Jak ustawić głośniki 2.0, 2.1, 5.1, 7.1, i 9.1. Poradnik nie tylko dla audiofili

Optymalne rozstawienie głośników w salonie nie jest łatwe. Zależy od wielu czynników, takich jak ich konstrukcja, zalecenia producenta, akustyka pomieszczenia, oraz od osobistych preferencji użytkownika. W poradniku przypominamy najważniejsze rodzaje konfiguracji zestawów głośnikowych i zasady ustawiania sprzętu audio-wideo.


Istnieje szereg kombinacji systemów audio, dlatego dla ułatwienia przyjęto jednolite nazewnictwo, np. 2.0, 5.1, czy 7.1. Cyfra na lewo od kropki oznacza liczbę kanałów szerokopasmowych, podczas gdy cyfra na prawo liczbę kanałów niskotonowych (basowych). Najbardziej popularnym i najprostszym układem głośników jest układ 2.0, czyli tradycyjne stereo.

Ponieważ w zasadzie nie ma dwóch pomieszczeń identycznych pod względem akustycznym, najlepsze rezultaty daje czasochłonne dostosowanie ustawień systemu dźwiękowego do zastanych warunków. Czasem drobna zmiana położenia głośników może przynieść duże korzyści pod względem brzmieniowym. Warto pamiętać, że niektóre obiekty znajdujące się pomiędzy głośnikami a słuchaczem (np. wysoki stół) mogą zakłócać rozchodzenie się fali dźwiękowej. Jeżeli z miejsca, w którym siedzimy, nie widzimy głośników (a w zasadzie przetworników), dotrze do nas dźwięk nie bezpośredni, ale odbity, co może mieć negatywny wpływ na jego jakość, zwłaszcza w przypadku tonów wysokich.

Jeżeli w pomieszczeniu są twarde podłogi, umieszczenie większego lub mniejszego dywanu pomiędzy głośnikami a kanapą może poprawić jakość dźwięku. Należy też unikać tzw. gołych ścian i wytłumiać je, np. ustawiając dużą roślinę lub półkę z książkami.

Trzeba też brać pod uwagę ustawienie telewizora i miejsca, skąd ogląda się telewizję. Większość współczesnych ekranów wykorzystuje technologię LCD, której jedną z cech jest spadek jakości obrazu (np. blaknięcie kolorów) przy oglądaniu pod kątem innym niż prostopadle do ekranu. W związku z tym środek ekranu powinien znajdować się na wysokości oczu widza, a on sam powinien siedzieć na wprost ekranu lub, jeśli to nie jest możliwe, jak najbliżej tej pozycji. Z reguły telewizory z ekranami LCD typu VA (vertical alignment) cechuje większa degradacja obrazu pod kątem niż modele z wyświetlaczami typu IPS (in-plane switching). Te zalecenia nie dotyczą telewizorów OLED, których obraz niemal nie traci jakości przy oglądaniu pod kątem.