IronPython 1.0 - żelazny wąż na wolności

Właśnie ukazała się finalna wersja nowego języka programowania przeznaczonego dla platformy .NET. IronPython doskonale integruje się z .NET Framework, pozwalając, przy zachowaniu pełnej kompatybilności z oryginalnym językiem, korzystać ze wszystkich dobrodziejstw, w tym także bibliotek dostępnych w platformie.

Praca nad IronPython'em trwała prawie trzy lata i, jak pisze autor - Jim Hugunin - w swoim oficjalnym ogłoszeniu na liście dyskusyjnej, rozpoczęła się, aby stwierdzić, że CLR - maszyna wirtualna platformy .NET - nie nadaje się dla języków dynamicznych. Tymczasem okazało się, że radzi sobie ona całkiem dobrze i w wielu przypadkach wychodziło na jaw, że Python na CLR działał prawie dwa razy szybciej niż jego standardowa implementacja w C. Autor dołączył w końcu do firmy Microsoft i pod jej skrzydłami rozwijał swój projekt, aż do teraz, kiedy to pojawiła się finalna wersja 1.0.

Do uruchomienia IronPython'a wymagany jest .NET Framework w wersji 2.0, gdyż wykorzystuje on jej rozszerzenia, jak na przykład typy generyczne, czy metody dynamiczne. Deweloperzy otrzymują do ręki, podobnie jak w standardowym Pythonie, interaktywną konsolę z interpreterem języka, ale także możliwość statycznej kompilacji do plików wykonywalnych "exe", czy bibliotek "dll". Pomimo zgodności samego języka, obie implementacje jednak się różnią, jak choćby nieobecnością wielu standardowych modułów. Szczegółowe informacje o różnicach można znaleźć na witrynie projektu.

IronPython jest udostępniony jako open-source, na zasadach licencji podobnej do BSD. Więcej informacji o nim znaleźć można na oficjalnej witrynie projektu. Stamtąd też można pobrać najnowszą wersję 1.0, przykładowe programy, czy też kod źródłowy.

Niedawno zamieściliśmy w serwisie wywiad z Jasonem McConnellem, product managerem projektu Visual Studio, odpowiedzialnym w Microsofcie za języki programowania, gdzie można poznać oficjalne stanowisko giganta na temat implementacji dynamicznych języków programowania pod platformę .NET.