Administracja bez fatygi

Zdalna administracja jest tym dla administratora, czym dla każdego z nas pilot do telewizora. Niby nic, ale spróbuj przeżyć weekend bez pilota. Jak skonfigurować komputery do zdalnego zarządzania? Nie jest to wcale takie skomplikowane, w dodatku nie musi być kosztowne.

Klient VNC.Jesteś zawalony pracą. Siedzisz skupiony nad jakimś bardzo ważnym projektem. Nagle dzwoni telefon i użytkownik żąda od Ciebie informacji o tym, jak krok po kroku założyć konto pocztowe. Gotujesz się cały, ale cierpliwie próbujesz wyjaśnić, co gdzie wpisać.

Nic z tego, kwadrans tłumaczenia nie daje rezultatów. Musisz wstać, iść i sam wszystko skonfigurować. Jeśli coś podobnego zdarzyło Ci się choć raz, to wiesz, jakim błogosławieństwem dla każdego administratora sieci są programy pozwalające na zdalny dostęp do komputerów użytkowników.

Co i dla kogo?

Producenci oprogramowania wiedzą, jak złożone problemy muszą na co dzień rozwiązywać administratorzy sieci, dlatego oferują wiele programów pozwalających na zdalne zarządzanie. Firmy takie jak Microsoft również starają się wprowadzić do swoich systemów rozwiązania, które pozwolą na wykonanie pewnych czynności zdalnie.

Przykładem może być Windows 2000 lub XP, w które wbudowane zostało wiele funkcji usprawniających działania administracyjne. W sieci z kontrolerem domeny opartym na W2K można skorzystać z takich funkcji jak: dystrybucja oprogramowania przez Założenia grup, zarządzanie z wykorzystaniem Microsoft Managment Console itd. Niestety, rozwiązania te mają pewne ograniczenia. Założenia grup wbudowane w Windows 2000 Server wykazują pełne możliwości wtedy, gdy sieć składa się z klientów pracujących pod kontrolą Windows 2000 Professional. Windows XP pozwala na zdalny dostęp do systemu przez sieć lokalną lub Internet, ale może wówczas zostać wylogowany aktualnie pracujący klient. Konfiguracja zdalnego pulpitu XP jest opisana w dalszej części tekstu.

Najczęściej administrator ma do czynienia w sieci z wieloma systemami operacyjnymi i wówczas musi korzystać z zewnętrznych pakietów oprogramowania. Do dużych firm, w których pracują setki komputerów, przeznaczone są aplikacje zajmujące się ewidencjonowaniem sprzętu, pomiarem wykorzystania oprogramowania, dystrybucją oprogramowania oraz zdalną pomocą dla użytkowników itp. Przykładem takiego oprogramowania może być System Managment Server 2.0 Microsoftu. Programy tego typu ze względu na wysoką cenę nie są atrakcyjną propozycją dla firm z niewielkimi sieciami komputerowymi.

Drugą grupę programów, mniej kosztownych, lecz niewykonujących tylu skomplikowanych zadań administracyjnych, stanowią aplikacje do zdalnego zarządzania pojedynczymi systemami komputerowymi. Do tego celu można wykorzystać programy PC Anywhere, Remote Administrator lub Virtual Network Computing, czyli VNC.

VNC dla każdego?

Usługa VNC Server.Oprogramowania obsługującego zdalny dostęp jest bardzo wiele - wystarczy wejść na stronę http://tucows.icm.edu.pl, wpisać w opcjach wyszukiwania remote control, a pojawią się informacje o bardzo dużej liczbie płatnego lub bezpłatnego oprogramowania. Jednym z dostępnych programów jest VNC. Ma kilka zalet, które go wyróżniają.

Aplikacja działa w środowisku klient-serwer, co oznacza, że są dwie niezależne części oprogramowania: serwerowa, instalowana w systemie, do którego będzie uzyskiwany dostęp, oraz kliencka, umożliwiająca podłączanie się do serwera. Jedną z największych zalet VNC jest jego wieloplatformowość. Są wersje pozwalające na zdalny dostęp do Linuksa, Macintosha, Windows, Solarisa i inne.

