Internet na spacerze


Nokia Card Phone 2.0 jest wygodnym i efektywnym rozwiązaniem w zakresie dostępu do sieci poprzez GSM. Dołączając do karty dostępny zestaw słuchawkowy, możemy używać jej jako pełnowartościowego telefonu komórkowego. Z pewnością NCP jest dobrą propozycją dla użytkowników często korzystających z komórkowego Internetu i raczej w celach zawodowych, którzy mają dodatkowy telefon komórkowy z osobną aktywacją (nagminne przekładanie karty SIM byłoby kłopotliwe).

Nie tylko w karcie, czyli Nokia 6210

Internet na spacerze

Nokia 6210 obsługuje HSCSD

Wydaje się, że karta GSM jest nieco mniej uniwersalnym produktem dla użytko-wników indywidualnych. W ich przypadku lepszym rozwiązaniem mo-że być nowoczesny telefon z wbudowanym modemem GPRS lub HSCSD.

Popularna Nokia 6210 to właściwie Card Phone 2.0 w innej obudowie. To jeden z pierwszych na naszym rynku aparatów GSM z modemem obsługującym technologię HSCSD. Telefon ten stanowi więc dobry wybór dla użytkowników zainteresowanych szybkim, bezprzewodowym dostępem do sieci. Instalacja oprogramowania do N6210 przebiega podobnie jak w NCP. Urządzenie umożliwia komunikację z komputerem poprzez specjalny kabel (DLR 3-P) lub port podczerwieni. W przypadku tej drugiej opcji konieczne jest uaktywnienie portu IrDA w notebooku i telefonie. Jeśli jego sterowniki nie są zainstalowane, to program instalacyjny telefonu powinien poinformować o tym użytkownika. Wtedy niezbędne będzie dogranie (z płyty instalacyjnej Windows) odpowiednich sterowników portu, który "udaje" wirtualny port COM. Jeżeli użytkownik zdecyduje się na 2 rodzaje połączenia z komputerem, aplikacja instalacyjna telefonu przeprowadzi testy komunikacji aparatu z notebookiem zarówno poprzez port RS 232, jak i złącze IrDA. W drugim przypadku, w razie wystąpienia problemów, może być konieczne chwilowe odłączenie kabla od portu COM. Po zainstalowaniu sterowników i reszty oprogramowania do telefonu (np. LogoManager czy kompozytor dzwonków), konfigurowanie dostępu do sieci przebiega tak jak w Nokii Card Phone.

GPRS - tak samo, ale trochę inaczej

Przyłączenie do komputera telefonu obsługującego standard GPRS zasadniczo nie różni się od wyżej opisywanych sposobów. Odmienna jest jedynie metoda zestawiania i konfigurowania połączenia z siecią. Najpopularniejszy na polskim rynku aparat z GPRS to Motorola Timeport 7389i oraz Timeport 260. Załączona do telefonu płyta, oprócz sterowników, zawiera również specjalną aplikację GPRS Wizard.

To właśnie za jej pomocą określa się parametry niezbędne do korzystania z pakietowej transmisji. Konfigurowanie połączenia wymaga określenia, czy jest ono realizowane przez port RS czy IrDA, podania adresu APN oraz wpisania konkretnych wartości w polu nazw serwerów DNS. Trzeba również pamiętać o zaznaczeniu opcji dynamicznego przydzielania adresu IP. Zbędne jest konfigurowanie ustawień dial-up, podawanie haseł i konkretnych numerów dostępowych oraz ustawianie jakichkolwiek opcji w telefonie (oprócz ewentualnego aktywowania portu IrDA). Połączenie w systemie GPRS jest inicjowane poprzez otwarcie skrótu, pod jakim został zapisany jego profil. Jeśli podczas wpisywania numerów DNS i innych parametrów nie popełniliśmy błędu, na wyświetlaczu telefonu powinien pojawić się komunikat "GPRS - sesja". Teraz można już uruchomić przeglądarkę lub inną aplikację internetową. W systemie GPRS opłaty dotyczą jedynie ilości przesyłanych danych, toteż taką sesję możemy utrzymywać dowolnie długo, nie martwiąc się o czas połączenia.

