Brother MFC-8880DN

Zalety:

  • Dobra szybkość i jakość druku tekstowego
  • Karta sieciowa i dupleks
  • Niskie koszty druku

Wady:

  • Przeciętna jakość trudniejszych wydruków
  • Beznadziejny skaner
  • Wada

MFC-8880DN jest najdroższym modelem z kolekcji urządzeń wielofunkcyjnych Brothera. Został wyposażony we własny procesor RIP, spory pojemnikiem na toner, oddzielony od wałka elektrofotograficznego, miejscem na dużą, dodatkową pamięć, standardową szufladą na papier i drugim podajnikiem na grubsze kartki. Spośród rodzeństwa wyróżnia się posiadaniem karty sieciowej i sporego, pięcioliniowego wyświetlacza LCD. Procesor RIP taktowany 300MHz, dogaduje się z komputerem w języku PCL6 albo w postscriptowym dialekcie producenta, BrotherScript.

MFC-8880DN jest najdroższym modelem z kolekcji urządzeń wielofunkcyjnych Brothera. Został wyposażony we własny procesor RIP, spory pojemnikiem na toner, oddzielony od wałka elektrofotograficznego, miejscem na dużą, dodatkową pamięć, standardową szufladą na papier i drugim podajnikiem na grubsze kartki. Spośród rodzeństwa wyróżnia się posiadaniem karty sieciowej i sporego, pięcioliniowego wyświetlacza LCD. Procesor RIP taktowany 300MHz, dogaduje się z komputerem w języku PCL6 albo w postscriptowym dialekcie producenta, BrotherScript. Obsługiwane są systemy Microsoftu, od wspomnianego DOS-u po Vistę, a także Mac OS i Linuksy. Ekonomia mogłaby być lepsza. Po uniknięciu pokusy kupienia tańszego, ale nieekonomicznego toneru koszt wydruku strony nieznaczne przekracza osiem groszy.#Coś dla DOS-uW kombajnie pozostawiono wychodzące z użycia złącze LPT oraz obsługę języków dla igłówek: standardów IBM i Epsona. Poza nimi drukarka ma oczywiście gniazdko USB i Ethernet. Urządzenie dedykowane jest do pracy w małym biurze, limit trzydziestu tysięcy wydruków w miesiącu wystarczy dla najbardziej pracowitej grupy roboczej. MFC-8880DN sprawnie radzi sobie z drukowaniem. Producent obiecał 30 str./min i niewiele (24) przesadził. Także drukowanie bardziej skomplikowanych dokumentów przebiegało bez chwili zwłoki. Sterownik nie dał się zamulić dokumentem w formacie PDF. Użycie dupleksu przedłuża drukowanie dwukrotnie. Do wyboru są cztery rozdzielczości: 300, 600, HQ1200 oraz 1200 prawdziwe. Sterownik jest wygodny w użyciu, większość podstawowych ustawień jest na tej samej stronie. Jakość druku maleje wraz ze wzrostem skomplikowania tematu, od najwyższej oceny za bardzo dobry tekst, przez średnie za grafiki, którym można zarzucić słabsze cieniowanie, ale lepsze odwzorowanie szczegółów. Dzięki najwyższym ustawieniom rozróżnialne stały się czarne czcionki wielkości nawet dwóch punktów. Kolorowy skaner nie jest mocną stroną urządzenia. Łączy ze sobą słabą dynamikę z wolnym tempem pracy. Żółw wchodzi do akcji zwłaszcza w rozdzielczościach przekraczających 300 dpi. Kolory są dla niego nieważnym drobiazgiem. Sytuację ratuje tylko poprawne rozpoznanie tekstu.


Zobacz również
Laptop dla czołgisty
GE63VR 7RE RAIDER - stworzony do gier