Bluetooth - czym jest, do czego służy i jak go używać

Bluetooth to technologia komunikacji bliskiego zasięgu, w którą wyposażone jest praktycznie każde nowe urządzenie. Pokazujemy, co należy o niej wiedzieć, do czego można ją wykorzystać oraz jak jej używać.


Urządzenia elektroniczne mimo, że są produkowane przez tysiące różnych producentów muszą wykorzystywać jedną technologię/standard, aby łączyć się z innym sprzętem. Z tego właśnie powodu na całym świecie korzysta się z sieci 4G LTE (od niedawna również 5G), a nowoczesne urządzenia łączą się z siecią za pomocą bezprzewodowego standardu Wi-Fi.

Źródło: techadvisor.co.uk

Źródło: techadvisor.co.uk

Bluetooth z kolei jest standardem bezprzewodowej komunikacji krótkiego zasięgu. Rozwiązanie to znajduje się w komputerach przenośnych, tabletach, smartfonach, samochodach, głośnikach, soundbarach, zestawach kina domowego, inteligentnych zegarkach typu smartwatch, opaskach fitness, urządzeniach smart home, myszkach i klawiaturach bezprzewodowych oraz wielu innych urządzeniach. Możliwości wykorzystania Bluetooth są praktycznie nieograniczone.

Technologia Bluetooth zazwyczaj jest łatwa w konfiguracji i użytkowaniu, ale niestety czasami zdarzają się różnego rodzaju problemy.

W poniższym artykule wyjaśniamy, czym jest Bluetooth, do czego można wykorzystać tę technologię oraz jak jej używać. Przedstawiamy również możliwe sposoby rozwiązania najczęstszych problemów występujących podczas korzystania z łączności Bluetooth.

Czym jest Bluetooth?

Na samym początku należy wyjaśnić dokładnie czym jest Bluetooth. Jest to standard bezprzewodowej komunikacji pomiędzy urządzeniami krótkiego zasięgu, który do przesyłania danych wykorzystuje drogę radiową. Za pomocą Bluetooth przesyłać możemy pliki, dokumenty, nagrania i muzykę. Ze względu na charakterystykę połączenia Bluetooth - niską przepustowość i znaczną energooszczędność Bluetooth wykorzystywane jest głównie do komunikacji pomiędzy akcesoriami oraz przesyłania dźwięku.

Bluetooth jest otwartym standardem, który został opisany w specjalnej specyfikacji IEEE 802.15.1. Obejmuje ona trzy zasadnicze klasy mocy nadawczej o zasięgu odpowiednio 1 metra, 10 metrów oraz 100 metrów.

Stworzenie standardu Bluetooth zawdzięczamy głownie firmie Ericsson, która razem z IBM, Intel'em, Nokią i Toshibą stworzyła w 1994 roku grupę SIG (Special Interest Group), której celem było opracowanie uniwersalnego standardu łączności bezprzewodowej krótkiego zasięgu. Pomysł pozbycia się kabli szybko wyewoluował do sieci LAN i przekształcił się w znane nam dziś sieci WLAN (Wi-Fi).

Pierwsza wersja standardu Bluetooth 1.0 została zaprezentowana w 1999 roku. Opis rozwiązania zajmował aż 1500 stron.

Obecnie najnowszy standard to Bluetooth 5.0, a popularny jest również starszy standard Bluetooth 4.2.

W najprostszych przypadkach Bluetooth łączy ze sobą dwa urządzenia na przykład smartfona z zestawem głośnomówiącym w samochodzie osobowym. Połączenie tworzone jest za pomocą PAN (Personal Area Network), w którym istnieje jedno połączenie typu punkt-punkt. Każde urządzenie posiadające Bluetooth posiada unikalne AMA (Active Member Address), czyli identyfikator, który pozwala w łatwy sposób rozpoznawać się urządzeniom. Producenci mogą także nazywać swoje urządzenia, co ułatwia odnalezienie wybranego sprzętu na liście urządzeń Bluetooth w pobliżu. Użytkownik często może zmieniać tą nazwę na inną.

Bluetooth umożliwia także łączenie większej ilości urządzeń (do 8) w jednej sieci PAN. W tym przypadku wykorzystuje się połączenie typu punkt-wiele punktów, gdy jedno urządzenie pełni rolę serwera, a reszta jest hostami odbierającymi dane.

