Protony i neutrony istnieją - tak mówią superkomputery

Wychodząc od założeń chromodynamiki kwantowej i operując na poziomie najbardziej elementarnych składników materii (gluonów i kwarków) udało się superkomputerowo wymodelować oddziaływania, które zadziwiająco dobrze przypominają obserwowane w naturze zachowanie się protonów i neutronów w jądrze atomu. Wygląda na to, że nasze teorie bardzo dobrze opisują rzeczywistość.

Głównym celem naukowców było wymodelowanie cząstek, które wpływają na siebie za pomocą oddziaływań silnych (odległość: 10 do -15 metra). To właśnie one spinają kwarki i gluony w kluczowe, nieco bardziej "tradycyjne" elementy materii, m.in. protony i neutrony.

Fizycy twierdzą, że zadziwiająca zgodność modelu z praktyką pozwoli w przyszłości na odpowiedź na pytania dotyczące właściwości Wszechświata - od kilkudziesięciu lat zastanawiają się oni bowiem, jaki wpływ ma oddziaływanie i masa kwarków na kształt Kosmosu. Niewykluczone bowiem, że drobna zmiana jednego choćby parametru (spinu, koloru itp.) mogłaby sprawić, że nigdy nie powstałyby gwiazdy czy ludzie.

Warto przypomnieć, że naukowcy w swych modelach coraz odważniej sięgają do bardzo złożonych obliczeniowo, ale dużo dokładniejszych metod mechaniki kwantowej - wykorzystywano je choćby podczas badań nad starzejącymi się rakietami z głowicami atomowymi (patrz artykuł: "Superkomputer i przeterminowane rakiety").