Spot Colors, czyli kolory dodatkowe w obrazach tworzonych w Photoshopie 5.0

Wszyscy użytkownicy starszych wersji Photoshopa wiedzą, jak trudną operacją było wykorzystanie kolorów dodatkowych w obrazach, które były w nim utworzone, a następnie "przeseparowane" w innej aplikacji, takiej jak Illustrator lub QuarkXPress. Photoshop 5 rozwiązał te problemy, lecz aby poradzić sobie z dodatkowymi kolorami, należy wiedzieć, jak prawidłowo zdefiniować i wykorzystać nowe opcje programu.

Wszyscy użytkownicy starszych wersji Photoshopa wiedzą, jak trudną operacją było wykorzystanie kolorów dodatkowych w obrazach, które były w nim utworzone, a następnie "przeseparowane" w innej aplikacji, takiej jak Illustrator lub QuarkXPress. Photoshop 5 rozwiązał te problemy, lecz aby poradzić sobie z dodatkowymi kolorami, należy wiedzieć, jak prawidłowo zdefiniować i wykorzystać nowe opcje programu.

Jak wiadomo, do zreprodukowania kolorowej ilustracji w standardowym procesie poligraficznym dokonuje się przejścia z systemów kolorystycznych - nazwijmy je umownie - wizualnych (RGB czy Lab) do systemu drukowalnego, jakim jest CMYK. Niestety, przejście z jednego systemu na drugi niesie ze sobą wiele ograniczeń, wpływających na jakość wydrukowanego obrazu, który ostatecznie wygląda zupełnie inaczej, niż założył to sobie grafik czy projektant. Poza tym, bez specjalistycznych systemów Color Management praktycznie nie ma możliwości jednakowego zreprodukowania tego samego obrazu w różnych procesach drukarskich na odmiennych maszynach. Stąd narodziła się idea utworzenia kolorów dodatkowych, które w druku, wraz ze składowymi procesu CMYK, pozwalają uzyskać obraz bardziej przypominający pierwowzór. Kolory te zostały ujęte w pewnego rodzaju standardy, obowiązujące również podczas produkcji farb drukarskich. Do najbardziej popularnych w naszym kraju należą kolory Pantone, pogrupowane w różne rodzaje palet. W zasadzie do najczęściej stosowanych należą Pantone Process i Pantone Spot z podziałem na gatunki papieru powlekany i nie powlekany.

Te podziały, które miały w założeniu ułatwić pracę grafików i drukarzy, często stwarzają wiele nowych problemów, zwłaszcza początkującym operatorom DTP. Grafikom zdarza się korzystać z dowolnej palety Pantone, bez zastanowienia, jaką techniką będą drukowane obrazy, które właśnie projektują. Tymczasem jedynie kolory Pantone Process można zreprodukować ze standardowego zestawienia barw CMYK (choć można je też wydrukować osobną farbą w kolejnym przelocie), w przypadku zaś kolorów Pantone Spot jest to niemożliwe. W druku taki kolor można uzyskać jedynie przez zastosowanie dodatkowej farby, o ściśle określonej specyfikacji. Nie można jej zrobić po amatorsku, mieszając kilka innych farb; trzeba kupić ją od producenta. To dlatego drukarze czy graficy często mówią o "kolorach z puszki".

Czy Pantone to jedyny standard kolorów dodatkowych? Oczywiście nie. Istnieją inne, takie jak Trumatch, Focoltone, Toyo, Anpa, Dic. Poza tym, tak naprawdę każdy kolor zadany przez użytkownika może zostać zdefiniowany jako dodatkowy, niezależnie według jakiego standardu barw został utworzony. Podstawowym ograniczeniem stosowania tego typu kolorów są koszty druku, które rosną wraz z wprowadzaniem dodatkowych farb. L - liczba zastosowanych jest też rodzajem papieru i jego własnościami fizycznymi, takimi jak wytrzymałość.