Jak zainstalować wirtualną maszynę w Windows 10

Maszyna wirtualna to najłatwiejszy sposób na przetestowanie nowego systemu operacyjnego lub aplikacji bez ponoszenia zbędnego ryzyka. Pokazujemy, jak uruchomić maszynę wirtualną w systemie Windows 10.


Istnieje kilka sposobów na uruchomienie więcej, niż jednego systemu operacyjnego na Twoim komputerze PC lub laptopie. Można mieć oddzielne dyski twarde lub SSD na dla każdego systemu operacyjnego i podłączać je w zależności od tego, z którego systemu chcemy skorzystać. Kolejnym rozwiązaniem jest zainstalowanie dwóch różnych systemów operacyjnych na jednym dysku twardym i wybór, z którego systemu chcemy skorzystać przy każdorazowym rozruchu komputera. Powyższe metody można zastosować zarówno w przypadku systemów z rodziny Windows, Linux czy macOS.

Źródło: techadvisor

Źródło: techadvisor

W poniższym poradniku pokazujemy, jak zainstalować system operacyjny w maszynie wirtualnej, aby możliwe było szybkie i wygodne uruchomienie go w obrębie działającego już systemu operacyjnego w razie potrzeby. Metoda ta nie wymaga restartowania komputera ani posiadania więcej, niż jednego dysku. Nie trzeba nawet tworzyć dodatkowych partycji, a aplikacja, która umożliwi Ci instalacje maszyny wirtualnej jest darmowa.

Czym jest maszyna wirtualna?

Maszyna wirtualna umożliwia niejako posiadanie drugiego komputera w obrębie posiadanego przez użytkownika sprzętu. Umożliwia ona wirtualną instalację drugiego systemu operacyjnego, który uruchomiony jest w domyślnie zainstalowanym systemie operacyjnym i wykorzystuje jego zasoby sprzętowe.

Na maszynie wirtualnej można uruchomić dowolny system operacyjny, o ile jest on kompatybilny z używanym narzędziem do wirtualizacji. Może to być druga kopia systemu Windows 10, dowolna dystrybucja Linux'a lub jakiś stary system operacyjny, jak np. Windows 95, czy klasyczny Mac OS 9.

Zaletą maszyny wirtualnej jest możliwość wypróbowania nowego systemu operacyjnego bez wpływu na jakiekolwiek pliki, jakie posiadamy na komputerze. Instalacja uszkodzonego systemu nie zepsuje Twojego głównego systemu operacyjnego. Instalując jakąkolwiek maszynę wirtualną nie ma możliwości uszkodzenia systemu operacyjnego, na którym uruchomione jest narzędzie do wirtualizacji (w naszym przypadku jest to Windows 10).

Nic nie stoi na przeszkodzie, aby utworzyć więcej, niż jedną maszynę wirtualną. Dzięki temu rozwiązaniu można szybko i wygodnie korzystać z wielu rożnych systemów operacyjnych w tym samym czasie.

Musimy ostudzić jednak entuzjazm wielu użytkowników. Uruchomienie maszyn wirtualnych powoduje znaczne obciążenie podzespołów, więc radzimy unikać korzystania z wielu maszyn wirtualnych na raz. Problem ten nie dotyczy osób korzystających z komputerów stacjonarnych wyposażonych w wielordzeniowe procesory i znaczną ilość pamięci operacyjnej RAM (16 GB lub więcej). W innych przypadkach uruchomienie kilku maszyn wirtualnych spowoduje spore rozczarowanie. Cały komputer zwolni, a wszelkie operacje wykonywane będą zdecydowanie wolniej niż normalnie. Wirtualizacja na laptopie spowoduje także znaczny wzrost temperatury i uruchomienie systemu chłodzenia. Pasywne urządzenia takie, jak np. Surface Pro 6 dużo szybciej zwolnią z powodu braku wydajnego chłodzenia i nagłego wzrostu temperatury procesora.

Jak zainstalować Hyper-V w systemie Windows 10?

Istnieje kilka znanych programów do wirtualizacji. My polecamy najpopularniejszy z nich, który na dodatek jest całkowicie darmowy - Oracle VM VirtualBox. Rozwiązanie to jest stosowane zarówno w dużych przedsiębiorstwach, jak i placówkach edukacyjnych.

Jeżeli wykorzystujemy 64 bitową wersje systemu Windows 10 Pro, Enterprise lub Education możemy wykorzystać wbudowany Hyper-V, dzięki któremu nie potrzeba instalować dodatkowego oprogramowania takiego, jak wyżej wspomniany VirtualBox. Możliwe, że trzeba wcześniej aktywować odpowiednią opcję w panelu sterowania.

Uruchom Panel sterowania, przejdź do zakładki Programy i wybierz opcję Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows z sekcji Programy i funkcje. Jeżeli znajdziesz tam opcję Hyper-V aktywuj ją. Konieczne będzie ponowne uruchomienie systemu, więc zalecamy uprzednie zapisanie wszystkich plików.

