Linus! Pomocy!

Pomimo wysiłków programistów Linux wciąż jeszcze nie należy do systemów prostych w obsłudze. Gdzie szukać pomocy? Wszędzie. Ale jeśli jesteś początkującym użytkownikiem Linuksa, przeczytaj najpierw pliki FAQ, które wraz z dokumentacją systemu znajdziesz w katalogu /usr/doc.


Pomimo wysiłków programistów Linux wciąż jeszcze nie należy do systemów prostych w obsłudze. Gdzie szukać pomocy? Wszędzie. Ale jeśli jesteś początkującym użytkownikiem Linuksa, przeczytaj najpierw pliki FAQ, które wraz z dokumentacją systemu znajdziesz w katalogu /usr/doc.

Przeglądarka pomocy Gnome.

Przeglądarka pomocy Gnome.

Najwięcej trudności początkującym sprawia zapamiętanie parametrów różnych programów. Aby nie wertować podręczników za każdym razem, kiedy zapomnimy składni jakiegoś polecenia, możemy wpisać <polecenie> -h (czasem -? albo -help, niektóre programy wymagają też wpisania dwóch minusów). Zwróć uwagę, że parametry programów podajemy po znaku "-", a nie "/", jak zwykle w DOS-ie. Obszerniejszą pomoc dotyczącą polecenia czy programu można uzyskać na kilka sposobów. Najbardziej podstawowy to użycie systemowego podręcznika. Wywołuje się go, pisząc man <polecenie>. Każdy opis zawiera kilka sekcji, z których najważniejsze to: Description - czyli sam opis oraz SEE ALSO - czyli informacje, gdzie jeszcze możesz szukać pomocy. Uwaga! Odsyłacze zawierają też numer w nawiasach - np. groff(1) - nie wpisuj tego numeru. Oznacza on tylko sekcję podręcznika - np. opisy poleceń, które są zawsze w sekcji pierwszej.

Program man sam znajduje odpowiednią sekcję, możesz jednak zapisać ją przed nazwą polecenia - np. opis programu mail uzyskasz, wpisując man mail lub man 1 mail, a ogólniejsze informacje na temat poczty elektronicznej - man 8 mail. Inny system elektronicznej dokumentacji to info. Wpisując polecenie info, otrzymasz spis wszystkich tematów, podzielonych na grupy. Info <polecenie> wyświetli opis programu, przy czym, jeśli program info nie znajdzie nic odpowiedniego we własnych zasobach, wyświetli odpowiednią stronę man. Krótki opis przeznaczenia programu możemy uzyskać, pisząc whatis <polecenie>, najpierw jednak musimy utworzyć bazę danych poleceniem /usr/bin/makewhatis. Korzysta z niej też bardzo przydatny program a propos, który przeszukuje bazę danych whatis pod kątem słów podanych w linii wywołania. Jeżeli np. wydamy polecenie apropos edit, otrzymamy listę dostępnych edytorów wraz z krótkimi opisami.

Dokumentacja elektroniczna

Fragment strony systemowego podręcznika.

Fragment strony systemowego podręcznika.

Oprócz odpowiednich stron programu man, co większy program instaluje swoją dokumentację w katalogu /usr/doc. Najczęściej są to kompletne podręczniki, opisujące m.in. proces instalacji programu, format pliku konfiguracyjnego, parametry, które można podać przy uruchamianiu programu. Oprócz tego zawierają masę informacji o prawach autorskich, twórcach, historii i planowanych zmianach czy błędach. Dlatego, dla osób szukających bardziej konkretnych informacji, przeznaczone są pliki Howto (lub ich polska wersja JTZ - Jak To Zrobić). Znajdują się w katalogu /usr/doc/HOWTO, który z kolei podzielony jest na podkatalogi - pliki Howto są posegregowane według formatów (tekst, HTML, SGML, Postscript) i języków, przy czym dodatkowo wyodrębniono pliki Mini-Howto. Zawierają one najczęściej opisy rozwiązań jakiegoś problemu, a napisały je osoby, które już się z nim uporały. Niektóre programy, zwłaszcza uruchamiane w środowisku X-Window, mają też własny system pomocy podobny do windowsowego.

Do większości dystrybucji Linuksa dołączone są liczne książki w postaci elektronicznej. Są częścią projektu zwanego Linux Documentation Project (ta organizacja przygotowuje, między innymi, strony systemowego podręcznika man). Każdy, kto jest administratorem systemu, a więc również każdy, kto uruchamia go w domowym komputerze, powinien przeczytać przynajmniej System Administrators Guide (SAG), a osoby pracujące w Sieci lub pragnące się dowiedzieć, jak działa Internet, mogą sięgnąć do NAG - Network Administrators Guide.

Internet

"Odzew" z grupy pl.comp.os.linux.sieci.

"Odzew" z grupy pl.comp.os.linux.sieci.

Internet to miejsce, w którym powstał Linux i gdzie ciągle komunikują się jego twórcy i zwykli użytkownicy. Oprócz ogromnej ilości stron domowych o Linuksie (wpisanie hasła Linux do wyszukiwarki na serwerach bezpłatnych kont typu republika.pl zwraca dziesiątki adresów), w Internecie można też znaleźć poważne serwisy poświęcone temu systemowi. Najlepsze polskie strony o Linuksie to www.linux.core.pl zawierająca ogromną liczbę odnośników i informacji, głównie dla początkujących (m.in. o korzystaniu z Internetu za pomocą numeru TP S.A.) oraz www.jtz.org.pl udostępniająca najnowsze dokumenty z serii Jak To Zrobić.

PLUG, czyli Polish Linux User Group to organizacja, której głównym celem jest wymiana doświadczeń pomiędzy użytkownikami systemu. Jej adres to po prostu www.linux.org.pl. PLUG organizuje, między innymi, tzw. install-party, czyli spotkania, na które może przyjść każdy z własnym komputerem i zainstalować Linuksa pod okiem doświadczonych użytkowników. PLUG ma swoje oddziały regionalne w kilku największych miastach w Polsce. Problemem polskich liter, między innymi, w Linuksie, zajmuje się Polska Strona Ogonkowa: www.agh.edu.pl /ogonki. Źródła anglojęzyczne to, przede wszystkim, strony najważniejszych dystrybucji - Red Hat, Debian czy S.u.S.E. oraz www.linux.org, czyli strona całego projektu Linux. Aktualne informacje techniczne można również uzyskać z serwisu slashdot.org. Polecam też inne grupy "newsowe": pl.comp.os.linux oraz pl.comp.os.linux.sieci.

Użytkownicy chętnie odpowiadają na pytania zarówno początkujących, jak i zaawansowanych, o ile nie są to problemy, które można łatwo rozwiązać, zaglądając do dokumentacji - w tym wypadku spodziewaj się odpowiedzi typu "Przeczytaj xx.HOWTO".