Siecią do sieci


Wspólne drukarki

W systemie Windows 98 użytkownicy sieci mogą nie tylko współdzielić zasoby dyskowe swoich komputerów. W podobny sposób konfiguruje się udostępnianie drukarek. Drukarka, która zostaje "wystawiona do publicznego użytkuÓ, jest dostępna dla wszystkich klientów sieci. Aby korzystanie z niej było możliwe, trzeba w Panelu sterowania otworzyć folder Drukarki i kliknąć prawym przyciskiem myszy drukarkę, która ma być współużytkowana. Następnie z listy opcji należy wybrać Udostępnianie. Po wprowadzeniu nazwy udziału, w zależności od wybranego wcześniej sposobu przypisywania uprawnień (Share level czy User Level), określasz, w jaki sposób lub kto może z Twojego sprzętu skorzystać. Nie będziesz mógł udostępniać drukarek dopóty, dopóki nie zaznaczysz pola wyboru Chcę mieć możliwość udostępniania innym moich drukarek, dostępnego po wybraniu Panel sterowania | Sieć | Udostępnianie plików i drukarek.

Udostępnianie drukarek

Podłączenie się użytkowników do danego zasobu odbywa się przez wybranie odpowiedniej drukarki podczas przeglądania Otoczenia sieciowego albo przez wprowadzenie polecenia NET USE. W Otoczeniu sieciowym należy kliknąć jedną z ikon przedstawiających drukarkę. Dalszymi krokami pokieruje Kreator instalacji drukarki.

Drukarkę sieciową możesz również zainstalować podobnie jak zwykłą drukarkę lokalną, czyli klikając ikonę Dodaj drukarkę w folderze Drukarki. Jedyną różnicę stanowi poinformowanie systemu, że instalowany sprzęt nie znajduje się przy Twoim komputerze, lecz w sieci. Następnie podajesz położenie udostępnionego zasobu za pomocą ścieżki UNC.

Także NET USE, poza mapowaniem udostępnionych folderów, pozwala na korzystanie z drukarek sieciowych. W celu przypisania drukarki, zamiast literowego oznaczenia dysku podajesz nazwę portu, który będzie wykorzystywany, np. NET USE LPT1 \\Sekreteriat\HP850. Od tego momentu wszystkie wydruki skierowane do portu LPT1 będą przesyłane dalej, pod wskazaną lokalizację.

Siecią do sieci
Jeśli w sieci jest dużo komputerów, trudno odnaleźć rozproszone zasoby i niezbędna staje się oddzielna maszyna zwana serwerem. Aby nie szukać po całej sieci pliku czy aplikacji, wydziela się dla nich jeden komputer. W ten sposób wszystkie ważne zasoby zostaną scentralizowane i łatwo będzie je można odnaleźć. Taki komputer powinien być włączony bez przerwy, aby każdy mógł skorzystać ze zgromadzonych w nim danych. Serwer jest zwykle tym komputerem, który ma połączenie z Internetem. Kojarzy się zwykle z ogromną maszyną, ale w amatorskich warunkach może to być nawet komputer PC klasy 486 z 16 MB RAM i Linuksem. Nawet taka maszyna pozwoli podłączyć inne komputery do Internetu.

Szybciej, bo lokalnie

Wielu użytkowników Twojej sieci będzie zapewne miało podobne zainteresowania, a więc będzie odwiedzało te same witryny w Internecie. Warto więc zainstalować serwer proxy (serwer buforujący), który będzie je gromadził na swoim twardym dysku, a tym samym znacznie przyspieszy surfowanie. Dysk twardy i pamięć RAM komputera pracującego jako serwer proxy powinny być, oczywiście, jak największe.

Niezbędne do uruchomienia ser-wera proxy będą programy WinRoute Pro czy Computalynx Cproxy. Po zainstalowaniu ich w serwerze przed przesłaniem do Internetu Twojego pytania o stronę WWW najpierw sprawdzi on, czy ktoś wcześniej nie poszukiwał tej samej i czy nie ma jej u siebie na dysku. Jeżeli znajdzie dane we własnych zasobach, błyskawicznie prześle je żądającemu. Dopiero jeśli ich nie znajdzie, pobiera dane z Internetu. Programy bardziej rozbudowane, WinGate, WinProxy, NetProxy, oferują więcej opcji. Dwa ostatnie oferują nawet dodatkowe funkcje ochronne typu firewall. W systemie Linux najczęściej stosowanym serwerem proxy jest Squid.

Maskarada na całego

Jeśli masz podłączony do Internetu komputer z zainstalowanym systemem Linux oraz kilka komputerów współpracujących z protokołem TCP/IP podłączonych do niego w lokalnej sieci, możesz bez dodatkowych kosztów umożliwić im dostęp do Internetu. Stosuje się do tego celu IP masquerade (maskowanie IP). Maskowanie adresów IP polega na przydzieleniu komputerom w wewnętrznej sieci takich adresów IP, które nie będą w ogóle widoczne z Internetu. Od strony Internetu będzie widoczny tylko jeden komputer. Serwer z zainstalowanym maskowaniem adresów IP będzie odpowiednio kierował pakiety z Internetu do poszczególnych maszyn w sieci wewnętrznej. W pozostałych komputerach sieci wewnętrznej może być zainstalowany dowolny system operacyjny: Linux, Windows, DOS, Novel, MacOS, AmigaOS czy OS/2. Ważne tylko, aby miał zainstalowany protokół wykorzystywany w Internecie - TCP/IP.

