TWWWoja telewizja


Aplikacje do udostępniania strumieniowego przekazu

Wybór serwera w dużym stopniu ogranicza format, w jakim zdecydowałeś się udostępnić nagrania. Decydując się na format, powinieneś wziąć jednak pod uwagę koszty jego obsługi - np. w przypadku RealServer zależy to od liczby strumieni.

Apple QuickTime Straming Server

System operacyjny: Apple OS X Server

Formaty: QuickTime 4

Możliwości: Przekaz na żywo i na życzenie (on demand)

Cena: Bezpłatny - część serwera OS X

Producent: Apple (www.apple.com)

Windows Media Services

System operacyjny: Windows Nt 4.0 Server

Formaty: Windows Media

Możliwości: Przekaz na żywo i na życzenie, przesyłanie multimedialnych prezentacji, EPG (electronic programme guide), opcjonalnie rozwiązanie pay-per-view (opłata za oglądanie).

Cena: Darmowy - część NT 4.0 Server.

Producent: Microsoft (www.windowsmedia.com)

RealNetworks RealServer G2

System operacyjny: Windows 95/ 98/ NT 4.0, Linux, wiele systemów unixowych (m.in. Solaris, HP-UX i Irix).

Formaty: RealAudio, RealVideo.

Możliwości: Przekaz na żywo i na życzenie, przesyłanie multimedialnych prezentacji i reklam, technologia zarządzania transmisji SureStream.

Cena: Zależna od liczby strumieni.

Producent: Real (www.realnetworks.com)

Kodowanie - kruczki i sztuczki

  • Wydajne przetwarzanie zapewnią ci aplikacje (np. Media Cleaning Pro) umiejące zakodować cały materiał naraz.
  • Zachowuj kopie wszystkich materiałów w formacie jak najlepszej jakości. Nie wiesz, czy kiedyś nie będą go sobie wyrywać przedstawiciele NTV czy Polsatu itd.
  • Dla użytkowników łączących się z Internetem modemami 28 Kbps weź pod uwagę zakłócenia na sieci i koduj z 20 Kbps. Przekłada się to na 5-6 klatek na sekundę przy rozdzielczości 320 na 240.
  • Podobnie postępuj z użytkownikami linii 56 K - dla nich koduj z prędkością 32 Kbps.
  • Jeśli kupujesz stację roboczą, to pamiętaj, że do kodowania (podobnie jak wszystkich form renderingu) potrzeba szybkiego procesora i dużej ilości pamięci operacyjnej.
  • Korzystanie z kilku twardych dysków może także przyspieszyć pracę.
  • Gdy chcesz nadawać na żywo, koniecznie rób to z oddzielnego komputera. Jeśli to tylko możliwe, rozdziel na osobne maszyny także zgrywanie i edycję.
  • Jeśli korzystasz z formatu Microsoft ASF, używaj czterech lub mniej iFrames (index frames) na sekundę.

Edycja - kruczki

  • Cyfrowe wideo (DV) wykorzystuje, podobnie jak telewizja, specjalny rodzaj pikseli. Przed wyświetleniem na monitorze pliki muszą przejść konwersję. Jeśli nie potrafi tego dokonać twoje oprogramowanie zgrywające lub sprzęt, musisz kupić oddzielną aplikację. W innym wypadku obraz może być nienaturalnie skurczony lub rozciągnięty.
  • Rozmyty obraz wideo pozwala na lepszą konwersję. Lepiej jednak korzystać z filtrów (choćby Media Cleaner Pro Adaptive Noise), które redukują rozmycie, zachowując nie zmienione krawędzie.
  • Wydajniejszą kompresję uzyskamy także zwiększając kontrast kolorów (np. ujednolicając czarne tło).
  • Wyczyść obraz, tak by obszary o jednolitym kolorze (np. tło) były zawsze tej barwy - zmniejszy to rozmiar pliku, usuwając niewielkie przebarwienia wyłapane przez kamerę.
  • Wideo w formacie PAL korzysta z przeplotu, to znaczy każdy obraz jest rozdzielony na dwie klatki, zawierające poziome linie obrazu. Nie wygląda to najlepiej na monitorze, skorzystaj więc z narzędzia do usunięcia przeplotu i połącz je z powrotem.
  • Pracuj w tej samej rozdzielczości, w jakiej został nagrany film, nie zapominaj jednak, że docelowo będzie znacznie niższa. Najpopularniejsza i zwykle najlepsza rozdzielczość

    na wyjściu to 320 x 240 pikseli.

  • Jeśli nie tworzysz teledysków, staraj się maksymalnie skompresować dźwięk. Nikt nie powinien odczuć różnicy - komputerowe głośniczki są zwykle marnej jakości. Do tego usuń najwyższe i najniższe pasma (i tak by z nich nic nie było - dla typowych połączeń modemowych limit górny wynosi 12 KHz, a dolny 80 - 100 KHz).