Szybszy internet, czyli sztuczki z DNS-em

Korzystając z porad zamieszczonych w tym artykule, sprawisz, że twoje łącze internetowe będzie szybciej reagowało na twoje polecenia, uzyskasz dostęp do zablokowanych treści i zapewnisz sobie ochronę przed złośliwymi witrynami, które usiłują wyłudzać dane osobowe od internautów.

Serwery DNS to swoiste książki telefoniczne internetu. Stąd też pochodzi ich akronim – DNS, czyli Domain Name System (system nazw domenowych). Serwery te są konieczne, bo komputery kontaktują się ze sobą za pośrednictwem numerycznych (w niektórych wypadkach szesnastkowych) adresów IP, ludzie zaś zapamiętują znacznie łatwiej słowa niż liczby. Gdy wpisujesz w przeglądarce internetowej adres taki jak np. www.pcworld.pl, wysyła ona bądź system operacyjny zapytanie do serwera DNS. W ten sposób ustala, jaki adres IP jest przydzielony do adresu URL www.pcworld.pl. Jeśli w bazie tego serwera znajduje się odpowiedni wpis, wysyła odpowiedź natychmiast. W przeciwnym razie przekazuje zapytanie do nadrzędnego serwera DNS. Wskutek tego przeglądarka uzyskuje informację, jaki adres IP ma serwer, na którym jest przechowywana żądana witryna internetowa. Z tego właśnie adresu pobierze dane wymagane do wyświetlenia strony na ekranie komputera u internauty. Choć opis tego procesu zajmuje kilka zdań, a przeczytanie go kilkanaście sekund, to samo wykonanie operacji trwa zaledwie ułamek sekundy. Na dodatek jest ona przeprowadzana w tle, więc nie jest w żaden sposób zauważalna przez użytkownika. Internauta nie musi także przejmować się kwestią, do którego serwera DNS przeglądarka ma wysłać zapytanie? Gdy użytkownik nawiązuje połączenie internetowe, operator wysyła do komputera lub do routera adres IP swojego serwera DNS. Można jednak korzystać z innego serwera DNS. W dalszej części artykułu przedstawiamy korzyści takiego rozwiązania. Ponadto podpowiadamy, jak utworzyć swój własny wpis DNS.

Sztuczka 1 – Odblokowywanie niedostępnych usług

Za pomocą systemu DNS można przekierować ruch sieciowy do określonego serwera w internecie. Czynność tą wykonuje się chociażby w celu rozdzielenia obciążenia, jak opisujemy w sztuczce 4. Oprócz tego można go użyć do uzyskania dostępu do witryn internetowych, które ze względu na obowiązujące prawo autorskie są zablokowane dla internautów z innych państw. Na przykład serwis Hulu oferuje bezpłatnie w postaci strumienia seriale telewizyjne takie jak Gotham czy Modern Family. Są one przesyłane w oryginalnej, angielskiej wersji językowej, jednak dostęp jest ograniczony tylko i wyłącznie do łączy internetowych znajdujących się na terytorium Stanów Zjednoczonych. Jak powszechnie wiadomo, również portal YouTube blokuje dostęp z Polski do niektórych filmów, które zawierają treści chronione prawem autorskim. Stacja spersonalizowanego radia internetowego Pandora jest zablokowana dla polskich internautów, a serwis bezpłatnego strumieniowania muzyki Grooveshark nie jest dostępny we wszystkich krajach europejskich. Usługi wykrywają lokalizację użytkownika na podstawie adresu IP jego łącza internetowego.

Najbardziej popularna metoda obejścia takiej blokady terytorialnej polega na skorzystaniu z usługi VPN, która utrzymuje serwery w państwie docelowym danego portalu internetowego. Na przykład w wypadku serwisu Hulu są to Stany Zjednoczone. Oprogramowanie VPN, które użytkownik instaluje w swoim komputerze nawiązuje połączenie z zagranicznym serwerem VPN i inicjuje przekazywanie całego ruchu sieciowego poprzez tenże serwer. Istnieje kilkanaście aplikacji umożliwiających stworzenie prywatnego VPN i omijanie wszelkich blokad oraz ograniczeń regionalnych.

Nie tylko dla wybrańców – serwis Hulu.com oferuje bezpłatną rozrywkę w oryginalnej wersji językowej. Stosując odpowiednią sztuczkę, możesz ominąć blokadę terytorialną.

Nie tylko dla wybrańców – serwis Hulu.com oferuje bezpłatną rozrywkę w oryginalnej wersji językowej. Stosując odpowiednią sztuczkę, możesz ominąć blokadę terytorialną.

Choć działa to nadzwyczaj skutecznie, okazuje się nieco uciążliwe. Gdy chcesz przywołać treści z zablokowanej witryny, musisz za każdym razem łączyć się ręcznie z serwerem VPN. Na dodatek większość serwerów VPN jest bardzo mocno obciążona, bo przechodzi przez nie cały ruch sieciowy użytkowników, nie zaś tylko ten, który jest konieczny do przechytrzenia blokady. Oznacza to w praktyce spadek wydajności, co najbardziej daje się we znaki internautom dysponującym łączem o przepustowości co najmniej 25 Mbitów/s. Oprócz tego usługi VPN zazwyczaj szyfrują przesyłane przez siebie dane, co jeszcze bardziej obniża prędkość transmisji – przynajmniej nieznacznie.

