Notoryczne bolączki systemu


8. Kłopoty ze skryptami

Notoryczne bolączki systemu

Bramkarz skryptów - programy blokujące szkodliwy kod są wyczulone na punkcie odwołań skryptu do systemu plików (porada 8).

Objawy Klikasz dwukrotnie skrypt VBS lub HTA z naszej płyty. Na ekranie pojawia się ostrzeżenie lub komunikat alarmowy. Ewentualnie zamiast skryptu zostaje przywołana inna aplikacja. Czy skrypty na płycie PCWK zawierają wirusy?

Terapia Przedstawione problemy mogą mieć różnorakie przyczyny. Być może nie masz zainstalowanej najnowszej wersji Hosta Skryptów systemu Windows. Przewrażliwione moduły do blokowania niebezpiecznego kodu widzą ryzyko praktycznie w każdym skrypcie, który odwołuje się do systemu plików lub do rejestru. A ponadto są aplikacje, które przedefiniowują na swoje potrzeby rozszerzenia plików przewidziane domyślnie dla skryptów - chociażby programy graficzne, które bez pytania zawłaszczają pliki typu HTA.

Analizę problemu należy rozpocząć od sprawdzenia, czy system dysponuje bieżącą wersją Hosta Skryptów. Przejdź w tym celu do katalogu \Windows\System32 (dotyczy Windows 2000 i XP) lub \Windows\System (dotyczy Windows 98 i Me). Kliknij prawym przyciskiem ikonę pliku wscript.exe, po czym wskaż polecenie Właściwości. Przeskocz na kartę Wersja. Jeśli w wierszu Wersja pliku widnieje napis 5.6, masz bieżącą edycję. W przeciwnym razie musisz pobrać i zainstalować aktualną wersję. Host jest dostępny pod adresemhttp://www.microsoft.com/downloads/ (plik scr56pl.exe do Windows 98/Me lub plik scriptpl. exe do Windows 2000, rozmiar pliku: ok. 730 KB). Dokładne lokalizacje wymienionych plików podajemy w pliku Adresy.txt (na dołączonej płycie).

Jeśli skrypt nie działa nawet przy najnowszym Hoście Skryptów, dalszy tok postępowania zależy od objawów występujących podczas jego przywoływania.

Jeżeli na ekranie pojawia się ostrzeżenie modułu zabezpieczającego przed szkodliwym kodem (tzw. blokera skryptów) sugerujące, że uruchomienie skryptu z naszej płyty wiąże się z pewnym ryzykiem, możesz zignorować ten komunikat. Moduły tego rodzaju parsują (analizują wiersz po wierszu) plik skryptu przed jego wykonaniem i biją na alarm, gdy znajdą w nim deklarację obiektu systemu plików. Tymczasem obiekt tego typu jest wymagany w każdym skrypcie, który odwołuje się do plików i/lub folderów na twardym dysku. Możesz być pewien, że skrypty tworzone przez naszą redakcję nie zawierają złośliwego kodu.

Gdy przywołanie skryptu kończy się uruchomieniem aplikacji, która nie ma z nim nic wspólnego, zapewne jest błąd w skojarzeniach plików typu VBS lub HTA (patrz porada 2). Aby go skorygować, przywołaj menu Narzędzia | Opcje folderów w oknie Eksploratora. Wskaż kartę Typy plików. Następnie znajdź i zaznacz rozszerzenie HTA. Kliknij przycisk Zmień i wybierz z listy Microsoft HTML Application host. Te same czynności wykonaj dla rozszerzenia VBS - tym razem wybierz jednak Microsoft Windows Based Script Host bądź Host skryptów oparty na systemie Microsoft Windows. Jeśli w oknie brakuje odpowiedniej aplikacji do obsługi plików HTA lub VBS, kliknij przycisk Inne, a potem wskaż plik mshta.exe (dotyczy rozszerzenia HTA) lub plik wscript.exe (dotyczy rozszerzenia VBS) - w Windows 98/Me powinny znajdować się w katalogu \Windows\ System, a w Windows 2000/XP w katalogu \Windows\System32.

