Twardodyskologia


15. Wydajność

PYTANIE: Czy można zwiększyć wydajność dysku SCSI przez uaktywnienie bufora zapisu?

ODPOWIEDŹ: Bufor zapisu przyczynia się do zwiększenia wydajności dysku, ponieważ podtrzymuje przepływ danych, gdy następują pauzy w transmisji danych pomiędzy host-adapterem i dyskiem SCSI. Dzięki niemu głowice mogą kontynuować zapis - krótkie przerwy w zapisie wymagają ponownego pozycjonowania głowic dysku, co jest stosunkowo czasochłonne.

Niektóre dyski SCSI, np. Seagate (nie starsze niż pięcioletnie), są wyposażone w opcję buforowania zapisywanych danych. Aby ją uaktywnić, możesz skorzystać z programu narzędziowego Aspi-ID 1.5 www.seagate.com/support/disc/drivers/discfile. shtml, rozmiar: 49 KB). Po rozpakowaniu programu zrestartuj system w trybie MS-DOS. Przywołaj narzędzie, wpisując polecenie aspi-wce. Nie próbuj uruchamiać go w oknie trybu MS-DOS systemu Windows. Program poprosi o wprowadzenie identyfikatora urządzenia, po czym pozwoli uaktywnić bufor zapisu podczas każdego lub tylko aktualnego uruchamiania systemu.

Z narzędzia Aspi-ID firmy Seagate mogą korzystać również użytkownicy dysków SCSI innych producentów, gdyż użyto w nim poleceń zgodnych z ogólnie przyjętym protokołem SCSI.

16. Wydajność

PYTANIE: Jak sprawdzić, czy Windows 98 wykorzystuje wszystkie możliwości twardego dysku Ultra-DMA/33?

ODPOWIEDŹ: Aby system operacyjny odwoływał się do dysku nie w trybie PIO 4, lecz znacznie szybszym Ultra-DMA/33, powinny być spełnione dwa warunki. Wymieniony tryb transmisji musi być obsługiwany przez chipset płyty głównej. Jest tak w przypadku chipsetów ALI Aladdin V, Intel BX i LX, SIS 5591, VIA MVP3 i MVP4. Ponadto wymagany jest sterownik tzw. bus mastera, czyli elementu sterującego dostępem urządzeń do magistrali. Aby sprawdzić, czy jest zainstalowany, przywołaj Menedżer urządzeń. Kliknij prawym przyciskiem ikonę Mój komputer. Wybierz polecenie Właściwości, następnie kartę Menedżer urządzeń. Gdy klikniesz dwukrotnie pozycję Kontrolery dysku twardego, system wyświetli listę zainstalowanych sterowników. Jeśli na liście występuje tylko Standardowy podwójny kontroler PCI IDE, uznacza to, że zainstalowane są sterowniki standardowe, które nie obsługują trybu Ultra-DMA. Musisz więc doinstalować sterownik bus mastera. Jeśli nie został dołączony do płyty głównej, poszukaj go w internetowej witrynie producenta.

Teraz trzeba włączyć transmisję w trybie Ultra-DMA. Przywołaj ponownie Menedżera urządzeń i wybierz twardy dysk w sekcji Stacje dysków. Dyski EIDE figurują tu zazwyczaj jako "GENERIC IDE DISK TYPE47". Kliknij przycisk Właściwości i zaznacz pole wyboru DMA na karcie Ustawienia. Żądany tryb transmisji zostanie uaktywniony przy kolejnym restarcie systemu. Pamiętaj, że włączenie tej opcji może być przyczyną utraty danych w przypadku dysków nie obsługujących trybu DMA. Dlatego robisz to na własną odpowiedzialność. Nie ma obecnie programu kontrolującego tryb transmisji danych do dysku, możesz jednak zmierzyć uzyskany przyrost wydajności. Skorzystaj z odpowiedniego programu benchmarkowego, np. Sandra 99 (na CD-ROM-ie 9/99 i pod adresem www.sisoftware.demon.co.uk/sandra, rozmiar: 2,2 MB, darmowy do użytku prywatnego lub na CD-ROM-ie 9/99 i pod adresem www.roadum.demon.co.uk/downloads, freeware).

17. Wydajność

PYTANIE: Kupiłem dysk obsługujący transmisję Ultra-DMA/66 i chciałbym zainstalować go w starym komputerze z chipsetem BX. Czy jest to możliwe?

ODPOWIEDŹ: Dyski Ultra-DMA/66 współpracują zasadniczo ze wszystkimi kontrolerami EIDE, ponieważ stosowane w nich technologie są kompatybilne z poprzednikami. Jednak jeśli chcesz wykorzystać pełną wydajność dysku, transmisja Ultra-DMA/66 musi być obsługiwana przez chipset płyty głównej. Do chipsetów dopuszczających wymieniony tryb transmisji należą: SIS 5600, VIA Apollo Pro Plus (z mostkiem Super South VT82C686A, lecz nie z mostkiem South VT82C596A - patrz napis na wierzchu układu), Intel 810e i 820. Jeśli nie masz płyty głównej z obsługą Ultra-DMA/66 (np. Elito-Epox EP-6VBA, www.elito-epox.com), istnieją dwa rozwiązania.

18. Wydajność

PYTANIE: Kupiłem dysk i zainstalowałem go w dość leciwym komputerze. Jednak w testach z użyciem programu diagnostycznego nie osiągnął tak dużej wydajności, jaką podają czasopisma komputerowe. Dlaczego?

ODPOWIEDŹ: Z reguły nie można porównywać wyników laboratoryjnych z wynikami programów benchmarkowych. W każdym z nich przyjęto inne założenia, a niektóre oferują nierealne oceny wydajności. Do stosunkowo wiarygodnych programów diagnostycznych należą Sandra 99 i N-Bench (oba na CD-ROM-ie 9/99, patrz punkt 16).

Jednakże przypuszczenie o niskiej wydajności dysku może być bliskie prawdy. Przyczyna może tkwić we współpracy z szybkim dyskiem i stosunkowo powolnym kontrolerem zainstalowanym na płycie głównej. Starsze płyty dopuszczają transmisję w trybie PIO 3. Tymczasem aktualne dyski EIDE transmitują dane znacznie szybciej, niż kontroler może przekazywać je do pamięci RAM. W następstwie tego dysk nie odczytuje całej ścieżki podczas jednego obrotu talerzy (ze względu na za małą wydajność kontrolera), lecz musi wykonywać tę operację w dwóch lub trzech obrotach. Wydajność dysku leży znacznie poniżej technicznych możliwości interfejsu i twardego dysku.

Niestety, nie ma rozwiązania tego problemu - trzeba kupić nową płytę. Kontrolery i BIOS-y aktualnych płyt głównych odwołują się do twardych dysków w trybie Ultra-DMA/33.