Koktajl rastrowo-wektorowy

Aktualizowanie symbolu nie różni się od sposobu, w jaki aktualizujemy próbki koloru czy inne predefiniowane wzory. Chcąc nadać wszystkim użytym symbolom bitmapy indywidualny cień, przypisujemy go najpierw bitmapie źródłowej, po czym naciskamy klawisz Alt, przenosimy go na paletę Symbols i upuszczamy na starym symbolu.

Aktualizacja obiektów na obszarze roboczym następuje automatycznie.

Mając gotowy symbol-bitmapę, warto spędzić chwilę z opcjami 3D. Jak pisałem w jednym z poprzednich warsztatów, illustrator CS umożliwia "teksturowanie" płaszczyzn obiektów 3D z użyciem symboli (rys. 6).

Koktajl rastrowo-wektorowy
Koktajl rastrowo-wektorowy
Do czego może się to przydać, wie każdy, kogo choć raz klient poprosił: "A na tym jabłku chciałbym nasze logo..." Podobnie jak w przypadku symboli bitmapa-tekstura może być potraktowana różnorakimi efektami, przy czym aktualizacja jej na obiekcie następuje równocześnie ze zmianą źródła znajdującego się w palecie Symbols.

Przydatne może być wykorzystanie bitmapy jako wypełnienia wzorkowego (Pattern Fill). Korzystając z trybów krycia, efektów oraz innych dostępnych w Illustratorze narzędzi, tworzymy obrazek, który następnie, bez potrzeby uprzedniego zgrupowania elementów, upuszczamy na palecie próbek (Swatches). Potem rysujemy dowolną figurę (niech będzie to nawet zwykły, użyty jako tło przyszłego projektu prostokąt) i klikamy w utworzony przed momentem wzorek.

Teraz zamiast przygotowywać w Photoshopie półprodukty, wystarczy zaimportować do Illustratora małą, acz stosownej rozdzielczości fotkę i na jej podstawie przygotować potrzebne wypełnienie kafelkowe - oszczędza to zarówno czasu, jak i zasobów systemowych (zrobienie czegokolwiek w Illustratorze z zaimportowaną jako tło bitmapą A4 w rozdzielczości 300 dpi to zwykle droga przez mękę).

Niejednemu z nas zdarzyło się składać broszury z większą ilością bitmap, którym trzeba było nadać obrys, cień, a nierzadko i podpis. Najczęściej kończyło się to oddzielnym przygotowywaniem kształtu nieco większego od bitmapy (obrys) i wyrównywaniu go z obrazkiem, przesuwaniem oraz cichą nadzieją, że klientowi nie przyjdą do głowy żadne zmiany. Obecna w Illustratorze od wersji 9. paleta Appearance w połączeniu z efektem Convert to Shape to panaceum na walkę z takimi problemami.

Po zaimportowaniu stosownych bitmap do Illustratora zaznaczamy jedną z nich i z menu kontekstowego palety Appearance (w menu Window), wybieramy komendę Add New Fill. Pozostając w palecie Appearance, przesuwamy warstwę Fill (będzie miała taki kolor, jaki jest aktualnie kolor wypełnienia w pasku z narzędziami) pod warstwę Image Pixels. Zaznaczamy warstwę Image Pixels (najlepiej w nią kliknąć), wybieramy z palety Effects opcję Convert to Shape: Rectangle i w polu Relative wpisujemy przykładowo 2 mm.

Od tej pory bitmapa będzie miała przypisane dodatkowe, w pełni edytowalne wypełnienie, które będzie można modyfikować jak każdy inny wektorowy obiekt - nadawać dowolne efekty, wypełnienia, słowem wszystko, poza konwersją na siatkę gradientu.

Jedna bitmapa za nami, co jednak zrobić, gdy w projekcie są ich dziesiątki?

Najprościej byłoby nagrać akcję i zastosować ją do wszystkich pozostałych obrazów rastrowych. Można jednak jeszcze prościej - wystarczy zaznaczyć wszystkie elementy rastrowe i używając próbnika/pipety (Eyedropper) skopiować atrybuty bitmapy z dodatkowym wypełnieniem. Gdyby próbnik nie pobierał atrybutów bitmapy, należy dwukrotnie kliknąć jego ikonę w przyborniku i w oknie Eyedropper Picks Up zaznaczyć pole wyboru Appearance.

Metoda, jakkolwiek wielce przydatna, ma jeden spory minus. Spróbujmy obrócić jedną z bitmap obdarzoną dodatkowym wypełnieniem.

Jak pokazuje przedostatni element na rys. 7, kwadrat, na którym bazuje dodatkowe wypełnienie, jest definiowany nie na podstawie faktycznych granic bitmapy, lecz jej ramki otaczającej. Bierze się to stąd, że granice obiektów rastrowych w Illustratorze są określane nie wedle ich faktycznych granic (które definiowane są pikselami), lecz według ramki otaczającej złożonej z wektorów. Sposobem na obejście tego jest skorzystanie z opcji Expand Appearance (patrz: Digit 1-2/2005), co z kolei pozbawia możliwości edycji dodanego wypełnienia (ostatni obiekt na rys. 8).

Koktajl rastrowo-wektorowy
Koktajl rastrowo-wektorowy
Niektóre bitmapy mogą mieć osadzony profil kolorów. Illustrator, podobnie jak Photoshop, umożliwia import bitmapy z jej własnym profilem kolorów, jak też konwersję na profil aktualnie ustawiony w programie. Skrótem klawiaturowym Ctrl+Shift+K aktywujemy paletę Color Settings (dostępną także w menu Edit: Color Settings), w której sekcji Color management policies decydujemy, czy program ma zachowywać profile importowanych obrazów rastrowych czy też je konwertować.