9. Resztki instalacji

Notoryczne bolączki systemu

Brudna robota - to narzędzie wyrzuca śmieci pozostałe po nieudanych próbach za- lub odinstalowania programów (porada 9).

Objawy Gdy przerwiesz działanie programu Windows Installer, narzędzie zazwyczaj nie pozostawia żadnych śmieci. Usuwa skopiowane uprzednio pliki, a ponadto przywraca stan sprzed nieudanej instalacji. Jednak gdy następuje zawieszenie instalatora (np. spowodowane brakiem miejsca na dysku docelowym), może się okazać, że oprogramowanie jest zainstalowane tylko częściowo. Wówczas nie daje się uruchomić, a próby jego odinstalowania czy ponownego zainstalowania spalą na panewce - w obu wypadkach instalator zgłasza błąd, z którym nie daje sobie rady.

Terapia Program Windows Installer gromadzi wszystkie archiwa instalacyjne i związane z nimi dane w katalogu %windir%\INSTALLER. Jeśli brakuje w nim wymaganych plików lub są uszkodzone, lecz informacje o instalowanym produkcie są wstawione do rejestru, instalator staje przed problemem nie do rozwiązania. Poradzisz sobie z nim za pomocą bezpłatnego narzędzia Windows Installer CleanUp (dostępny pod adresem:http://support. microsoft.com/kb/290301/PL/, środowiska: Windows 98/Me/2000/XP, rozmiar pliku: ok. 278 KB). Jest ono bardzo proste w obsłudze. Wyświetla listę wszystkich programów, których dane Windows Installer wstawił do rejestru. Wystarczy zaznaczyć aplikację, która nie została pomyślnie zainstalowana, a następnie kliknąć przycisk Remove. Wskutek tego informacje instalacyjne zostaną usunięte i będzie można ponowić próbę zainstalowania.

10. Komputery w sieci

Objawy Utworzyłeś w domu niewielką sieć, łączącą kilka pecetów. Tymczasem w oknie otoczenia sieciowego (Moje miejsca sieciowe) wcale nie widać udostępnień zasobów w pozostałych pecetach.

Terapia Kreator sieci powinien samodzielnie włączyć wszystkie komputery do sieci LAN i dostroić ich ustawienia. Przeważnie nie napotyka problemów i pomyślnie konfiguruje sieć. Opisane symptomy mogą mieć różne przyczyny.

1. Niewłaściwe kable. Przewody sieciowe mają kilka odmian. W kablach standardowych, tzw. prostych, wszystkie żyły są ułożone równolegle (nie mylić z kablem do połączenia bezpośredniego poprzez port równoległy!). Oprócz nich są jeszcze kable o skrzyżowanym układzie żył, tzw. skrosowane. Stosuje się je z reguły tylko do bezpośredniego łączenia dwóch komputerów. Jeśli chcesz zbudować sieć opartą na koncentratorze (tzw. hubie) bądź urządzeniu trasującym (tzw. routerze), nie obejdziesz się bez kabli z równoległym układem żył.

2. Odmienna konfiguracja. Jeśli jeden z komputerów był wcześniej podłączony do innej sieci lub został wstępnie skonfigurowany przez producenta, jego ustawienia mogą się nie zgadzać z bieżącymi ustawieniami sieci. Przywołaj wówczas kreatora konfiguracji sieci, którego chcesz włączyć do istniejącej sieci. W Windows XP przywołaj w tym celu program Netsetup.exe z katalogu %windir%\SYSTEM32, a w Windows Me kliknij dwukrotnie ikonę Kreator sieci domowej w oknie Moje połączenia sieciowe lub uruchom program Netconn.exe z katalogu %windir%.

Jeśli natomiast tworzysz nową sieć od podstaw, przywołaj wspomnianego kreatora we wszystkich pecetach, które znajdą się w sieci - poczynając od komputera, który ma zapewniać wszystkim użytkownikom podłączenie do Internetu (za pośrednictwem udostępniania łącza internetowego). Nie powtarzaj nazw nadawanych poszczególnym komputerom w sieci, a jednocześnie przypisz każdemu pecetowi taką samą nazwę grupy roboczej. Gdy odpowiesz na wszystkie pytania kreatora, komputery będą gotowe do pracy w sieci LAN.

