Test: Core i7 - najszybszy, ale bez rewelacji

Core i7: trzy kanały DDR3

Jedną z najważniejszych nowości w Core i7 jest wbudowanie w jego strukturę kontrolera pamięci RAM. Podobne rozwiązanie jest obecnie stosowane w układach firmy AMD. Wbudowany kontroler pamięci eliminuje przy dostępie do danych pośrednictwo układów chipsetu płyty głównej i stosunkowo wolnej magistrali FSB - ma to szczególne znaczenie w wypadku maszyn wieloprocesorowych, gdyż poszczególne kości nie blokują sobie nawzajem dostępu do będącej dla nich w tym wypadku wąskim gardłem magistrali systemowej. Co ważne, wbudowany w Nehalema kontroler pamięci obsługuje pamięci DDR3 (zarówno DDR3 800, 1066 i 1333 MHz) w sposób jedno, dwu, trzy lub czterokanałowy.

Istotną nowością związaną z wymianą danych jest również wprowadzenie do architektury Nehalema specjalnego łącza międzyprocesorowego, wykorzystywanego też do komunikacji z chipsetem. Technologia ta nosi miano, technologii Quick-Path Interconnect i pozwala na szybką (do 25,6 GB/s - zastosowano cztery linie o przepływności 6,4 GB/s każda), bezpośrednią komunikację między procesorami z pominięciem chipsetu płyty głównej. Dzięki temu uzyskano ponad dwukrotny wzrost wydajności w międzyukładowej transmisji danych w stosunku do wieloprocesorowych systemów korzystających z tradycyjnej magistrali FSB. Jak już wspomnieliśmy magistrala systemowa QPI służy też do komunikacji z chipsetem.

Zobacz również:

Test: Core i7 - najszybszy, ale bez rewelacji

Nowy mostek północny X58 instalowany jest na płytach głównych dla Core i7

Powyżej omówione zmiany dotyczą głównie otoczenia rdzeni. Wpływają one na szybkość pracy systemu komputerowego jako całości i na lepsze funkcjonowanie układów wielordzeniowych. Jednak to nie jedyne zmiany jakie znaleźć możemy w Nehalemie w stosunku do układów z rodziny Penryn. Modyfikacje nie ominęły bowiem również wewnętrznej mikroarchitektury procesora. Najważniejszą zmianą jest optymalizacja podzespołów i układów na poziomie mikroarchitektury. Nehalem potrafi szybciej o ok. 33% wykonywać wewnętrzne mikrooperacje.

Istotnym zmianom poddano również moduły pamięci cache drugiego poziomu odpowiadające za przewidywanie dalszej części programu i potrzebnych danych, które z wyprzedzeniem załadowane muszą być do pamięci cache L2. Chodzi tutaj o moduł przewidywania rozgałęzień oraz 512 wejściowy bufor TLB (Translation Lookaside Buffer), w którym przechowywane są fragmenty tablicy stron pamięci operacyjnej komputera.