Kolejnym komputerom przypisujesz stałe adresy IP, np. 192.168.1.1, 1.92.168.1.2, 1.92.168.1.3,.... Numer 192.168.1.1 to zwykle tzw. gateway, czyli maszyna z Linuksem podłączona do Sieci i będąca "wyjściem na świat" dla komputerów w Twojej sieci. Oprócz ustawienia w każdej maszynie innego adresu IP należy więc także ustawić odpowiedni gateway. Wpisuj w to miejsce adres swojego Linuksa (zwykle 192.168.1.1). Jako DNS każdego z nich wpisuje się ten sam, który ma główny komputer. Jeżeli podłączysz się do sieci TP S.A., podajesz numer IP jej DNS, czyli 194.204.152.34 i zapasowy 194.204.159.1.

Konfiguracja Windows

Po zainstalowaniu karty sieciowej w Panelu sterowania kliknij ikonę Sieć. Do-daj protokół TCP/IP, jeśli jeszcze go nie masz. We właściwościach TCP/IP

zaznacz Adres IP i ustaw go na 192.168.1.x (1 < x < 255). Maskę podsieci należy ustawić na 255.255.255.0. W polu Gateway wpisujesz adres serwera linuksowego - w naszym przykładzie będzie to 192.168.1.1. W polu Konfiguracja DNS dodaj serwer DNS, którego używa twój Linux (zwykle jest to zapisane w pliku /etc/resolv.conf). Opcjonalnie możesz dodać jakąś domenę do przeszukiwania.

Kliknij OK we wszystkich okienkach i zrestartuj system. Aby sprawdzić połączenie sieciowe, kliknij: Start | Uruchom i wpisz ping 192.168.1.1. Zostaniesz poinformowany, czy żądany komputer (czyli w tym wypadku serwer z Linuksem) odpowiedział na żądanie. (To jest tylko test sieci lokalnej. Nie możesz jeszcze testować połączenia na świat.) Możesz ponadto opcjonalnie utworzyć w katalogu Windows plik HOSTS (w Windows NT/2000 będzie to podkatalog \system\drivers\etc w katalogu systemowym), żeby móc używać nazw hostów (bez domeny) ze swojej sieci. W katalogu tym znajduje się przykład o nazwie HOSTS.SAM.

Konfiguracja Linuksa

Po zainstalowaniu karty sieciowej, sterownika i protokołu TCP/IP w dystrybucji Red Hat modyfikuje się bezpośrednio plik /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 (eth0 to oznaczenie pierwszej podłączonej karty sieciowej w Linuksie) lub korzysta z graficznego interfejsu (Control Panel). Ustaw IPADDR na 192.168.1.x (1 < x < 255), NETMASK na 255.255.255.0, GATEWAY na 192.168.1.1 i BROADCAST na 192.168.1.255. Dodaj adres serwera DNS w /etc/resolv.conf. W zależności od ustawień możesz też uaktualniać /etc/networks. Po zrestartowaniu systemu sprawdź działanie połączenia, wydając polecenie: ping 192.168.1.1.

IP forwarding

Kiedy już wszystkie komputery widzą serwer - gateway, należy go powiadomić, komu ma przesyłać żądane dane z Internetu, czyli skonfigurować "forwarding IP". Polecenie ipfwadm będzie przekazywać odpowiednie pakiety odpowiednim maszynom. Jednym z wielu sposobów jest zapis:

ipfwadm -F -p deny,####

ipfwadm -F -a m -S yyy.yyy.yyy.yyy/x -D 0.0.0.0/0

gdzie x jest jednym z adresów wewnętrznej sieci, a yyy.yyy.yyy.yyy jest adresem tej sieci, np.:

ipfwadm -F -p deny####

ipfwadm -F -a m -S 192.168.1.0/24 -D 0.0.0.0/0

Można to także zrobić dla każdej maszyny osobno i przykładowo udostępnić Internet tylko maszynom 2 i 8:

ipfwadm -F -p deny####

ipfwadm -F -a m -S 192.168.1.2/32 -D 0.0.0.0/0

ipfwadm -F -a m -S 192.168.1.8/32 -D 0.0.0.0/0

Powyższe linie można wpisać do pliku /etc/rc.local albo robić to ręcznie za każdym razem, kiedy maskowanie będzie potrzebne. Teraz już z każdego podłączonego komputera można przetestować połączenie z Internetem. Na przykład możesz sprawdzić stronę projektu JTZ (www.jtz.org.pl/), podając jako adreshttp://156.17.40.40/.

Więcej na temat ustawiania maskarady w różnych systemach znajdziesz pod adresem: www.jtz.org.pl/Html/mini/IP-Masquerade.pl-3.html