Dodatkowo urządzenia Bluetooth oferują funkcje standby (tryb czuwania), dzięki której użytkownik nie musi za każdym razem parować ze sobą urządzeń. Przykładowo myszka sparowana z urządzenie będzie się z nim automatycznie łączyła po jego ponownym uruchomieniu. Zestaw głośnomówiący w systemie infotainment auta również po każdorazowym uruchomieniu silnika będzie próbował nawiązać połączenie z ostatnio sparowanym smartfonem.

Teoretyczna specyfikacja Bluetooth przewiduje możliwość wykorzystania aż 256 urządzeń w trybie standby. Dzieje się tak ze względu na adres PMA (Passive Member Adres), który jest 8 bitowy (2 do potęgi 8 = 256 urządzeń).

Klasy i zasięgi Bluetooth

W sieci można znaleźć informacje na temat trzech klas Bluetooth. Ich głównym zadaniem jest ustalenie maksymalnego zasięgu transmisji oraz mocy połączenia bezprzewodowego.

Klasa 1 pozwala na połączenie bezprzewodowe o mocy 100 miliwatów (mW). Przekłada się to na maksymalny zasięg nawet 100 metrów (w przypadku braku przeszkód takich, jak ściany pomiędzy połączonymi urządzeniami). Jest to klasa o największym zasięgu i mocy. Tego typu moduły Bluetooth znajdziemy w komputerach oraz systemach głośnomówiących w autach.

Klasa 2 posiada na maksymalną moc transmisji na poziomie 10 miliwatów (mW). Ograniczenie mocy o 10 razy przekłada się na maksymalną odległość transmisji danych wynoszącą do 50 metrów (w przypadku braku przeszkód takich, jak ściany pomiędzy połączonymi urządzeniami). Tego typu adaptery znajdziemy na przykład w modułach Bluetooth na USB.

Klasa 3 umożliwia przesyłanie danych z najniższą mocą, którą ustalono na 1 miliwat (mW). Bluetooth Klasy 3 pozwala na przesyłanie danych na odległość 10 metrów. Rozwiązanie tego typu znajdziemy we wszystkich urządzeniach mobilnych.

Najpopularniejsze aktualnie wykorzystywane wersje Bluetooth

W chwili obecnej na rynku ciężko już znaleźć urządzenia z Bluetooth 1-2.1, które nadal pozostawałyby w codziennym użytku.

Dostępne na rynku nowy sprzęt elektroniczny oraz ten mający już kilka lat wykorzystują jedną z poniższych wersji Bluetooth.

Bluetooth 3 - w przypadku Bluetooth 3.0 mamy dokładnie do czynienia z wersją 3.0 HS Bluetooth. Skrót HS odnosi się do High Speed, co oznacza zwiększoną prędkość transferu danych. Rozwiązanie to pozwala przysłać dane z przepustowością 24 Mb/s. Nowsza wersja Bluetooth 3.1 HS zwiększyła transfer do 40 Mb/s.

Bluetooth 4 - Bluetooth 4.0 po raz pierwszy doczekał się dodatku w postaci LE. Skrót ten oznacza Low Energy. Podczas projektowania tego standardu twórcy skupili się na znaczącym zmniejszeniu poboru energii i zwiększeniu zasięgu do 100 metrów wszystko to obyło się kosztem przepustowości transferu danych, która spadła do zaledwie 1 Mb/s. Transmisja w trybie energooszczędnym jest jeszcze wolniejsza i posiada zasięg ograniczony do 10 metrów. Bluetooth LE wprowadzono z myślą między innymi o urządzeniach wskazujących oraz bezprzewodowych słuchawkach.

Bluetooth LE znany jest również pod nazwą Bluetooth Smart. Tej nazwy trzymają się głównie producenci urządzeń ubieranych. Urządzenia z Bluetooth Smart Ready posiadają kompatybilność zarówno z Bluetooth 4.0, jak i starszym, szybszym Bluetooth 3.0. W przypadku smartfonów pozwala to na szybkie przesyłanie plików przy jednoczesnym energooszczędnym połączeniu ze smartwatchem.

Bluetooth 4.1 jest rozwinięciem Bluetooth 4.0 i powstał z myślą o urządzeniach IoT (Internet of Things). Umożliwia bezpośrednie łączenie tych urządzeń z internetem przy wykorzystaniu Bluetooth.

