Procesor

Nigdy jeszcze nie było tak dużego jak dziś wyboru procesorów. Na rynku o życzliwość klientów zabiega sześciu producentów.


Nigdy jeszcze nie było tak dużego jak dziś wyboru procesorów. Na rynku o życzliwość klientów zabiega sześciu producentów.

{z:pcwk:1}}Przez ponad półtora roku wybór był łatwy, gdyż jedynym gniazdem łączącym procesor z płytą główną było Socket 7. Dziś jednak wybierać musimy między gniazdami Socket 7, Super7, Slot 1, Socket 370, Slot A i Slot 2.

Od rodzaju złącza procesora zależy możliwość ewentualnego przełożenia go do innej płyty głównej. Wszechstronność procesora w tym względzie zależy od liczby rodzajów płyt głównych obsługujących określony typ złącza. Wyróżniamy 5 najważniejszych rodzajów złączy:

Socket 7: Popularność gniazd typu Socket 7 zmalała w 1997 roku wraz z wprowadzeniem przez Intela procesorów Pentium II ze złączem Slot 1. Powróciły one "do łask" z końcem 1998 roku, kiedy Intel zakończył produkcję procesorów Pentium MMX. Procesory produkowane w tym roku – począwszy od Intela, poprzez AMD, IBM, IDT, Rise – mają gniazda Socket 7.

Procesor

Większa szybkość za niższą cenę: procesor Cyrix II 300 można przyłączać do płyt ze złączem Socket 7 i częstotliwością magistrali 66 MHz (patrz punkt 7).

Super 7: To poprawiona wersja złącza Socket 7, taktowana jest z częstotliwością magistrali 100 MHz i obsługuje zarówno AGP jak i USB. Ze złączem Super 7 współpracują takie procesory, jak K6-2 firmy AMD (wersje 300 MHz i więcej), K6-3 tej samej firmy, procesor M II 333 firmy Cyrix oraz procesory Winchip 2 taktowane z częstotliwością 200, 233 i 266 MHz firmy IDT. Do gniazda Super 7 można wmontować wszystkie procesory przystosowane do gniazd Socket 7.

Slot 1: Gniazdo do procesorów Pentium II, również Celeron, zarówno w wersji z jak bez pamięci podręcznej drugiego poziomu (podręczna L2). Istnieje wiele modeli płyt głównych Slot 1. Procesory Pentium II produkowane są w dwóch wersjach różniących się od siebie technologią wytwarzania (0,35 lub 0,25 mikrona), częstotliwością taktowania magistrali (66 MHz lub 100 MHz) oraz rozmiarem pamięci buforowej (512 MB lub 4 GB) – patrz ramka „Pamięć podręczna L2 i obszary buforowalne”. Warto pamiętać, że starsze procesory Pentium II taktowane są z częstotliwością do 333 MHz, podczas gdy nowa generacja procesorów Pentium II – z częstotliwością od 350 MHz wzwyż.

Socket 370: Procesory przeznaczone do montowania w gniazdach Slot 1 są dużo droższe od swoich odpowiedników, przewidzianych do montowania w gniazdach Socket 7. Intel, począwszy od pierwszego kwartału tego roku, wyposaża procesory Celeron w 128 KB pamięć podręczną drugiego poziomu (cache L2), z której dotychczas korzystały jedynie procesory z gniazdem Slot 1. Tego typu procesory wykorzystują 369-stykowe złącze Socket 370. Procesory Celeron wyprodukowane wcześniej, a przewidziane do montowania w gnieździe Slot 1, nie pasują do gniazd Socket 370.

Slot A: Gniazdo do procesorów K7 firmy AMD, wprowadzone na rynek w pierwszej połowie roku, jest zgodne z gniazdem Socket do procesorów Alpha o architekturze RISC (Reduced Instruction Set Computer) firmy DEC.

Slot 2: Gniazdo zaprojektowane przez Intela do obsługi procesorów typu Xeon, przeznaczonych głównie do wysoko wydajnych komputerów, np. serwerów.

Zalecenia: Do komputerów do biura i domu polecamy gniazda typu Socket 7 oraz Super 7. Warto też wziąć pod uwagę połączenie procesora Celeron z gniazdem Slot. Nie polecamy natomiast gniazda Socket 370 – jest zaprojektowane wyłącznie do obsługi procesorów Celeron.