Opisany problem rozwiążesz o wiele sprytniej, stosując serwery proxy Smart DNS („inteligentne DNS”). Gdy przeglądarka internetowa wyśle do takiego serwera zapytanie o adres zablokowanej witryny, np. wspomnianej www.hulu.com, nie otrzyma w odpowiedzi rzeczywistego adresu IP, lecz adres serwera proxy usługi Smart DNS, który mieści się w Stanach Zjednoczonych. Serwer ten będzie przekazywał przywołania treści do właściwego serwera witryny www.hulu.com, odbierał jego odpowiedzi i przesyłał do twojej przeglądarki internetowej.

Usługi Smart DNS przekierowują tylko te pakiety danych, które są skierowane do witryn obsługiwanych przez ich serwery proxy. Na pozostałe zapytania o domeny takie jak www.pcworld.pl czy www.microsoft.com reagują, odsyłając rzeczywisty odpowiednik IP adresu URL danej witryny. To dodatkowa korzyść dla użytkownika, ponieważ prędkość transmisji danych nie spada podczas przeglądania niezablokowanych witryn.

Niektóre zagraniczne serwisy oferujące treści strumieniowane sprawdzają lokalizację internauty tylko jeden raz – podczas nawiązywania połączenia. W wypadku takich portali, usługi Smart DNS nie muszą przekierowywać całego ruchu sieciowego, a więc także strumieni audio i wideo. Treści multimedialne są wówczas przesyłane z witryny, która je oferuje, bezpośrednio do użytkownika. Nie trzeba korzystać z serwerów pośrednich, które powodują opóźnienia i zmniejszają prędkość transmisji danych.

Aby korzystać z usług Smart DNS, nie trzeba instalować w systemie żadnego oprogramowania. Wystarczy (jednorazowo) zmienić adres serwera DNS w ustawieniach systemu operacyjnego lub routera (patrz ramka „Jak zmienić serwer DNS”). Usługi Smart DNS są płatne. Miesięczny abonament kosztuje ok. 25 złotych, jednak większość operatorów udziela rabatu przy zapłacie z góry za cały rok. Po zarejestrowaniu się w takim serwisie możesz z niego korzystać bez konieczności ponownego logowania się – pod warunkiem, że nie ulega zmianie adres IP twojego łącza internetowego.

Poszczególne usługi różnią się przede wszystkim zestawem obsługiwanych witryn, które podlegają ograniczeniom terytorialnym. Do najbardziej znanych należą usługi Proxy DNS, Smart DNS Proxy, Unlocator i Unotelly. Pierwszego z wymienionych można używać bezpłatnie i bez konieczności rejestrowania się, aby korzystać z portali Pandora i Grooveshark. Wystarczy wpisać 74.207.242.213 w polu preferowanego serwera DNS (i opcjonalnie 50.116.28.138 w polu alternatywnego serwera DNS). W trakcie przygotowywania tego materiału opisana metoda pozwalała także przywoływać treści serwisu Hulu.

Jak zmienić serwer DNS

W Windows można bardzo łatwo zdefiniować adres domyślnego serwera DNS. Otwórz aplet Centrum sieci i udostępniania w Panelu sterowania i kliknij polecenie Zmień ustawienia karty sieciowej umieszczone w pionowym panelu po lewej stronie. Kliknij prawym przyciskiem myszy kartę sieciową, poprzez którą łączysz się z internetem, i wskaż polecenie Właściwości. Zaznacz wpis Protokół internetowy w wersji 4 (TCP/IPv4), po czym kliknij przycisk Właściwości. Zaznacz opcję Użyj następujących adresów serwerów DNS. Jeśli chcesz np. korzystać z serwerów DNS Google’a, wpisz 8.8.8.8 w polu Preferowany serwer DNS i 8.8.4.4 w polu Alternatywny serwer DNS. Do serwera określanego mianem alternatywnego Windows odwołuje się automatycznie wtedy, gdy serwer preferowany nie odpowiada na zapytania lub reaguje na nie zbyt wolno.

Znacznie wygodniej zmienia się serwer DNS za pomocą bezpłatnego narzędzia DNS Jumper. Program pozwala zakładać profile z adresami i przeskakiwać między nimi jednym kliknięciem myszy. Aplikacja dysponuje wstępnie skonfigurowanymi profilami publicznych serwerów DNS (wśród nich jest także usługa Google). Aby dodawać wpisy, edytować je lub usuwać, trzeba kliknąć ikonę koła zębatego w sekcji wyboru serwera DNS. Po wybraniu żądanego profilu DNS w głównym oknie programu, wystarczy potwierdzić przyciskiem Zastosuj. Zmiany nie wymagają restartowania systemu.

Niektóre modele routerów pozwalają ustawiać adresy serwerów DNS w menu konfiguracyjnym. Możliwość ta przydaje się, gdy nie chcesz wprowadzać tych adresów oddzielnie we wszystkich urządzeniach sieci lokalnej. Serwer DNS podany w routerze obowiązuje w całej sieci lokalnej.

Aktualizacja: 13 czerwca 2017 08:46