Kolejną zaletę stanowi to, że jest on oferowany jako produkt bezpłatny (licencja GNU). Użytkownikom udostępnione są binarne wersje programów przeznaczonych do każdej z platform, a także źródłowy kod aplikacji. Dokumentacja do produktu jest publikowana na stronie internetowej online bądź można ją pobrać w pakietach ZIP, TGZ i TAR.Z.

Następną użyteczną cechą jest to, że użytkownicy VNC nie muszą instalować żadnego oprogramowania. Wystarczy uruchomić jeden nieduży plik wykonywalny (vncviewer.exe) lub przeglądarkę internetową obsługującą Javę.

Co ciekawe, oferowane są również rozwiązania pozwalające na dostęp do zdalnego pulpitu użytkownikom Windows CE czy BeOS, posiadaczom Nokii 9000, Amigi i wielu innym. Pełną listę sposobów implementacji i obsługiwanych klientów można znaleźć pod adresem www.uk. research.att.com/vnc/platforms.html.

Łyżka dziegciu

Virtual Network Computing nie może w pełni zadowolić wszystkich użytkowników, zwłaszcza tych, którzy chcą uzyskać dostęp do systemów opartych na Windows.

Jednym z jego mankamentów jest na przykład brak możliwości uwierzytelnienia użytkowników z wykorzystaniem istniejących kont domenowych lub lokalnych. Dostęp do zdalnej konsoli realizowany jest przez podanie hasła ustawianego na serwerze VNC.

Okno konfiguracji VNC.Chcąc zapewnić dostęp do zdalnego systemu windowsowego większej liczbie użytkowników, można się również nieco rozczarować. W takim wypadku wszyscy zostaną podłączeni do jednego pulpitu, będą więc sobie wzajemne przeszkadzać podczas ruchów myszą lub wprowadzania danych z klawiatury. W przypadku systemów uniksowych dostęp poszczególnych użytkowników do różnych konsoli rozwiązuje tego typu problem.

Na koniec warto wspomnieć o tym, że połączenia realizowane za pomocą VNC nie są szyfrowane ani kompresowane, a co za tym idzie, VNC nadaje się doskonale do zastosowania w sieci lokalnej. Żeby zapewnić sobie odpowiedni poziom bezpieczeństwa, trzeba się posłużyć oprogramowaniem zewnętrznym.

W wypadku szybkości rzędu 10 lub 100 Mb/s praca z VNC jest bezproblemowa. Kłopoty mogą się pojawić wówczas, gdy chce się zdalnie zarządzać systemami w sieciach rozległych i dysponuje łączem o przepustowości rzędu 14,4-33,6 Kb/s. W takim wypadku wydajność nie jest oszałamiająca, a praca bywa utrudniona, choć możliwa.

Instalacja i konfiguracja VNC

Instalacja programu VNC jest wyjątkowo prosta. Należy pobrać ze strony www.uk.research.att.com/vnc/ wersję programu odpowiednią do Twojego systemu operacyjnego. Kto będzie zdalnie zarządzać systemem opartym na Windows, pobiera pakiet vnc-3.3.3r9_x86_win32.zip.

Ta wersja współpracuje z systemami Windows 9x, NT, Me, 2000 oraz XP. Archiwum zawiera dwa katalogi: vncviewer, w którym znajduje się program (vncviewer.exe) do połączenia ze zdalnym pulpitem, oraz winvnc, katalog z instalatorem serwera VNC. Po rozpakowaniu archiwum w dowolnym folderze, można rozpocząć instalację. Należy uruchomić setup.exe, a następnie odpowiadać na pytania instalatora. Wystarczy podać nazwę docelowego katalogu aplikacji i nazwę folderu, który pojawi się w menu Programy. Kolejny etap to konfiguracja aplikacji.