplikacji. Naukowcy opracowali model wydajności układu Cell i porównali go z procesorami Opteron (AMD), Itanium 2 (Intel) i Cray X1.

Testy wykazały, że układ Cell pracuje co najmniej osiem razy wydajniej niż procesory Opteron i Itanium.