Bluetooth 4.2 wprowadza jeszcze większą energooszczędność przy jednoczesnym zwiększeniu bezpieczeństwa i zapewnieniu szybszego transportu danych. Dodatkowo poprawiono nieco proces parowania, który stał się szybszy i mniej zawodny.

Bluetooth 5.0 skupia się na połączeniu możliwości Bluetooth 4.2 oraz Bluetooth 3.0. Wprowadzono podział na Bluetooth BLE (energooszczędny) wykorzystywany do łączenia z urządzeniami ubieranymi oraz Bluetooth Classic do łączenia z głośnikami i słuchawkami. W trybie BLE zwiększono przepustowość do 2 MBit/s. Dzięki temu rozwiązaniu można szybciej zaktualizować opaski fitness i smartwatch'e bez Wi-Fi.

Jeżeli producent zdecyduje się ograniczyć transfer do zaledwie 125 Kb/s możliwe jest zwiększenie zasięgu nawet do 200 metrów (na otwartych przestrzeniach). Mogą oni także wybrać czy korzystają z szybszych prędkości kosztem wydajności energetycznej czy wolniejszego, ale energooszczędnego transferu danych.

Pierwszym urządzeniem z Bluetooth 5.0 jest Samsung Galaxy S8.

Profile Bluetooth

Technologia Bluetooth wspiera różnego rodzaju profile. Są one odpowiedzialne za to jak i czy w ogóle urządzenia komunikują się ze sobą przy wykorzystaniu Bluetooth. Istnieje wiele różnych profili, które służą do specyficznych zastosowań. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze z nich.

  • A2DP - Zaawansowany profil dystrybucji dźwięku w stereo
  • AVCTP - Audio/Video Control Transport, służy do przesyłania dźwięku oraz obrazu
  • AVRCP - Profil zdalnego sterowania audio-wideo, pełni funkcję pilota sterującego, który do komunikacji wykorzystuje łączność Bluetooth
  • BPP - Basic Printing Profile, służy do drukowania dokumentów z telefonu komórkowego za pomocą Bluetooth, obecnie praktycznie nie wykorzystywany, jego rolę zajęło drukowanie za pomocą Wi-Fi
  • BIP - Basic Image Profile, służy do przesyłania, wyświetlania oraz drukowania plików w formacie JPEG (zdjęć)
  • GAVDP - Generic AV Distribution Profile - kontroluje przesyłanie danych audio i wideo
  • HSP - Handset Profile, służy do obsługi przycisków sterowania multimedialnymi w słuchawkach
  • HFP - Hands Free Profile, służy do wykonywania rozmów telefonicznych w trybie głośnomówiącym
  • PBAP - Phonebook Access Profile, służy do uzyskania dostępu do książki telefonicznej telefonu na podłączonym urządzeniu np. zestawie głośnomówiącym
  • SYNC - Synchronisation, służy do synchronizacji danych, umożliwia przesył danych na/z komputera

Jak przesyłane są dane za pomocą Bluetooth?

Łączność Bluetooth wykorzystuje pasmo ISM (Industrial, Scientific and Medical Band) w zakresie od 2,402 do 2,480 GHz. W tym przedziale dostępnych jest aż 79 kanałów. Każdy z nich posiada szerokość pasma wynoszącą 1 MHz. Pasmo 2,4 GHz bardzo zbliżone do 2,402 GHz wykorzystywane jest przez łączność Wi-Fi zgodną ze standardem IEEE 802.11.

Bluetooth obsługuje funkcje zmiany częstotliwości w locie (FHSS), dzięki której w ciągu sekundy kanały mogą być zmienione nawet 1600 razy. Te zmiany oraz przesyłanie niewielkich paczek danych powodują, że połączenia Bluetooth są stabilne.

Bluetooth, a WLAN (Wi-FI) - jakie są różnice?

Bluetooth i WLAN wywodzą się z jednego pomysłu i działają podobnie, ale wykorzystywane są do zupełnie innych czynności.

