Ethernetowy przewód skrojony na miarę

Choć łączenie urządzeń sieciowych za pomocą kabli LAN nie jest trudne, korzystanie ze sklepowych przewodów Ethernet, które często okazują się zbyt długie, kończy się zazwyczaj jednym wielkim kłębowiskiem. Opisujemy krok po kroku, jak we własnym zakresie zrobić kabel sieciowy dostosowany do potrzeb użytkownika.


Zbudowanie kablowej sieci domowej wiąże się ze sporym nakładem pracy, za to sieci tego typu zapewniają optymalną wydajność i wysoki poziom bezpieczeństwa przesyłanych danych. Sam zakup potrzebnych przewodów raczej nie stanowi problemu, lecz gotowe kable okazują się zazwyczaj niezbyt trafnym rozwiązaniem. Są dostępne w określonych długościach, niekoniecznie odpowiadających potrzebom użytkownika. Zbyt krótkie kable trzeba dosztukowywać, korzystając ze specjalnych złączek, zbyt długie zaś upinać za pomocą pasków z rzepami, gumek lub opasek zaciskowych, a następnie upychać w zakamarkach, aby nie plątały się pod nogami. Rezultaty wyglądają przeważnie okropnie, szpecąc okolice sieciowych przełączników, routerów i koncentratorów.

Na szczęście nie musisz godzić się na taki stan rzeczy, lecz możesz wziąć sprawy we własne ręce. Znacznie lepszym rozwiązaniem okazują się kable LAN wykonane na miarę – a więc o długości dostosowanej do konkretnej sieci lokalnej. Dysponując odpowiednią wiedzą i narzędziami, możesz stosunkowo łatwo zrobić własny kabel ethernetowy. W poniższej instrukcji opisujemy krok po kroku, jak docinać przewody sieciowe i opatrywać je wtyczkami. Ponadto objaśniamy, jak prowizorycznie naprawić wtyczkę kabla sieciowego, w której obłamał się zatrzask utrzymujący ją w gnieździe.

W zestawie do zarabiania kabli sieciowych powinna znaleźć się zaciskarka i tester kabli. Niektóre komplety są wyposażone ponadto w ściągarkę izolacji i przecinak kabli.

W zestawie do zarabiania kabli sieciowych powinna znaleźć się zaciskarka i tester kabli. Niektóre komplety są wyposażone ponadto w ściągarkę izolacji i przecinak kabli.

Przewód ethernetowy - przygotowania

Zanim zabierzesz się do dzieła, musisz nabyć przewód ethernetowy – tzw. skrętkę. Możesz zdecydować się na kabel kategorii 5, 5e lub 6 (CAT 5, 5e, 6). Poszczególne kategorie określają właściwości kabla, a zarazem jego przepustowość danych. Oprócz tego potrzebne będą wtyczki 8P8C (zwane powszechnie RJ45), szczypce zaciskające do końcówek kablowych RJ11/45 (tzw. zaciskarka), szczypce do cięcia przewodów i szczypce do zdejmowania izolacji. Warto mieć ponadto urządzenie do testowania kabli. Za jego pomocą sprawdzisz, czy kabel działa bez zarzutu (ew. ustalisz ponadto maksymalną prędkość transmisji danych). Choć nie jest wymagany do wykonania poniższych czynności, tester kabli pozwoli ci zaoszczędzić czas, bo nie będziesz musiał z trudem poszukiwać wadliwego połączenia lub uszkodzonej żyły przewodu.

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że zarabianie kabli sieciowych wymaga dużych nakładów finansowych. Jednak pozory mylą. Sama zaciskarka kabli kosztuje ok. 20–40 złotych. Podobną cenę zapłacisz za tester kabli. Gotowy zestaw wyposażony ponadto w przecinak kabli, ściągarkę izolacji i etui lub walizkę to wydatek przekraczający nieco 100 złotych. Na dłuższą metę kable własnej roboty wychodzą taniej niż konfekcjonowane kable o określonej długości. Na dodatek pozwalają uzyskać optymalnie ułożoną infrastrukturę sieciową.

Schemat przedstawiający kolejność kolorowych żył we wtyczce zgodnej ze standardem T568A.

Schemat przedstawiający kolejność kolorowych żył we wtyczce zgodnej ze standardem T568A.