Źródło: techadvisor

Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows w Windows 10 Pro

Źródło: techadvisor

Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows w Windows 10 Pro

Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows w Windows 10 Home - brak opcji Hyper-V

Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows w Windows 10 Home - brak opcji Hyper-V

Jak skonfigurować maszynę wirtualną w systemie Windows 10?

Po pierwsze potrzeba odpowiedniej ilości wolnego miejsca na dysku twardym, aby instalacja wybranego systemu operacyjnego była możliwa. Potrzebny jest również plik instalacyjny tego systemu operacyjnego w formacie ISO. Możliwe, że wymagana będzie także licencja/klucz produktu (w przypadku płatnych systemów operacyjnych takich, jak Windows).

System Windows będzie działał przez krótki okres czasu bez wpisywania klucza produktu, więc możliwe, że nie będzie potrzeby jego aktywacji. Możliwe jest również pobranie 90 dniowej wersji trial systemu Windows 10 Enterprise. 90 dni to wystarczająco długi czas na zabawę z maszyną wirtualną.

W przypadku korzystania z wbudowanego narzędzia Hyper-V wystarczy uruchomić go i postępować zgodnie ze wskazówkami wyświetlanymi na ekranie komputera. Można wybrać obraz dostarczony przez Hyper-V lub własny plik ISO.

W przypadku korzystania z systemu operacyjnego w wersji Home lub z innych powodów można wykorzystać darmowe oprogramowanie do wirtualizacji Oracle VM VirtualBox. Proces instalacji maszyny wirtualnej jest bardzo podobny w każdej tego typu aplikacji.

Do instalacji Oracle VM VirtualBox wymagane są uprawnienia administratora systemu Windows. Podczas tego procesu instalowane są również interfejsy sieciowe, więc komputer może chwilowo stracić dostęp do internetu.

Po uruchomieniu VirtualBox ukaże się puste Menu z wiadomością powitalną w języku angielskim. Interfejs oprogramowania jest w większości spolszczony, ale znajduje się w nim kilka miejsc z informacjami po angielsku. Nie wpływa to jednak na użyteczność narzędzie, a nawet osoba bez znajomości tego języka bez problemu poradzi sobie z obsługą VirtualBox'a.

Wybierz okno maszyna i kliknij Nowa. Można wykorzystać również skrót klawiszowy Ctrl + N. Wprowadź nazwę nowej maszyny wirtualnej. Jeżeli zdecydujesz się na wpisanie nazwy systemu oprogramowanie automatycznie zmieni parametry. Poniżej wskazana jest lokalizacja, w której zapisywane będą wszelkie pliki niezbędne do działania maszyny. Niżej należy wybrać rodzinę oraz dokładną nazwę systemu operacyjnego, który chcemy uruchomić. Do wyboru są systemy operacyjne z rodziny Microsoft Windows, Linux, Solaris, BSD, IBM OS/2, Mac OS X oraz Other (inne).

Po wybraniu systemu operacyjnego, który chcemy zainstalować VirtualBox poprosi o przydzielenie odpowiedniej ilości pamięci operacyjnej. Będzie ona współdzielona z głównym systemem operacyjnym komputera, a oprogramowanie automatycznie proponuje rekomendowaną ilość RAM'u.

Kolejnym krokiem jest przydzielenie odpowiedniej ilości przestrzeni dyskowej. Ponownie oprogramowanie VirtualBox doradza zalecaną ilość przestrzeni dyskowej, jaka jest niezbędna do poprawnego funkcjonowania wybranego systemu operacyjnego.

Następny, krokiem jest wybór typu pliku wirtualnego dysku. Polecamy wybór domyślnie zaznaczonego VDI (VirtualBox Disk Image).

Ostatnim krokiem jest zadecydowanie, czy plik maszyny wirtualnej ma zajmować tylko tyle, ile zajmuje ta maszyna, czy ma mieć stały rozmiar (ustawioną później ilość - w naszym przypadku 32 GB). Polecamy wybrać opcję Dynamicznie przydzielanego miejsca, która jest domyślnie zaznaczona. Spowoduje ona, że maszyna wirtualna będzie zajmować tylko tyle miejsca, ile faktycznie potrzebuje.

Po stworzeniu maszyny wirtualnej zaznacz ją i kliknij przycisk Uruchom. Po pierwszym uruchomieniu Virtualbox poprosi o wskazanie pliku ISO zawierającego instalator wybranego systemu. W kolejnych krokach musisz zainstalować system operacyjny i możesz skorzystać z maszyny wirtualnej.

W przypadku niektórych konfiguracji sprzętowych występują problemy z maszynami wirtualnymi. Często pomaga zmiana ustawień w oprogramowaniu układowym płyty głównej (BIOS/UEFI). W przypadku napotkania jakichkolwiek błędów zalecamy wpisanie ich w wyszukiwarkę Google, która pomoże znaleźć rozwiązanie. Możliwości jest za wiele, aby wymieniać je w tym artykule.