Word 2002 Przypisy dolne i końcowe

Praca naukowa i dyplomowa musi zawierać przypisy. Stopień "uczoności" pracy jest widoczny dzięki użytemu aparatowi naukowemu - przypisom, odsyłaczom, skorowidzom (może być też całkiem pozbawiona sensu, ale to już zupełnie inna parafia).

Praca naukowa i dyplomowa musi zawierać przypisy. Stopień "uczoności" pracy jest widoczny dzięki użytemu aparatowi naukowemu - przypisom, odsyłaczom, skorowidzom (może być też całkiem pozbawiona sensu, ale to już zupełnie inna parafia).

Przypisy, o czym wie każdy naukowiec (a powinien wiedzieć także uczeń i student), stanowią jakby drugi nurt rozważań, na tyle ściśle powiązany z treścią dokumentu, że powinien się pojawić w pracy, a na tyle uboczny, że rezerwuje się dla niego odrębne miejsce w dokumencie. W przypisach zawarte są zazwyczaj komentarze, dygresje, czasem źródła informacji (np. cudze prace). Jeśli w dokumencie umieszczamy rozważania na temat ortopedii, w przypisie na dole strony możemy napisać: "Więcej na ten temat znajdziesz w pracy: Jurij Kolanow, Ortopedia stosowana, Warszawa 2001". Czytelnikowi wystarczy rzucić okiem na dolny fragment czytanej właśnie strony.

Okno dialogowe sterujące wstawianiem przypisów.Kliknij, aby powiększyćOkno dialogowe sterujące wstawianiem przypisów.Najczęściej spotykaną formą przypisu jest tzw. przypis dolny, który pojawia się na tej samej stronie, poniżej pola tekstu, ale powyżej pola numeracji stron (jeśli tak zdefiniujesz numerację). Jest zazwyczaj oddzielony od tekstu standardową linią. Przypis jest widoczny w tzw. Układzie wydruku. Jeśli pracujesz w Układzie normalnym, możesz zobaczyć zawartość przypisu po przesunięciu kursora myszy nad odwołanie do przypisu w tekście (numer przypisu), ale jest to prawdziwa ekwilibrystyka, gdyż niełatwo trafić we właściwe położenie.

Drugim rodzajem przypisów jest tzw. przypis końcowy, umieszczany na końcu pracy (lub sekcji, jeśli podzieliliśmy pracę na sekcje) i domyślnie numerowany w odmienny sposób w celu odróżnienia od przypisów zwykłych.

Przypis dolny

W pracach naukowych najczęściej spotyka się przypisy dolne. Tworzenie ich jest banalnie proste. Wystarczy wybrać w menu Wstaw | Odwołanie | Przypis dolny, aby na ekranie ukazało się okno Przypis dolny i przypis końcowy.

Po naciśnięciu klawisza [Enter] lub kliknięciu przycisku Wstaw edytor wstawia do dokumentu pole przypisów, w które możesz od razu wprowadzić zawartość przypisu. W miejscu, w którym wywołałeś okno przypisów, pojawia się odwołanie do treści przypisu, numerowane w taki sam sposób. Każdy kolejny przypis będzie miał kolejny numer. Wyjaśnijmy teraz znaczenie poszczególnych opcji okna dialogowego.

Lokalizacja

Przypis dolny możesz wstawić na dole strony (domyślne położenie) lub zaraz pod tekstem. W pierwszym wypadku przypis jest umieszczany w wydzielonym polu na dole strony, natomiast w drugim treść przypisu pojawia się także w wydzielonym polu, ale jest ono umieszczane pod redagowanym tekstem i sukcesywnie spychane w dół w miarę wypełniania strony - gdybyśmy zakończyli stronę wcześniej, przypis dolny pozostanie w położeniu wyższym niż przypis wstawiany na dole strony.

Format numeracji

Opcje przypisów końcowych mają nieco inne wartości.Kliknij, aby powiększyćOpcje przypisów końcowych mają nieco inne wartości.Przypisy dolne są domyślnie numerowane za pomocą cyfr arabskich - zarówno tekst w polu przypisu, jak i odwołania do przypisów w obrębie dokumentu. Można także wykorzystać w numeracji wielkie i małe litery łacińskie oraz wielkie i małe cyfry rzymskie. Możliwe jest również użycie znacznika niestandardowego - gdy klikniesz przycisk Symbol, na ekranie ukaże się okno dialogowe ze znakami zawartymi w czcionce Symbol. Należy jednak ostrożnie się nimi posługiwać, gdyż pozbawiają informacji o numerze przypisu, a gdy przypisów jest więcej, liczenie takich znaczków byłoby dość uciążliwe dla czytelnika.

