Jak zgrywać, montować, kompresować wideo - z komórki, aparatu, kamery


Jaki format kompresji wybrać?

Rodzaj kompresji musi być dostosowany do możliwości urządzenia, na którym film będzie odtwarzany oraz do pojemności nośnika. Przyjrzyjmy się kilku najczęściej stosowanym, najpopularniejszym formatom, poczynając od najlepszych, a kończąc na "najgorszych", tj. dających największe zniekształcenia, ale niewymagających wydajnych procesorów do dekodowania obrazu i dźwięku.

DivX, Xvid (MPEG-4 Part 2), WMV HD (WMV9) - najlepsze na mocnych laptopach

Najnowszy DivX i Xvid to dwa niezwykle popularne formaty, w których wykorzystano kodek MPEG-4. Obydwa potrafią skompresować filmy do rozdzielczości Full HD (1920x1080) pikseli z szybkością 30 klatek na sekundę, choć Xvid od lat oferuje wyższy poziom kompresji przy identycznym poziomie jakości. DivX w trybie High Definition (profil High Def) może zapisywać nawet 13,5 MB na każdą sekundę kompresowanego obrazu. Gwarantuje to doskonałą jakość filmu, ale może spowodować błyskawiczne wypełnienie wolnej przestrzeni. Na szczęście w mało dynamicznych scenach wymagania co do pojemności spadają do akceptowalnego poziomu (każda minuta zabiera maksymalnie 30 MB miejsca).

W najbardziej wyśrubowanych ustawieniach, Xvid oferuje równie dobrą jakość przy mniejszym zapotrzebowaniu na powierzchnię dyskową - albo lepszy obraz przy zapotrzebowaniu identycznym. Wszystko za sprawą obsługi globalnej kompensacji ruchu (ang. global motion compensation), algorytmu, który pozwala na większą kompresję klatek, w których cały kadr znajduje się w ruchu.

Pobierz DivX 7.2

Pobierz DivX Mobile Player 0.92

Pobierz DivX Mobile Player 0.92 (Windows Mobile)

Pobierz Xvid

DVD, SVCD (MPEG-2), WMV7 - dobre do netbooków i odtwarzaczy stacjonarnych

Standard MPEG-2 stosowany na płytach DVD i SVCD obsługuje, co prawda, rozdzielczość aż do 1920x1152 pikseli, ale zalecamy wykorzystywanie go w rozdzielczości do 720x576 (lub 720x480 w wypadku NTSC) pikseli. Dzięki stosunkowo prostej konstrukcji, potrzebuje maksymalnie ok. 1 MB powierzchni na każdą zapisywaną sekundę filmu (do 10 Mb/s wraz z dźwiękiem), ale jego dekodowanie nie jest tak złożone obliczeniowo, jak formatów MPEG-4.

MPEG-2 to format, z którego dekodowaniem bez większych problemów poradzą sobie nawet starsze smartfony i PDA. Należy jednak uważać z rozdzielczością - zalecane maksimum to 352x288 pikseli.

MPEG-1 (VCD) i MP4/3GP - idealne na słabym sprzęcie

Formaty 3GP, 3G2 i MP4 są bardzo często stosowane w telefonach komórkowych. Wykorzystują odmianę nowoczesnego MPEG-4 o nazwie MPEG-4 Part 12 (3GP i 3G2) lub MPEG-4 Part 14 (MP4). Co prawda, MPEG-1 jest formatem niezwykle archaicznym, ale nadal stosowanym na płytach VCD. Mimo znacznej różnicy wieku, obydwa standardy doskonale sprawdzają się na urządzeniach o niewielkiej mocy obliczeniowej. MPEG-1 zajmuje sporo miejsca na dysku, choć oferuje maksymalną rozdzielczość 352x288 pikseli (PAL).

Dla odmiany 3GP, 3G2 i MP4 gwarantują niewielką objętość (40 minut filmu można skompresować do 80 MB w rozdzielczości 320x240 pikseli), co pozwala na zabranie sporej wideoteki w podróż. Niestety, taka kompresja powoduje powstawanie artefaktów, dlatego oglądanie filmów MPEG-4 P12 lub P14 na większych ekranach nie jest zalecane.

Flash

Mało kto kompresuje pliki do formatu Flash (FLV, SWF), natomiast sporo osób z niego korzysta, pobierając wideo z YouTube'a. Pliki FLV wykorzystują kodek H.263 i MP3, dlatego przy standardowej rozdzielczości poradzą sobie z nimi nawet urządzenia przenośne (smartfony).

Najważniejsze zalecenia

Choć zakresy stosowania opisywanych powyżej formatów częściowo się pokrywają (w dolnych przedziałach MPEG-1, MPEG-2 i MPEG-4 obsługują identyczną rozdzielczość), należy pamiętać, że im nowszy format, tym mniej miejsca zajmują pliki wynikowe, ale tym trudniejsze będzie zdekodowanie skompresowanego filmu. Generalna zasada jest taka, że należy wybierać najlepszy kodek pasujący do danej rozdzielczości (np. jeśli chcemy mieć film 720x576, MPEG-4 zwykle będzie lepszy niż MPEG-2) pamiętając przy okazji, by pod żadnym pozorem nie przekraczać maksymalnej rozdzielczości ekranu. Zmarnujemy tylko miejsce na dysku, niczego nie uzyskując w zamian: na nic nam film Full HD, gdy zechcemy go wyświetlić na notebooku z matrycą 1280x800 pikseli.

Porównanie kompresji w poszczególnych formatach.

HD

DVD

VCD (MPEG-1)

3GP (MPEG-4 Part 12)