Użycie iPoda z telewizorem


Nowy iPod zapewnia świetny sposób oglądania filmów wideo w czasie podróży, przerwy na lunch lub nudnego zebrania. Wiele osób zapomina jednak, że filmy można odtwarzać także na podłączonym telewizorze - wymaga to tylko dokupienia opcjonalnego kabla AV. W tym artykule przedstawimy sposób przygotowywania filmów do oglądania na telewizorze.

iPody piątej generacji obsługują dwa formaty kodowania wideo: H.264 i MPEG-4. Każdy z nich jest ograniczony szybkością bitową i liczbą pikseli, która może zostać wyświetlona na ekranie iPoda (rozdzielczość). Format H.264 zapewnia obraz wideo o bardzo wysokiej jakości przy niewielkim rozmiarze pliku. Dekodowanie filmu wymaga jednak dużej mocy obliczeniowej, przez co iPod może odtwarzać pliki H.264 o niższej rozdzielczości i szybkości bitowej niż w przypadku analogicznych plików w formacie MPEG-4.

Według danych technicznych Apple'a, plik wideo H.264 może mieć maksymalną rozdzielczość 320 x 240 pikseli i szybkość bitową 768 Kb/s. W przypadku plików MPEG-4 możliwe jest użycie rozdzielczości 480 x 480 pikseli i szybkości bitowej 2500 Kb/s. Jednak te wartości nie są w pełni prawdziwe. Wprawdzie próba zakodowania pliku wideo z wyższą szybkością bitową uniemożliwi jego odtworzenie na iPodzie, ale możliwe jest wyświetlanie filmów w wyższej rozdzielczości. Dzieje się tak, gdyż iPod nie uwzględnia wielkości klatek, ale bloki 16 x 16 pikseli (tzw. makrobloki). iPod umożliwia odtwarzanie filmów z maksymalnie 300 makroblokami (76 800 pikseli) w przypadku formatu H.264 oraz 900 makroblokami (230 400 pikseli), jeśli użyto formatu MPEG-4.

Aby obliczyć maksymalną rozdzielczość wideo dla iPoda, należy użyć następującego wzoru: (wysokość w pikselach podzielona przez 16) pomnożona przez (szerokość w pikselach podzielona przez 16). Pożądany jest wynik poniżej 300 dla filmu H.264 lub poniżej 900 dla formatu MPEG-4.

Cena jakości

Im wyższa rozdzielczość i szybkość bitowa, tym lepsza jakość obrazu. Niestety, rośnie także wielkość plików. Weźmy dla przykładu film "Pan i władca" o długości 2 godzin i 18 minut. Po zakodowaniu w formacie H.264 z rozdzielczością 320 x 180 pikseli (przy zachowaniu obrazu panoramicznego) i szybkością bitową 750 Kb/s spowodowało uzyskanie pliku o wielkości 890 MB. Ten sam film, ale zakodowany w formacie MPEG-4 z rozdzielczością 720 x 304 pikseli i szybkością bitową 2500 Kb/s, zajął na dysku aż 1,64 GB.

Z drugiej strony, kodowanie w formacie MPEG-4 wymaga znacznie mniej czasu niż w przypadku standardu H.264. Jest to szczególnie widoczne podczas korzystania z programu Apple QuickTime Pro 7. Nawet na szybkim Power Macu G5 zakodowanie filmu o pełnej długości w formacie H.264 może zająć nawet cały dzień, między innymi dlatego, że QuickTime stosuje kodowanie wieloprzebiegowe. Podobna operacja w formacie MPEG-4 wymaga od jednej do dwóch godzin.

Techniki kodowania

Wprawdzie można skonfigurować program QuickTime w celu przyspieszenia kodowania (na przykład włączając kodowanie jednoprzebiegowe), ale w Internecie można znaleźć wiele aplikacji, które lepiej sprawdzają się przy przygotowywaniu filmów dla iPoda. W przypadku filmów już znajdujących się na dysku twardym komputera (na przykład projekty iMovie lub nagrane programy telewizyjne) dobrze sprawdzają się programy iSquint (darmowy;http://www.isquint.org ) lub Podner (10 USD;http://www.splasm.com ). Wybór jednego z nich zależy od upodobań użytkownika, gdyż oferują one zbliżone funkcje. Wydaje mi się jednak, że interfejs Podnera jest wygodniejszy.

Do konwersji filmów DVD można użyć darmowego programu HandBrake (http://www.handbrake.m0k.org ), który znacznie ułatwia ten proces. Użytkownik musi jednak poprawnie określić żądaną jakość wynikowego pliku. Format H.264 zapewnia dobry kompromis między jakością i wielkością pliku, natomiast użycie standardu MPEG-4 pozwoli uzyskać najlepszą możliwą jakość kosztem miejsca na dysku.

