Skanery płaskie


Jeśli zamierzasz skanować dużą liczbę zdjęć w formacie A3 czy innych dużych grafik na materiałach odblaskowych, to powinieneś przyjrzeć się DuoScanowi T 2000XL Agfy i Opalowi Ultra Heidelberga. Oferują one szerokie maksymalne pole skanowania - obszar, na którym urządzenie może skanować z najwyższą możliwą rozdzielczością. Niektóre skanery oferują dwa pola skanowania z różnymi rozdzielczościami. Zazwyczaj mniejsze pola dysponują większymi rozdzielczościami. Na przykład PowerLook 3000 Umaxa skanuje materiały przezroczyste i odblaskowe z rozdzielczością 1220 na 3048 ppi na obszarze 21,5 na 30 cm. Przy rozdzielczości 3048 na 3048 ppi obszar ten zawęża się do 8,89 na 30 cm. Niektóre modele mają różne obszary skanowania dla materiałów przezroczystych (negatywów czy przezroczy) i odbijających światło.

Jako że matryce CCD mają stałą liczbę elementów światłoczułych, zwiększenie rozdzielczości musi odbywać się kosztem któregoś z nich.

Zmniejsza się maksymalne pole skanowania. Na przykład matryca

PowerLooka 3000 zawiera 10 600 elementów światłoczułych. Jeśli system soczewek skupi światło z całej powierzchni, liczącej 21,5 cm, to na każdy cal przypadnie 1247 punktów światłoczułych matrycy. Ze względów technicznych wartość ta jest zaokrąglana do 1220 ppi - i jest to tryb niskiej rozdzielczości. W trybie wysokiej rozdzielczości natomiast optyka skupia węższy obszar na matrycy. Dzięki obróbce mniejszej powierzchni przez ten sam układ czujników uzyskujemy większą rozdzielczość - większą liczbę piksel na cal oryginału.

To właśnie dlatego skanery Umax PowerLook 3000 i Mirage II, DuoScan Agfy lub OpalUltra, Saphir HiRes Heidelberga są wyposażane w podwójne zestawy układów optycznych. Na przykład PowerLook 3000 osiąga rozdzielczość 3048 ppi dzięki skupianiu wiązki światła, pochodzącej z oryginału o rozmiarach 8,6 cm.

Wadą takiego rozwiązania jest to, że nie można skanować całego przezrocza (4 na 5 cali) z rozdzielczością 3048 ppi. Skanery bębnowe natomiast mogą zachować maksymalną rozdzielczość na całej powierzchni skanu.

Zakres skanowania

Zakres dynamiki (dynamic range), zwany również zakresem gęstości (density range) opisuje czułość skanera przy wychwytywaniu kolorów w skrajnej ciemności i jasności. Dokładnie rzecz biorąc, zakresem dynamiki nazywa się różnice pomiędzy czułością przy najwyższej i najniższej gęstości.

Najciemniejszy (najgęstszy) odczyt światła, jaki może zostać przez dane urządzenie wykonany, jest określany jako Dmax (od maximal density). Im większy zakres dynamiki, tym więcej detali barw w cieniach i punktach jasnych.

Gęstość jest dość technicznym sposobem opisu tego, co wśród projektantów jest określane jako przejrzystość - jasność negatywów lub przezroczy lub stopień odbicia światła przez odbitki, mierzony na skali logarytmicznej zaczynającej się od zera (pełna jasność - całe światło przechodzi przez film).

Na drugim końcu skali mamy wartość 4.0 jako ciemność 99,99 -procentowa - co oznacza, że jest przepuszczany zaledwie ułamek procentu światła. Wiele skanerów bębnowych i niektóre modele płaskie bardzo wysokiej jakości są w stanie osiągnąć wartość rzędu 4,0 i powyżej.

Skanery płaskie zazwyczaj oferują zakres dynamiki pomiędzy 2,0 a 3,7. Ale zakres większy od 2,0 odgrywa rolę tylko przy skanowaniu materiałów przezroczystych. Aby móc odpowiednio wskanować element przezroczysty jest potrzebna przystawka (stanowi ona standardowe wyposażenie niemal wszystkich testowanych skanerów), zapewniająca niezbędne dodatkowe oświetlenie.