Problematyczna IrDA

Internet na spacerze

Motorola T260 - najpopularniejszy u nas telefon GPRS

Wykorzystanie transmisji w podczerwieni to z pozoru najprostszy i najbardziej elegancki sposób komunikacji telefonu z notebookiem czy palmtopem. W wielu przypadkach zestawienie takiego połączenia jest jednak nieco problematyczne. Aby telefon i komputer mogły się komunikować, trzeba uaktywnić port IrDA w laptopie i komórce, zbliżyć oba urządzenia na odległość nie większą niż 30 cm. Konieczne jest również zainstalowanie odpowiedniego oprogramowania. Jeśli na pasku zadań w systemie Windows nie widać kontrolki portu podczerwieni, możliwe że nie ma go w systemie. Jego instalacja przebiega standardowo (Panel sterowania>Dodaj nowy sprzęt), po czym portowi podczerwieni system przypisuje wirtualny port COM. Producenci dostarczają najczęściej jedną aplikację, która obsługuje zarówno komunikację kablową telefonu poprzez RS 232, jak i IrDA. Podczas instalowania oprogramowania można wybrać sposób komunikacji po-przez kabel, podczerwień lub oba kanały.

Przeprowadzanie transmisji danych w podczerwieni najsprawniej przebiega przy wykorzystaniu Windows 95 i Windows 98. W przypadku tego ostatniego czasami pojawiają się problemy z zestawieniem transmisji. Wiąże się to z faktem, iż Win 98 wykorzystuje nieco zmodyfikowany mechanizm obsługi podczerwieni (moduł IrDA 3.0) zamiast IrDA 2.0. Wbrew powszechnym opiniom możliwe jest korzystanie z podczerwieni również w Windows 2000. W przypadku tego systemu konieczna jest instalacja dodatkowego sterownika, dostarczonego przez producenta telefonu.

Kabel czy IrDA

Jeśli chcemy korzystać z bezprzewodowego Internetu wyłącznie okazjonalnie, to zestawianie połączeń między telefonem a komputerem przez port podczerwieni wydaje się rozsądnym wyjściem. Rozwiązanie to ma jednak wady, pominąwszy kłopoty z uzyskaniem połączenia. Komunikacja za pomocą IrDA jest mniej wygodna niż przy użyciu kabla ze względu na konieczność utrzymywania określonej pozycji obu urządzeń przez cały czas transmisji. Komputer i telefon nie mogą być oddalone o więcej niż 30 cm i to w konkretnym położeniu. Transmisja danych w podczerwieni zwiększa też pobór prądu przez aparat komórkowy, co ogranicza czas pracy telefonu na bateriach. Wydaje się, że kabel połączeniowy, chociaż stanowi kolejny element przenośnego zestawu internetowego, jest bardziej niezawodnym i ogólnie poręczniejszym rozwiązaniem w przypadku komórkowej transmisji danych.

Palmtopy

Palmtop + komórka

Internet na spacerze

Kompromis Siemensa i Casio, czyli Pocket PC i telefon GSM w jednym

Zapewnienie komunikacji między komórką a komputerem naręcznym nie jest wcale trudniejsze, niż podłączanie jej do laptopa czy komputera stacjonarnego. W tym przypadku doskonale sprawdza się standard IrDA. Każdy palmtop jest obecnie wyposażony w port podczerwieni. Na rynku dostępne są również odpowiednie rozwiązania do połączeń za pomocą kabla. Najbardziej znana w Polsce jest seria produktów TDK Global Pulse. Taki zestaw składa się z oprogramowania i odpowiedniego kabla. W ofercie firmy są rozwiązania dla urządzeń marki: Palm, Casio, HP, Compaq i wielu telefonów Nokia, Ericsson oraz wybranych modeli innych firm. Zestaw taki działa na zasadzie soft-modemu, tak więc zakup zestawu jest korzystny dla osób, których aparaty komórkowe nie mają wbudowanego modemu. Wadą rozwiązania jest stosunkowo wysoka cena, wynosząca ok. 500-700 zł.

Przedstawiamy sposób konfigurowania połączeń internetowych w urządzeniach: PocketPC, Palm OS i Symbian.

W Win CE 3.0 przebiega w następujący sposób:

W menu Start>Settings>Connections> Modem tworzymy nowe połączenie, które będzie realizowane przez Generic IrDA Modem. Opcję "Baud Rate" ustawiamy na 115200. W zakładce "Advanced" parametr "Flow control" ustawiamy na "Software" i podajemy nazwę serwera DNS. Przykładowo, dla sieci Plus GSM będzie to 212, 2, 96, 62 oraz zapasowy DNS - 212, 2, 96, 52.

Klikamy "OK" i w następnej sekcji wprowadzamy numer dostępowy do bramki internetowej danego operatora. W ostatniej sekcji odznaczamy opcję "Czekaj na sygnał przed wybraniem numeru". Skonfigurowane przez nas połączenie inicjujemy przechodząc do sekcji "Connections". Przed wybraniem funkcji "Połącz" musimy jedynie wprowadzić login i hasło dostępu. W telefonie komórkowym nie zachodzi potrzeba konfigurowania żadnych opcji, oczywiście oprócz uaktywnienia portu IrDA przed inicjacją połączenia z poziomu palmtopa.