Wi-Fi bez tajemnic

Jedną z najważniejszych zalet korzystania z sieci komputerowych jest możliwość podłączenia do wielu jej klientów jednego udziału drukarki sieciowej oraz udostępnianie własnych zasobów innym użytkownikom.


Jedną z najważniejszych zalet korzystania z sieci komputerowych jest możliwość podłączenia do wielu jej klientów jednego udziału drukarki sieciowej oraz udostępnianie własnych zasobów innym użytkownikom.

Jeżeli nie masz ochoty przekopywać się przez centrum pomocy systemu operacyjnego, zapraszamy do lektury poniższych porad - dowiesz się, jak łatwo i szybko podłączyć komputer do drukarki w sieci, udostępnić drukarkę innym użytkownikom, jak radzić sobie z najczęstszymi problemami z tym sprzętem, a także jak profesjonalnie wydzielać pliki i katalogi oraz skonfigurować serwer FTP - system Windows oferuje kilka narzędzi, które umożliwiają wszechstronne zarządzanie drukarkami i udziałami. Ale to nie wszystko - dowiesz się również, jak dbać o dobrą kondycję sieci za pomocą dostępnych w systemie operacyjnym narzędzi diagnostycznych. Przedstawiamy 25 porad, które ułatwią ci korzystanie z sieci.

Wi-Fi w pięciu smakach

O zaletach sieci bezprzewodowych powiedziano i napisano już wiele. Nie da się ukryć, że to rozwiązanie, przede wszystkim dzięki dużej wygodzie użytkowania, zdobywa coraz większą popularność. Przed przystąpieniem do zakładania sieci Wi-Fi należy poznać kilka zasad, które ułatwiają bezprzewodową komunikację oraz pozwalają uniknąć części problemów z siecią i związanego z nimi stresu.

1. Grunt to zgodność sprzętu

Wszechstronne narzędzie ipconfig wyświetla konfigurację adresu IP klienta sieci oraz właściwości lokalnego połączenia.

Wszechstronne narzędzie ipconfig wyświetla konfigurację adresu IP klienta sieci oraz właściwości lokalnego połączenia.

Pierwszą zasadą jest zaopatrywanie się w sprzęt (karty sieciowe, punkty dostępowe itp.) u jednego producenta. Zwiększy to wydajność sieci i zmniejszy prawdopodobieństwo niekompatybilności sprzętu (wiadomo przecież, że nie wszyscy wytwórcy wyposażają swoje produkty w te same funkcje).

2. Wykrywanie pobliskich sieci

Jeśli poprawnie skonfigurowałeś kartę sieciową i punkt dostępowy, a ten ostatni znajdzie się w zasięgu karty, system Windows spróbuje połączyć się z nim automatycznie - na pasku zadań zobaczysz komunikat "Dostępne jest jedno lub więcej połączeń bezprzewodowych". Kliknij ikonę sieci, a pojawi się okno Połączenie sieci bezprzewodowej. Znajdziesz tam listy wszystkich sieci Wi-Fi w zasięgu karty. Aby przyłączyć się do sieci, wpisz klucz WEP i potwierdź go, a następnie kliknij Połącz - o stanie połączenia poinformuje cię ikona na pasku zadań. Jeżeli w oknie Połączenie sieci bezprzewodowej klikniesz przycisk Zaawansowane, otworzy się okno właściwości połączeń bezprzewodowych. Tam, na karcie Sieci bezprzewodowe, poza ponownie wyświetloną listą sieci, możesz zdefiniować listę "sieci preferowanych". Pamiętaj o tym, że na liście nie są widoczne tzw. sieci zamknięte (czyli takie, których punkty dostępowe nie rozgłaszają identyfikatora sieci SSID).

Zaznacz pole wyboru Użyj systemu Windows do konfiguracji ustawień sieci bezprzewodowej, a system operacyjny będzie próbował automatycznie połączyć się z dowolną sieci preferowaną z listy.

3. Bezprzewodowe szyfrowanie

Polecenie traceroute dostępne jest również w systemach uniksowych.

Polecenie traceroute dostępne jest również w systemach uniksowych.

