Test dysków zewnętrznych

Zobacz nasz ranking: Najlepsze dyski zewnętrzne 2012!

Dysk zewnętrzny to w rzeczywistości zamknięty w obudowie zwykły twardy dysk z interfejsem umożliwiającym komunikację z komputerem. Wśród tego typu urządzeń są większe, z dyskami 3,5-calowymi (stosowanymi najczęściej w stacjonarnych komputerach), i mniejsze, w których zastosowano napędy 2,5-calowe, typowe dla notebooków.
Konstrukcje 3,5-calowe do poprawnej pracy wymagają dodatkowego zasilacza, 2,5-calowe zaś pobierają prąd bezpośrednio z gniazda USB, dlatego wystarczy im kabel łączący dysk z komputerem. Odpowiednie przewody i zasilacze producenci dołączają do urządzeń. Czasami zamiast standardowego kabla USB dodawany jest przewód z rozgałęzioną wtyczką, służącą nie do przesyłania danych, a do pobierania prądu. Takie rozwiązanie jest konieczne np. wtedy, gdy po podłączeniu do komputera jedną wtyczką dysk nie działa prawidłowo.

Twardy dysk w obudowie
Bardzo rzadko producenci dokładnie podają model nośnika zastosowanego w danym urządzeniu, ograniczając się do sprecyzowania jego pojemności. Co istotne, z większości tego typu konstrukcji niełatwo wyciągnąć dysk, a oprogramowanie go nie rozpoznaje. Nie znając zaś parametrów zainstalowanego napędu, nie da się sprawdzić wydajności całego urządzenia.
Teoretycznie 3,5 calowe dyski zewnętrzne powinny zawierać szybsze twarde dyski, obracające się w tempie 7200 obr./min, a większość dysków 2,5-calowych powinna pracować z prędkością 5400 obr./min. W praktyce podział nie jest tak jednoznaczny, bo producenci często dodają do większych modeli wolne dyski 3,5-calowe, o prędkości 5400 obr./min, a urządzenia mniejsze, takie jak Seagate FreeAgent GoFlex Slim 320 GB, można kupić z szybkim (7200 obr./min) napędem. WD na przykład stosuje "zielone" twarde dyski (WD Caviar Green), które obracają się nie ze stałą, ale zmienną prędkością, dlatego gdy nie korzystasz z dysku, talerze kręcą się wolniej i dopiero obciążone osiągają pełną szybkość. To rozwiązanie wydłuża czas dostępu do danych i obniża transfer, ale za to zmniejsza pobór mocy. Producent twierdzi też, że wydłuża żywotność dysku. My uważamy, że w większości wypadków sprzedawane są dyski o niskiej wydajności, sprytnie nazwane "zielonymi".

Dołączone oprogramowanie

Dominacja USB 3.0
Większość obecnie dostępnych modeli dysków zewnętrznych korzysta z interfejsu USB, a tylko nieliczne mają gniazdo FireWire czy eSATA. Tych ostatnich po wprowadzeniu najnowszej wersji interfejsu USB praktycznie już się nie stosuje. Dyski z interfejsem FireWire są przeznaczone do Mac OS X. W sprzedaży ciągle są za to modele ze starszym interfejsem USB 2.0.
Korzystanie z interfejsu USB 3.0 daje korzyści dwojakie. Po pierwsze, transfer danych jest 10-krotnie szybszy niż w specyfikacji poprzednika (USB 3.0 - 640 MB/s, USB 2.0 - 60 MB/s), po drugie - interfejs jest kompatybilny z USB 2.0. Oznacza to, że dyski USB 3.0 można wykorzystywać nawet w komputerach z interfejsem USB 2.0 tyle, że transfer danych będzie wówczas dużo wolniejszy, niż przewiduje specyfikacja USB 3.0.
Zakup dysku z interfejsem USB 2.0 nie ma sensu, bo dyski te nie są tańsze, a ich wydajność jest dużo niższa. W praktyce wydajność dysków USB 2.0 jest ograniczona niską przepustowością interfejsu. Dopiero interfejs USB 3.0 pozwala na pracę z pełną prędkością zainstalowanego dysku.

Koszt gigabajta

Wydajność dysków zewnętrznych
Zastosowanie szybkiego interfejsu USB 3.0 to tylko połowa sukcesu, bo wspierać go musi równie wydajny twardy dysk. Dopiero wypadkowa wydajności tych dwóch składników stanowi o wydajności całego nośnika. Dodatkowo szybkość zapisu zależy od wielkości plików - podczas zapisywania wielu niewielkich plików może być nawet kilkakrotnie mniejsza niż w wypadku jednego o tej samej objętości. Dlatego procedurę testową ułożyliśmy tak, by łatwo było wskazać konstrukcję pod tym względem najbardziej wszechstronną. Do tego celu przygotowaliśmy trzy zestawy: niewielkie pliki tekstowe, arkusze kalkulacyjne (2787 plików o objętości 1,01 GB), średniej wielkości utwory MP3 (919 plików MP3 o objętości 10,01) i zestaw filmów MKV (5 filmów o objętości 50,02 GB). Dodatkowo maksymalne transfery zapisu i odczytu mierzyliśmy programem HD Tune Pro.

Najszybszy okazał się dysk najpojemniejszy i o jednym z najniższych kosztów 1 GB, czyli Seagate FreeAgent GoFlex Desk 4 TB. Tuż za nim uplasowały się Iomega eGo Desktop Hard Drive (3,5-calowy HDD o pojemności 1 TB) i Verbatim Traveller (HDD 2,5 cala, 750 GB). Rewelacyjne było tempo zapisu małych plików przez modele Iomegi z serii Prestige Portable - ponad 55 MB/s, podczas gdy najwolniejsza w tym samym teście Toshiba Stor.E Alu 2S z 750 GB uzyskała 18,1 MB/s. Jest więc w czym wybierać.

Ranking dysków zewnętrznych