Bluetooth wykorzystuje dwie różne metody transmisji danych: SCO - Synchronous Connection Oriented oraz ACL - Asynchronous Connectionless Link. Zgodnie z anglojęzycznym nazewnictwem jedna z nich jest synchroniczna, a druga asynchroniczna. SCO wykorzystywane jest do przesyłania głosu w czasie rzeczywistym z maksymalną prędkością 64 Kbps. Reszta transmisji danych odbywa się za pomocą ACL i wymaga, aby urządzenie wysyłające dane posiadało własną wbudowaną pamięć masową.

Sieć WLAN (Wi-Fi) jest w stanie wysyłać dane jedynie w sposób asynchroniczny. Dodatkowo Wi-Fi pracuje na innych częstotliwościach i przy porównywalnym zasięgu posiada znacznie większą przepustowość.

Gdzie znaleźć ustawienia Bluetooth na najpopularniejszych urządzeniach?

Miejsce, w którym znajdują się ustawienia dotyczące Bluetooth tak, jak już pisaliśmy wcześniej jest zależne tylko i wyłącznie od producenta danego urządzenia. Na szczęście obecnie smartfony i komputery korzystają z kilku systemów operacyjnych, w których ustawienia znajdują się w jednym miejscu. Oto, gdzie znaleźć ustawienia Bluetooth w Androidzie, iOS/iPadOS, Windows 10 oraz macOS.

W systemie Android należy uruchomić aplikacje Ustawienia i odnaleźć sekcję Połączenia > Bluetooth. Alternatywnie można skorzystać z wyszukiwarki w obrębie Ustawień lub przejść do ustawień Bluetooth po dłuższym przytrzymaniu ikony Bluetooth na pasku powiadomień.

W systemie iOS należy uruchomić aplikację Ustawienia i wybrać sekcję Bluetooth, która znajduje się praktycznie na samej górze.

W systemie Windows 10 należy uruchomić aplikację Ustawienia > Urządzenia > Bluetooth. Alternatywnie można przejść do ustawień Bluetooth z poziomu szybkich akcji w centrum powiadomień systemu Windows 10.

W systemie macOS należy uruchomić aplikację Preferencje systemowe >Bluetooth.

Jak określić, jaka wersję Bluetooth posiada urządzenie?

Przez 20 lat na rynku zadebiutowało wiele wersji Bluetooth, które mimo, iż są ze sobą kompatybilne to posiadają różne możliwości oraz parametry techniczne. W urządzeniach mobilnych ze względu na ich niewielkie rozmiary moduł Bluetooth zintegrowany jest z procesorem w ramach jednego układy SoC (System on a Chip).

W przypadku smartfonów z Androidem można zainstalować aplikację taką, jak Aida64 lub CPU-Z, która poinformuje o wersji Bluetooth. Postanowiliśmy sprawdzić wersję Bluetooth na Samsungu Galaxy S8 z wykorzystaniem Aida64. Oprogramowanie poprawnie wykryło, że Galaxy S8 posiada Bluetooth 5.0. Jednocześnie warto zaznaczyć, że to właśnie Samsung Galaxy S8 jest pierwszym seryjnie produkowanym urządzeniem z obsługą Bluetooth 5.0.

W przypadku komputerów z systemem Windows należy uruchomić Menedżera Urządzeń (można go wyszukać w wyszukiwarce systemowej) i przejść do opcji Bluetooth. Po wybraniu modułu należy przejść do sekcji zaawansowane. Wyświetli się tam ciąg znaków LMP z liczbą.

Poniżej informacja, jaka liczba odpowiada jakiemu standardowi Bluetooth:

  • LMP 9.x – Bluetooth 5.0
  • LMP 8.x – Bluetooth 4.2
  • LMP 7.x – Bluetooth 4.1
  • LMP 6.x – Bluetooth 4.0
  • LMP 5.x – Bluetooth 3.0 + HS
  • LMP 4.x – Bluetooth 2.1 + EDR
  • LMP 3.x – Bluetooth 2.0 + EDR
  • LMP 2.x – Bluetooth 1.2
  • LMP 1.x – Bluetooth 1.1
  • LMP 0.x – Bluetooth 1.0b

W przypadku komputerów Mac należy przejść do Finder > Ten Mac > Raport systemowy > Bluetooth. Parametr Bluetooth Core Spec pokazuje, jaką wersję Bluetooth posiada komputer.

