Jak kupować SSD. 5 rzeczy, które musisz wiedzieć

Przedstawiamy kompletny zbiór informacji o dyskach SSD - jak kupować nośniki SSD, jakie są technologie budowy dysków SSD i jaką wydajnością charakteryzują się dyski SSD. Przybliżamy też terminologię związaną z nośnikami SSD.

Dysk SSD to nośnik półprzewodnikowy, technologicznie bazujący na pamięci flash. Nazwa pochodzi od terminu solid-state drive. Oznacza to, że w urządzeniu nie są stosowane żadne mechanizmy ruchome. Jest to warte podkreślenia względem tradycyjnych dysków HDD, wykorzystujących pamięć magnetyczną w formie napędzanego talerza. Upowszechnienie się dysków SSD było możliwe dzięki szybkim interfejsom SATA. Dyski w obecnej formie pojawiły się między premierą SATA II o przepustowości 3 Gb/s (2004), a SATA III 6 Gb/s (2009). Pierwsze konsumenckie dyski SSD o powszechnej dziś konstrukcji były produkowane przez Samsunga i SanDiska.

Jak kupować SSD. Pojęcia nie do ogarnięcia

Nomenklatura stosowana przez producentów tradycyjnych nośników HDD jest powszechnie zrozumiała. Decydując się na zakup, wybieramy po prostu szybki model w pożądanym formacie (2,5 lub 3,5 cala). Wybierając się do sklepu po dysk SSD, musimy przyswoić zdecydowanie więcej pojęć.

Kości pamięci stosowane w nośnikach flash (dyski SSD, karty pamięci itp.) noszą nazwę NAND Flash. Pamięć tego typu jest nieulotna, więc w przeciwieństwie do pamięci stosowanej w kościach RAM nie potrzebuje zasilania do utrzymania informacji. Autorem technologii NAND jest firma Toshiba. Od strony technicznej moduły pamięci NAND są zbudowane z komórek, które mogą przyjmować wartość 1 lub 0. Ułożenie komórek w jednej płaszczyźnie przy ograniczonych gabarytach modułu przez lata było główną barierą dla rozwoju nośników SSD. Rok temu producenci rozpoczęli produkcję przełomowych modułów 3D-NAND. Premiera nowej technologii napotkała na problemy techniczne, które przełożyły się na chwilowy wzrost cen dysków SSD. Była to jednak gra warta świeczki, ponieważ moduły 3D-NAND pozwalają na układanie komórek z danymi warstwami. Dzięki temu w kolejnych latach będą pojawiać się pojemniejsze i szybsze dyski SSD niż dotychczas.

Dodatkowo pamięci NAND mogą stosować jedną z trzech technik zapisu: SLC, MLC lub TLC. Pierwszy model wykorzystuje system, w którym jeden bit jest zapisywany w jednej komórce. Rozwiązanie jest niemal idealne, lecz kosztowne, dlatego stosuje się je wyłącznie w urządzeniach profesjonalnych. Najlepszym rozwiązaniem dla konsumentów wydaje się technika MLC pozwalająca na zapis dwóch bitów w jednej komórce. Koszt produkcji takich modułów nie jest bardzo wysoki, a rozwiązanie zachowuje zadowalającą wydajność i trwałość. Technika TLC to natomiast wariant ekonomiczny. Jedna komórka może przechowywać aż 3 bity informacji. Dzięki temu problem ograniczonego miejsca w module nie jest szczególnie dotkliwy. Jednakże rozwiązanie jest mało wydajne i mniej trwałe od MLC i SLC.

Porównanie technologii zapisu MLC, SLC i TLC.

Porównanie technologii zapisu MLC, SLC i TLC.


Zobacz również