Rozpocznij od

Opcja ta pozwala określić, od której cyfry lub litery są numerowane przypisy. Oczywiście najbardziej naturalne jest rozpoczynanie od cyfry arabskiej 1, litery a czy cyfry rzymskiej I, choć może się zdarzyć, że z jakiegoś powodu rozpoczyna się od innej pozycji.

Numerowanie

Przypisy dolne są domyślnie numerowane w sposób ciągły, co oznacza, że każdy kolejny przypis zyskuje następny numer, niezależnie od tego, na której stronie się pojawia. Jednak możesz sobie zażyczyć, aby numeracja była wznawiana na każdej stronie od początku (Rozpocznij nową stronę) lub też wznawiana w każdej sekcji, jeśli podzieliłeś dokument na sekcje (numer bieżącej sekcji jest widoczny na pasku stanu edytora). Warto podkreślić, że podział na sekcje jest często stosowany w dużych dokumentach, gdyż pozwala logicznie dzielić całą pracę i manipulować sekcjami. Sugerujemy więc opanowanie techniki dzielenia (okno dialogowe Znak podziału po wybraniu w menu Wstaw | Znak podziału).

Zastosuj zmiany

Wprowadzanie zmian w opcjach przypisów (np. formatu numerowania) może dotyczyć całego dokumentu lub sekcji, jeśli dokument zawiera także sekcje. W drugim przypadku możesz wybrać z rozwijanej listy opcję Cały dokument lub Ta sekcja, czyli sekcja, w której w danym momencie znajduje się kursor. Reedycji zawartości przypisu lub jego formatowania możesz łatwo dokonać, wstawiając kursor myszy w pole przypisu i redagując go ponownie.

Przypis końcowy

Przypis końcowy jest innym rodzajem przypisu, pojawiającym się na końcu całego dokumentu lub sekcji. Przypisy końcowe są tworzone i numerowane niezależnie od przypisów dolnych i mają zazwyczaj charakter dygresji, nieco luźniej związanych z dokumentem niż przypisy dolne.

Polecenie Opcje notatek uruchamia okno dialogowe przypisów.Kliknij, aby powiększyćPolecenie Opcje notatek uruchamia okno dialogowe przypisów.Gdy przywołasz okno dialogowe Przypis dolny i przypis końcowy, zaznacz przycisk opcji Przypisy końcowe. Opcje przypisów końcowych są analogiczne, choć częściowo mają nieco odmienne wartości.

Domyślnie przypisy końcowe są umieszczane na końcu dokumentu. Możesz jednak wybrać wartość Koniec sekcji, jeśli podzieliłeś dokument na sekcje.

Domyślnym formatem numeracji są liczby rzymskie, co oczywiście możesz zmienić. Podobnie możesz określić znacznik niestandardowy.

W analogiczny sposób możesz wybrać numer, od którego rozpoczynasz numerowanie przypisów końcowych. Numerowanie może być ciągłe (ustawienie domyślne), ale możesz też wybrać numerowanie od początku w każdej sekcji. Również zastosowanie zmian może dotyczyć przypisów końcowych całego dokumentu lub danej sekcji.

Operacje na przypisach

Gdy wstawisz kursor myszy w pole przypisu i naciśniesz prawy przycisk myszy, pojawi się polecenie Opcje notatek. Pozwala ono wyświetlić okno dialogowe przypisów i dokonać zmian w formatowaniu danego rodzaju przypisów. Polecenie Przejdź do przypisu dolnego pozwala szybko zlokalizować odwołanie do danego przypisu w dokumencie. Po kliknięciu prawym przyciskiem myszy zobaczysz polecenie Konwertuj na przypisy końcowe (lub dolne, jeśli kursor znajduje się w polu przypisu końcowego). Polecenie to pozwala zamienić pojedyncze przypisy dolne na końcowe lub końcowe na dolne, jeśli uznasz, że ich rola powinna się zmienić. Hurtowo możesz zmienić rolę i pozycje przypisów dolnych i końcowych z poziomu okna dialogowego, klikając przycisk Konwertuj i wybierając odpowiednie polecenie.

0 komentarze

Dodaj swój