Informacji o rodzaju zastosowanej wersji Bluetooth można znaleźć w specyfikacji technicznej danego urządzenia. Dodatkowo każdy sprzęt z Bluetooth posiada specjalny certyfikat.

Jak połączyć ze sobą urządzenia przy wykorzystaniu Bluetooth?

Samo łączenie urządzeń za pomocą Bluetooth z pozoru jest proste, ale w praktyce okazuje się, że użytkownicy mają z nim niemałe problemy.

Aby połączyć ze sobą dwa urządzenia muszą mieć one aktywny moduł Bluetooth. Opcje dotyczące Bluetooth zazwyczaj znajdują się w ustawieniach w opcjach łączności. W przypadku smartfonów z Androidem można uruchomić Bluetooth z poziomu szybkich ustawień na pasku powiadomień. Użytkownicy urządzeń z iOS/iPadOS mogą skorzystać z Centrum Sterowania.

Sprzęt, do którego chcemy podłączyć inne urządzenie np. zestaw głośnomówiący, głośniki musi znajdować się w trybie parowania. Niestety okazuje się, że każdy producent umieszcza aktywacje wykrywania Bluetooth w innych miejscach menu. Niektóre sprzętu są wykrywalne od razu po włączeniu Bluetooth, inne przez jakiś czas, a jeszcze inne dopiero po uruchomieniu stosownej opcji. W tym przypadku najlepiej sprawdzić instrukcję obsługi danego sprzętu.

Przy próbie połączenia oba urządzenia wyświetlą czterocyfrowy kod PIN (najczęściej 0000 lub 1234), który pozwala dodatkowo zweryfikować, czy łączymy się z dobrym produktem. Dopiero po potwierdzeniu PIN'u rozpoczyna się proces parowania.

Łączenie przez Bluetooth z wykorzystaniem NFC

Znaczna część nowych smartfonów i tabletów posiada wbudowany moduł NFC - Near Field Communication. Rozwiązanie to wykorzystywane jest do płatności za pomocą Google Pay, Apple Pay i innych systemów płatności. Mało osób wie, że NFC może również służyć do szybkiego parowania Bluetooth dwóch urządzeń. W przypadku, gdy posiadamy smartfon z NFC oraz inne urządzenie z NFC na przykład soundbar, słuchawki po zbliżeniu urządzeń do siebie rozpocznie się automatyczne parowanie. W tym przypadku nie trzeba wpisywać kodu PIN, ani dodatkowo weryfikować połączenia.

Dlaczego smartfon nie wykrywa wszystkich urządzeń?

Tak, jak już pisaliśmy wcześniej nie wszystkie urządzenia są wykrywalne nawet w przypadku, gdy moduł Bluetooth jest aktywny. Bardzo duży wpływ na działanie tej technologii ma system operacyjny zastosowany w danym sprzęcie. W chwili obecnej problem z wykrywaniem dostępnych urządzeń jest największą zmorą technologii Bluetooth. Część producentów takich, jak Samsung modyfikuje zarówno sterowniki Bluetooth, jak i menu ustawień tak, aby dostęp do nich był bardziej intuicyjny w stosunku do zwykłego Androida. Niestety po przeciwległej stronie są firmy, które skutecznie utrudniają dostęp do menu Bluetooth. Mowa tu głownie o producentach samochodów i zestawów głośnomówiących. O ile w przypadku smartfonów i komputerów można nauczyć się obsługi Bluetooth w kilku systemach (Android, iOS, Windows oraz macOS), tak każdy producent aut stosuje zupełnie odmienny system inforozrywki, w którym opcje Bluetooth są niekiedy głęboko ukryte.

Urządzenie zostało wykryte, ale nie można się z nim połączyć

Czasami może zdarzyć się tak, że urządzenie zostanie poprawnie wykryte, ale nie można będzie się z nim połączyć. Niestety nie ma uniwersalnego rozwiązania tego problemu, ale na szczęście dotyczy on głównie starszych urządzeń.

Możliwe, że smartfon lub inne urządzenie jest już podłączone do innego sprzętu za pomocą Bluetooth (np. smartwatch) i przy próbie połączenia z kinem domowym lub głośnikiem Bluetooth odrzuci połączenie. Dzieje się tak dlatego, że nie wszystkie urządzenia wspierają jednoczesne połączenie Bluetooth z wieloma odbiornikami.