Zadbaj o należyte bezpieczeństwo sieci bezprzewodowej. Zastosowanie mechanizmów uwierzytelniania utrudni wardriverom włamanie do twojej sieci i bezpłatne użytkowanie łączy (a to najmniej groźna konsekwencja infiltracji połączenia bezprzewodowego). Jako użytkownik sieci Wi-Fi masz do wyboru dwie metody szyfrowania: za pomocą protokołów WEP i WPA (z wykorzystaniem EAP bądź PSK). Działanie WEP (Wired Equivalent Protocol) polega na tym, że punkt dostępowy sprawdza, czy klient ma ten sam klucz WEP. Klucz może mieć długość 40, 64, 128 i 256 bitów - oczywiście im dłuższy, tym trudniej go złamać. Podczas konfiguracji punktu dostępowego w polu dotyczącym uwierzytelniania klucza (Authentication) wybierz tryb Shared Key, co automatycznie włącza opcję szyfrowania, oraz podaj maksymalną liczbę kluczy (w sumie cztery), które będą zmieniać się w ustalonych przez ciebie odstępach czasu.

Protokół WEP zalecany jest raczej użytkownikom domowych sieci bezprzewodowych, natomiast w sieci firmowych należy stosować WPA (Wi-Fi Protected Access), bo zapewnia większe bezpieczeństwo - ma dobry algorytm szyfrowania AES, a każdy użytkownik sieci dysponuje własnym kluczem WPA. Podczas konfiguracji punktu dostępowego można wybrać jedną z opcji - PSK lub EAP. EAP wymaga jednak dodatkowych urządzeń (serwera uwierzytelniającego), zatem PSK to najlepsze rozwiązanie dla mniej zamożnych. Podczas konfiguracji klucza WPA warto zwrócić uwagę na pole Group Key Update Inter-val, w którym trzeba sprecyzować (w sekundach), co jaki czas punkt dostępowy lub router ADSL automatycznie wymienią klucze z podłączonymi do sieci komputerami.

4. Problemy z działaniem sieci bezprzewodowych

Diagnostyka połączenia sieciowego.

Diagnostyka połączenia sieciowego.

Zanim zdecydujesz się skontaktować z producentem sprzętu lub dostawcą usług internetowych, warto sprawdzić, czy przyczyna wadliwego działania sieci nie leży przypadkiem po twojej stronie. Oto kilka spraw, na które należy zwrócić uwagę podczas poszukiwania przyczyn ewentualnych problemów.

  • Karta bezprzewodowa umieszczona jest w niewłaściwym gnieździe.

  • Zainstalowane sterowniki są nieodpowiednie do danego modelu karty.

  • Karta sieciowa jest wyłączona - jeżeli korzystasz z komputera przenośnego, sprawdź, czy nie wyłącza jej programowo.

  • Punkt dostępu do sieci znajduje się poza zasięgiem karty - jeśli podejrzewasz, że to właśnie powoduje problemy, sprawdź, czy sygnał jest wystarczająco silny, żeby karta mogła komunikować się z punktem dostępu.

  • Karta sieciowa jest skojarzona z nieodpowiednią siecią - jeśli skonfigurujesz kartę tak, aby zawsze wybierała punkt dostępowy o najsilniejszym sygnale bez względu na identyfikator sieciowy ESSID, a w pobliżu pojawi się nowy punkt dostępu, karta skojarzy się z nim.

  • Nie dysponujesz adresem IP - jeżeli jesteś użytkownikiem Windows, wpisz w wierszu poleceń: ipconfig /all (Windows NT, 2000, Me, XP) lub winipcfg (Windows 95, 98), aby wyświetlić adres IP związany z kartą bezprzewodową. Jeżeli zamiast standardowego adresu IP widzisz adres w postaci 0.0.0.0, zaczynający się od 169, lub nie ma go w ogóle, to znak, że serwer DHCP nie przyznał go twojemu komputerowi. Sprawdź ustawienia klucza WEP oraz czy adres MAC karty sieciowej został uwzględniony na liście w punkcie dostępu (gdy aktywna jest opcja filtrowania adresów MAC).