Kodowanie filmu DVD jako H.264

Z listy rozwijanej File Format w programie HandBrake wybieramy MP4 File, a następnie z listy Codecs wybieramy AVC/H.264 Video/AAC Audio. W menu Encoder należy wybrać x264 (Baseline Profile), a następnie wprowadzić 740 w polu Average Bitrate. Należy pamiętać, że najwyższa możliwa szybkość bitowa to 768 Kb/s. Aby zoptymalizować kodowanie, można zaznaczyć opcję 2-Pass Encoding. Następnie należy kliknąć przycisk Picture Settings i upewnić się, czy wybrana jest opcja Keep Aspect Ratio. Za pomocą strzałek zmieniamy ustawienie Width (szerokość) na 320. Pozwoli to uzyskać najlepszą rozdzielczość dla filmów w formacie 4:3. Podczas kodowania filmu panoramicznego należy zwiększyć szerokość, tak aby poszczególne wymiary dawały łącznie wartość zbliżoną maksymalnie do 300 makrobloków (patrz wcześniejszy wzór). Po dokonaniu wszystkich ustawień klikamy przycisk Close, a następnie przycisk Rip, aby rozpocząć kodowanie. Po zakończeniu tego procesu można skopiować gotowy plik na iPoda.

Kodowanie filmu DVD jako MPEG-4

Z listy rozwijanej File Format w programie HandBrake wybieramy MP4 File, a następnie z listy Codecs wybieramy MPEG-4 Video/AAC Audio. W menu Encoder należy wybrać domyślne ustawienie FFmpeg, a następnie wprowadzić 2200 w polu Average Bitrate. Pozwoli to uzyskać wysoką jakość filmu oglądanego na iPodzie. Użycie tak wysokiej szybkości może nie być konieczne (jest to zależne od wybranej rozdzielczości), ale w razie potrzeby program HandBrake odpowiednio dostosuje ustawienia. Aby zoptymalizować kodowanie, można zaznaczyć opcję 2-Pass Encoding. Następnie należy kliknąć przycisk Picture Settings i upewnić się, czy wybrana jest opcja Keep Aspect Ratio. Za pomocą strzałek zmieniamy ustawienie Width (szerokość) na 720. Teraz konieczne jest użycie wcześniejszego wzoru, aby upewnić się, czy nie przekroczono dozwolonej wartości 900 makrobloków dla filmów MPEG-4 odtwarzanych na iPodzie. W razie potrzeby należy dopasować ustawienia. Teraz klikamy przycisk Close, a następnie przycisk Rip, aby rozpocząć kodowanie. Po zakończeniu tego procesu dodajemy zakodowany film do programu iTunes i dokonujemy synchronizacji iPoda.

Różnica między kodekami

Różnica między dwoma omawianymi kodekami może nie być widoczna na pierwszy rzut oka, kiedy filmy są oglądane na iPodzie. Przyczyną tego jest nie tylko niewielki ekran, ale także przeskalowanie obrazu do rozdzielczości natywnej iPoda 320 x 240. Sytuacja zmienia się, kiedy filmy są odtwarzane na telewizorze, a nawet na monitorze komputera (patrz zrzut "Który format lepszy"). Nawet jeśli wybrana zostanie najwyższa jakość, w przypadku filmów zakodowanych jako H.264 będzie brakowało szczegółów, a do tego będą widoczne artefakty i pasy w dużych, ciemnych obszarach (na przykład w ujęciach podwodnych lub w mgle). Z kolei filmy zakodowane jako MPEG-4 w wysokiej rozdzielczości zapewniają bardzo wysoką jakość obrazu, choć od czasu do czasu będzie można zaobserwować pewne artefakty.

Niezależnie od wybranego kodeka, jeśli do odtwarzania filmów będzie często używany telewizor, opcję TV Out w menu Video Settings iPoda należy ustawić na Ask, a nie na On lub Off. W ten sposób nie będzie trzeba dostosowywać tego ustawienia za każdym razem. Z kolei opcję Widescreen można ustawić na On, gdyż nie tylko zapobiega to obcinaniu krawędzi filmu panoramicznego, ale także pozwala ukryć niektóre artefakty podczas odtwarzania.

<hr>

TransPod shuffle

Większość nadajników radiowych i innych dodatków samochodowych dla iPoda nie współpracuje z iPodem shuffle. Na szczęście na ratunek ruszyła firma Digital Lifestyle Outfitters, która przedstawiła urządzenie TransPod shuffle (60 USD;http://www.dlo.com ), które stanowi połączenie nadajnika radiowego, ładowarki samochodowej i uchwytu właśnie dla tego modelu iPoda.

TransPod umożliwia zaprogramowanie czterech stacji radiowych, a jego obsługa jest bardzo prosta. Dostępne jest także standardowe wyjście audio, za pomocą którego można podłączyć zestaw do sprzętu stereo w samochodzie. Do wejścia audio podłączyć inne źródło dźwięku, takie jak komputer przenośny, odtwarzacz DVD lub "duży" iPod.