Starsze wersje systemu Android (do 4.4 Kitkat włącznie) posiadają problem z parowaniem w przypadku, gdy na liście sparowanych urządzeń znajduje się sporo wpisów. W tym przypadku najlepiej usunąć urządzenia, z których użytkownik nie korzysta.

W przypadku przenoszenia danych ze starego smartfona z Androidem na nowy mogą zostać przeniesione również sparowane urządzenia. Rozwiązanie to rzadko kiedy działa tak, jak powinno. Po zakupie nowego telefonu radzimy wyczyścić listę sparowanych urządzeń Bluetooth i przystąpić do ponownej konfiguracji.

Czasami problem z połączeniem występuje ze względu na znaczną odległość od obu urządzeń. Należy upewnić się, że sprzęt znajduje się koło siebie.

Urządzenia łączą się ze sobą, ale po pewnym czasie połączenie jest zrywane

Niestety zrywanie połączeń jest występuje również na nowszych smartfonach. Problemy z połączeniem Bluetooth są sporym problemem posiadaczy wszelkiego rodzaju opasek fitness oraz smartwatch'y, które są stale połączone z telefonem przez cały dzień. W tym przypadku rozwiązaniem problemu może być usunięcie z listy sparowanych urządzeń nieużywanych sprzętów, ale mamy inne, skuteczniejsze rozwiązanie.

Nowe smartfony z systemem Android posiadają zaawansowane algorytmy służące do oszczędzania baterii. Producenci telefonów oraz samo Google wprowadzili agresywne zarządzanie procesami. Skutkuje to tym, że gdy telefon przejdzie w stan uśpienia - tak zwany Deep Sleep usypiany jest także proces odpowiedzialny za połączenie Bluetooth. W konsekwencji smartwatch informuje nas o braku połączenie z telefonem.

Rozwiązaniem tego problemu jest wyłączenie oszczędzania energii dla aplikacji zarządzającej opaską fitness lub smartwatchem. Można to zrobić z poziomu ustawień w sekcji aplikacje. Dokładne położenie opcji zależne jest od zastosowanego interfejsu użytkownika. Dla zegarków Samsung Gear/Galaxy należy wyłączyć oszczędzanie w aplikacjach Samsung Gear, Gear Plugin (opcjonalnie - jeżeli wyświetla się na liście) oraz Samsung Health. W przypadku popularnego w naszym kraju Mi Band'a i innych aplikacji od Xiaomi jest to Mi Fit.

Za problemy z połączeniem może być odpowiedzialne również uruchomienie trybów oszczędzania energii w samym smartwatch'u, opasce fitness.

Parowanie urządzeń ubieranych za pomocą Bluetooth

W przypadku urządzeń ubieranych takich, jak smartwatche oraz opaski fitness nie wystarczy samo połączenie za pomocą Bluetooth. Aby wykorzystać możliwości tego typu urządzeń należy zainstalować na urządzeniu mobilnym aplikację kliencką. W przypadku zegarków z Wear OS jest to Wear OS, smartwatche i opaski Samsunga korzystają z Samsung Gear, a urządzenia ubierane od Xiaomi z Mi Fit.

Parowanie odbywa się za pomocą aplikacji i różni się w zależności od posiadanego smartwatcha/opaski fitness. Całość jest dokładnie opisana w instrukcji obsługi urządzenia oraz aplikacji klienckiej.

Czy możliwa jest aktualizacja oprogramowania za pomocą Bluetooth?

Tak, aktualizacja za pomocą Bluetotoh jest możliwa. Najczęściej w ten sposób można zaktualizować urządzenia, które nie posiadają Wi-Fi. Mowa o urządzeniach ubieranych, smartwatchach, ale także zestawach głośnomówiących, amplitunerach oraz inteligentnych głośnikach. W ich przypadku oprogramowanie układowe pobierane jest na urządzenie mobilne i przesyłane za pomocą Bluetooth do pamięci masowej podłączonego sprzętu.

Czy możliwa jest aktualizacja modułu Bluetooth?

Tak. Możliwe jest, że wraz z aktualizacją zmodyfikowane zostanie oprogramowanie układowe Bluetooth, które wprowadzi obsługę nowego standardu. Stało się tak na przykład w iPhone 6, iPhone 6 Plus, iPad Air 2 oraz iPad mini 4. Wszystkie te urządzenia zadebiutowały z modułem Bluetooth 4.0, ale po pewnym czasie wraz z aktualizacją systemu iOS otrzymały wsparcie dla Bluetooth 4.2.