  • Adres IP bramy domyślnej jest nieosiągalny - w systemach Windows przywołasz go, wpisując w wierszu poleceń ipconfig /all lub winipcfg. W Windows 95/98 wybierz kartę bezprzewodową z listy rozwijanej, a zostanie wyświetlony jej adres IP. Czy wymieniony adres jest osiągalny, sprawdzisz poleceniem ping.

  • Adres w Internecie jest nieosiągalny - jeżeli uda ci się za pomocą polecenia ping uzyskać odpowiedź od serwera w sieci, a mimo to otwieranie stron WWW trwa długo i kończy się niepowodzeniem, nie działa odwzorowywanie nazw DNS. Sprawdź serwery DNS, których nazwy podaje serwer DHCP.

    Polecenie netstat sprawdza wszystkie połączenia sieciowe z twoim komputerem.

    Polecenie netstat sprawdza wszystkie połączenia sieciowe z twoim komputerem.

    Posłuż się poleceniem ipconfig /all (winipcfg) w systemach Windows. W NT, 2000, Me, XP pojawią się adresy IP serwerów DNS a w Windows 95/98 zostaną wyświetlone po wybraniu karty bezprzewodowej z listy rozwijanej. Może się okazać, że brak skonfigurowanych serwerów DNS - serwer DHCP nie przekazał ich nazw. Jeśli serwery DNS widnieją na liście, ale wskazany problem pojawia się nadal, przyczyną może być ich niewłaściwa konfiguracja. Niezwłocznie powiadom o tym administratora sieci.

    Sieć pod kontrolą

    5. Wykrywanie problemów narzędziem traceroute

    Polecenie traceroute wpisywane jest w wierszu poleceń systemu Windows. Może pomóc w określeniu miejsca przerwy w komunikacji z siecią. Jego działanie polega na próbie skontaktowania się ze wszystkimi urządzeniami na drodze od komputera lokalnego do miejsca docelowego, podaje też czas, w jakim osiąga każde z nich. Program traceroute uruchomisz, wpisując w wierszu poleceń polecenie tracert z parametrami:

    -d - nie rozpoznawaj adresów jako nazw hostów

    -h - maksymalna liczba przeskoków w poszukiwaniu celu (należy ją podać)

    -j - swobodna trasa źródłowa według listy hostów

    -w - limit czasu oczekiwania na odpowiedź (w milisekundach).

    W wypadku problemów z komunikacją w polu IP wyświetlone zostaną symbole * * *. Jeśli natomiast przedłuża się czas oczekiwania na odpowiedź danego urządzenia na trasie, próbę można ponowić później.

    6. Instalacja protokołu NetBEUI

    Sprawdź wszystkie udostępnione zasoby poleceniem netview.

    Sprawdź wszystkie udostępnione zasoby poleceniem netview.

    NetBEUI, czyli rozszerzony interfejs użytkownika NetBIOS, to macierzysty protokół sieciowy sieci Microsoft Net-working, zwykle używany w niewielkich sieciach lokalnych. Jest to protokół typu non-routable, co oznacza, że za jego pośrednictwem mogą się komunikować tylko komputery w jednym segmencie sieci. W wersjach Windows poprzedzających XP protokół ten był instalowany automatycznie podczas instalacji karty sieciowej. W systemie Windows XP, aby np. udostępniać pliki i drukarki innym klientom sieci pracującymi pod kontrolą starszych wersji systemu, należy go samodzielnie zainstalować.

    Na płycie instalacyjnej Windows XP otwórz katalog valueadd\msft\net\netbeui i skopiuj znaleziony tam plik nbf.sys do katalogu %SYSTEMROOT%\SYSTEM32\DRIVERS\, a plik netnbf.inf do katalogu %SYSTEMROOT%\INF\. Na zakończenie otwórz właściwości połączenia sieciowego i dodaj protokół NetBEUI, klikając Zainstaluj. Od tej chwili po połączeniu komputerów z różnymi wersjami Windows, m.in. przy użyciu kabla Ethernet lub crossover, będzie można swobodnie przesyłać między nimi dokumenty i udostępniać drukarki.

    Uwaga! Jeśli w sieci znajdują się wyłącznie komputery z Windows 2000 lub XP, nie ma sensu korzystać z NetBEUI, bo zasoby są udostępniane z wykorzystaniem TCP/IP.