Certyfikaty (porada 5)

Jeśli stosujesz szyfrowanie zasobów dyskowych na partycji NTFS, gdy zapomnisz hasła, stracisz całkowity dostęp do zabezpieczonych plików - chyba że wyodrębnisz zawczasu swój prywatny klucz i umieścisz kopię w bezpiecznym miejscu. Uruchom przeglądarkę Internet Explorer i otwórz menu Narzędzia | Opcje internetowe. Przeskocz na kartę Zawartość, po czym kliknij przycisk Certyfikaty. Następnie zaznacz swój klucz. Rozpoznasz go po nazwie - powinna zgadzać się z nazwą, pod którą logujesz się w systemie. Ponadto jego okres ważności ma wynosić aż sto lat, a w rubryce Zamierzone cele certyfikatu powinien być napis System plików szyfrowania. Kliknij przycisk Eksportuj. W kreatorze eksportu certyfikatów wybierz opcję Tak, eksportuj klucz prywatny. Wpisz hasło i zapisz plik z kluczem np. na dyskietce. W razie potrzeby zaimportuj klucz - przywołaj plik dwukrotnym kliknięciem myszy i podaj właściwe hasło. Opisana metoda przyda ci się również, gdy zechcesz przenieść dysk z zaszyfrowanymi zasobami do innego komputera.

Dyskietka z wytrychem (porada 5)

Możesz uniknąć problemów związanych z zapomnianym hasłem, przygotowując zawczasu zapasowy klucz. Wymagana jest do tego sformatowana dyskietka lub inny wymienny nośnik (np. dysk USB). Przywołaj aplet Konta użytkowników w Panelu sterowania, po czym wskaż konto żądanego użytkownika i kliknij opcję Zapobiegaj zapomnieniu hasła w rubryce Zadania pokrewne w lewej części okna. Zastosuj się do wskazówek Kreatora przypominania hasła.

W komputerach należących do domeny sieciowej sposób postępowania jest nieco inny. Wciśnij klawisze [Ctrl Alt Delete]. W oknie Zabezpieczenia systemu Windows kliknij przycisk Zmień hasło, a następnie przycisk Kopia zapasowa. Wykonaj czynności podane przez kreatora.

W obu przypadkach kreator utworzy na nośniku plik USERKEY.PSW. Gdy zdarzy ci się zapomnieć hasła, na ekranie logowania pojawi się odpowiedni komunikat. Włóż wówczas dyskietkę do stacji dysków i kliknij łącze, które figuruje w dymku. Potem musisz ustanowić nowe hasło.

Dyski SATA (porada 7)

Podstawowym warunkiem zainstalowania systemu Windows na twardym dysku SATA jest poprawne wykrycie tego dysku przez kontroler. Informacja, czy dysk został właściwie zidentyfikowany, widnieje w obrębie BIOS-u, a także na ekranie powitalnym pojawiającym się po włączeniu komputera.

Wscript i Mshta (porada 8)

Pliki WSCRIPT.EXE i MSHTA.EXE (Windows Scripting Host / Microsoft HTML Application Host) umożliwiają bezpośrednie wykonywanie skryptów. Przyczyną nieprawidłowego funkcjonowania skryptów bywa często brak bieżącej wersji hosta. Gdy przestarzały interpreter natrafi w kodzie na polecenia, których nie zna, musi przerwać jego wykonywanie.

Instalacyjne śmieci (porada 9)

Usunięcie informacji Windows Installera o określonej aplikacji nie oznacza automatycznego wyrzucenia z dysku plików pozostałych po nieudanej próbie zainstalowania. Musisz pozbyć się ich ręcznie, bo nie uda ci się odinstalować produktu za pomocą Panelu sterowania. Jeśli jednak zamierzasz podjąć kolejną próbę, możesz pominąć tę czynność i zainstalować żądany program do tego samego katalogu.