Odtwarzanie na dźwięku na dwóch urządzeniach Bluetooth

Bluetooth przez dłuższy okres czasu nie pozwalał na utrzymanie aktywnego połączenia z dwoma urządzeniami na raz, a tym bardziej na jednoczesne przesyłanie danych pomiędzy wszystkimi połączonymi urządzeniami. Zmieniło się to wraz z nadejściem standardu Bluetooth 4.0. Wprowadził on tak zwany tryb dualny (Dual Mode), który pozwala na przesyłanie dźwięku na dwa urządzenia jednocześnie. Wszystkie trzy sprzęty muszą posiadać Bluetooth w wersji 4.0, a urządzenie wysyłające musi być dodatkowo kompatybilne z funkcją Dual Mode.

W tym przypadku jedno z urządzeń podłączonych wykorzystuje Bluetooth Classic, podczas gdy drugie Bluetooth Low Energy.

Funkcja Dual Audio zadebiutowała z Samsungami Galaxy S8 i Galaxy S8+. Od czasu ich premiery na początku 2017 roku w sklepach pojawiły się inne modele telefonów z możliwością jednoczesnego przesyłania audio na dwa urządzenia Bluetooth.

Problem z Bluetooth w systemie Windows

W przypadku korzystania z komputera PC czasami pojawia się problem z aktywacją modułu Bluetooth. W ustawieniach systemu Windows 10 co prawda istnieje możliwość włączenia i wyłączenia Bluetooth, ale jest ona czysto programowa.

Na początku radzimy sprawdzić, czy moduł Bluetooth jest wyszczególniony na liście urządzeń w Menedżerze Urządzeń systemu Windows. W przypadku, gdy nie ma go na liście należy zrestartować komputer - możliwe, że zaktualizowane zostały sterowniki. Gdy po ponownym uruchomieniu moduł Bluetooth nadal jest niewidoczny możliwe, że został wyłączony z poziomu BIOS/UEFI lub fizycznego przełącznika na obudowie (głównie starsze modele laptopów). Jeżeli te rozwiązania nie pomogą możliwe, że komputer nie posiada modułu Bluetooth lub został on uszkodzony.

Aktualizacja sterowników Bluetooth w systemie Windows

Sterowniki w systemie Windows 10 aktualizowane są automatycznie w usłudze Windows Update, ale możliwe jest ręczne wymuszenie sprawdzenia aktualizacji i instalacja najnowszej wersji sterownika. Jest to przydatne rozwiązanie, gdy z jakiś powodów po aktualizacji moduł przestanie działać.

Aby zaktualizować sterowniki modułu Bluetooth należy przejść do Menedżera Urządzeń > Bluetooth i wybrać moduł Bluetooth (np. Intel Wireless Bluetooth). Kolejnym krokiem jest przejście do zakładki Sterownik i wybranie opcji Aktualizuj Sterownik. W kolejnym kroku można wybrać aktualizację w trybie online lub wskazać pliki ze sterownikami.

W przypadku, gdy po aktualizacji sterowników moduł Bluetooth nadal będzie sprawiał problemy można odinstalować urządzenie z poziomu Menedżera Urządzeń i wyszukać je ponownie. Wykonanie tej akcji spowoduje ponowną instalację sterowników.

Adapter Bluetooth na USB lub PCI nie jest rozpoznawany przez system

Większość markowych i niemarkowych adapterów Bluetooth na USB lub PCI korzysta z układów, których sterowniki znajdują się bazie Windows Update. Mimo to na rynku nadal nie brakuje adapterów Bluetooth, do których system Windows sam nie jest w stanie znaleźć sterowników. W tym przypadku należy przejść do Menedżera Urządzeń i wybrać opcję lokalnej aktualizacji sterownika. Nierozpoznany moduł Bluetooth wykrywany będzie jako Nieznane urządzenie. Odpowiednie sterowniki dołączane są z urządzeniem. Alternatywnie można znaleźć je na stronach wsparcia producenta w internecie.

Tekst pierwotnie opublikowany na niemieckim portalu PCWelt.de, autor Ines-Walke Chomjakov