Żywotność danych (cz. 1)

Informacje przechowywane i przetwarzane cyfrowo są narażone na ryzyko utraty. Mogą paść ofiarą nie tylko wirusów i błędów użytkownika. Poważne zagrożenie stanowią również ograniczona żywotność nośników danych i nieprzewidywalne awarie w ich funkcjonowaniu. Poniższe porady podpowiedzą ci, jak przeciwdziałać utracie cennych zasobów.

1. Wszystkie cenne zasoby winny mieć co najmniej jedną kopię zapasową, lecz najlepiej dwie kopie na niezależnych od siebie nośnikach. Jeden z duplikatów powinien być przechowywany w innym miejscu niż oryginał - albo u krewnych, którzy nie mieszkają razem z tobą, albo w jednym z serwisów webhostingowych oferujących przestrzeń serwerową.

2. W zastosowaniach prywatnych należy preferować twarde dyski jako nośnik docelowy. Przeciętnie okazują się mniej zawodne niż płyty CD i DVD, a przy tym są tańsze od napędów taśmowych (streamerów). W odróżnieniu od taśm, nie oferują tylko sekwencyjnego dostępu do danych, lecz dostęp dowolny. W ramach archiwizowania zasobów można więc dodawać nowe lub wymieniać pojedyncze, zmodyfikowane pliki. Przez ogromne pojemności obecnych dysków można zaoszczędzić sobie sporo czynności organizacyjnych (np. numerowania i wymiany nośników). Dyski o podobnej pojemności sformatowane w tym samym systemie plików ograniczają dodatkowo nakład pracy i źródła błędów. Ogólnie rzecz biorąc, dyski 3,5-calowe są bardziej niezawodne od modeli 2,5-calowych.