Sun StarOffice 5.2 PL do Linuksa


Świetnym pomysłem jest wygodna funkcja konwersji szablonów dokumentów MS Office - dzięki temu będziesz mógł w Linuksie korzystać ze swoich ulubionych szablonów Office'a! Aby dokonać importu, wystarczy wejść do menu Plik | AutoPilot | Import Microsoft... i wskazać ścieżkę z plikami szablonów. Kolejnym ułatwieniem jest świetna opcja wyboru kodowania pliku tekstowego, po wybraniu w menu Plik | Zapisz jako wystarczy określić jako typ pliku Kodowany tekst (Encoded Text). Pojawi się okno Opcje filtra ASCII, w którym dostępnych jest wiele sposobów kodowania: m.in. dla Mac OS, Windows (CP1252) i oczywiście ISO-8859-2 (Linux/UNIX). Można również zdecydować, czy mają być dodawane znaki końca wiersza - korzysta z nich DOS/Windows (CR/LF). Eksport do pliku tekstowego jest ostatnią deską ratunku, gdy zawiodą wszystkie inne sposoby.

Problemy i wady

Niestety, SO w wersji 5.2 nie pozbył się swojej tradycyjnej wady - niezwykłej powolności działania - 64 MB RAM wystarczają do ledwie znośnej pracy. Jest to największa wada pakietu - WordPerfect ma tutaj zdecydowaną przewagę, jak również pod względem szybkości pracy (mimo używania motoru WINE).

Niestety, na jakość SO 5.2 PL wpłynął pośpiech, z jakim Sun wprowadzał wiele wersji językowych. Przede wszystkim pomoc online programu została przetłumaczona jedynie częściowo i chociaż podręczniki instalacji i użytkownika zostały przetłumaczone w całości, to są dostępne jedynie w postaci osobnych plików PDF. Kolejny poważny problem SO 5.2 to niski poziom lokalizacji. Słownictwo zastosowano niekonsekwentnie, a terminologia jest niezgodna nie tylko z MS Office - co utrudnia pracę migrującym użytkownikom - ale i z polskimi wersjami GNOME i KDE. Godne pochwały jest natomiast to, że pliki tekstowe i HTML są zapisywane z polskimi znakami kodowanymi według standardu ISO-8859-2, co ułatwia dalszą pracę w Linuksie. Dodatkowo w przypadku plików tekstowych można ręcznie wybrać sposób kodowania (np. dla Mac OS, a nawet CP1250).

Instalacja polskich czcionek i mapowania klawiatury w X-Window

Polskie czcionki w standardzie ISO-8859-2 zawarte są we wszystkich współczesnych dystrybucjach Linuksa - dość łatwo je odnaleźć na CD-ROM-ie instalacyjnym - zawsze w nazwie pakietu jest ciąg znaków ISO8859-2, np. w popularnych dystrybucjach RedHat i Mandrake są to cztery pliki (w katalogu RPMS):

XFree86-ISO8859-2-1.x.noarch.rpm

XFree86-ISO8859-2-100dpi-fonts.x.noarch.rpm

XFree86-ISO8859-2-75dpi-fonts.x.noarch.rpm

XFree86-ISO8859-2-Type1-fonts.x.noarch.rpm

Małe litery x oznaczają numery wersji, które mogą być różne dla różnych wersji dystrybucji. Instalację każdego z pakietów wykonuje się poleceniem rpm -i xxxxx.rpm (gdzie xxx to pełna nazwa pliku rpm z czcionkami). Ścieżki do czcionek zostaną dodane automatycznie do systemu (tzn. w przypadku RedHata i Mandrake'a do pliku /etc/X11/fs/config) i po ponownym uruchomieniu systemu i X-Window oraz np. przeglądarki Netscape, strony WWW zawierające polskie znaki będą prawidłowo odczytywane.

Polskie mapowanie klawiatury uzyskuje się, kopiując plik Xmodmap (znajdujący się na płycie CD-ROM) do katalogu domowego (czyli głównego katalogu użytkownika - np. /home/pawell) i zmieniając jego nazwę na.Xmodmap (poleceniem mv Xmodmap.Xmodmap). Po ponownym uruchomieniu X-Window będzie można wprowadzać polskie znaki, używając takiej jak w Windows kombinacji z prawym klawiszem [Alt].

Kto korzysta z KDE, może skonfigurować czcionki i klawiaturę również z poziomu KDE Control Center (karty Fonts i Language w sekcji Desktop oraz International Keyboard w sekcji Input Devices).