Broadband dla każdego

W ostatnich latach rynek szerokopasmowego dostępu do Internetu bardzo się rozwinął. Zobaczmy, jakie technologie najlepiej nadają się do domu, małych i średnich firm oraz dużych korporacji.

W ostatnich latach rynek szerokopasmowego dostępu do Internetu bardzo się rozwinął. Zobaczmy, jakie technologie najlepiej nadają się do domu, małych i średnich firm oraz dużych korporacji.

Merlin U630 - typowy modem UMTS.

Merlin U630 - typowy modem UMTS.

Czasy, kiedy szybki dostęp do Internetu był luksusem, minęły bezpowrotnie. Obecnie nawet osoba, która niewiele wie o komputerach i nowoczesnych technologiach, często dość sprawnie porusza się w Sieci. Trudno też działać firmie bez własnej, choćby nieskomplikowanej witryny WWW . Liczba sposobów uzyskania szybkiego dostępu do Sieci jest bardzo duża, a dostawcy szerokopasmowym dostępem do Internetu nazywają często najróżniejsze opcje i powstaje spore zamieszanie. Czy broadband znaczy to samo dla Polaka i Australijczyka? Jakie rozwiązanie najlepsze jest dla użytkownika domowego, a jakie do małej firmy? Postaramy się znaleźć odpowiedź na te pozornie proste pytania.

Broadband Internet Access, czyli dostęp szerokopasmowy, to termin, z którym zetknął się chyba każdy. Określenie, czym jest, wydaje się proste, ale poza stwierdzeniem, że pozwala na uzyskiwanie połączeń o dużej przepustowości lub po prostu szybki transfer danych definicje mogą się różnić. Najczęściej mówi się o przepustowości minimum 256 Kb/s lub 512 Kb/s, a znaczenie terminu zmienia się. Niektórzy dostawcy usług internetowych w celach promocyjnych nazywają szerokopasmowymi łącza o przepustowości 128 lub nawet 64 Kb/s, podczas gdy w krajach o wysoko rozwiniętej teleinformatyce (np. w Japonii) o broadbandzie mówi się dopiero w wypadku połączeń 10-20 razy szybszych.

Zdarza się też, przynajmniej w Polsce, że dostawcy usług internetowych, dla uproszczenia czy w celach marketingowych, jako prędkość transferu podają wartości maksymalne, gdy chodzi o łącza symetryczne, lub przepustowość w kierunku użytkownika, gdy mowa o łączach asymetrycznych (download). W pierwszym wypadku zazwyczaj nigdy nie uda się osiągnąć obiecywanej przepustowości, w drugim zaś transfer od użytkownika (upload) jest znacznie niższy. Często, na przykład w połączeniach radiowych lub opartych na sieciach telefonii komórkowej (GPRS i 3G), dostawca nie potrafi zagwarantować żadnej wartości, bo zależy ona od bardzo wielu czynników, takich jak natężenie ruchu w sieci, odległość od centrali czy nawet warunki atmosferyczne. Właśnie dlatego między innymi należy dobrze przemyśleć wybór dostawcy usług internetowych, sprawdzić jego rekomendacje, a w wypadku łączy bezprzewodowych - zorientować się, jak dana usługa działa w okolicy. Oczywiście średnie i duże korporacje, mogące pozwolić sobie na dzierżawę bardzo szybkich łączy, są w lepszej sytuacji, ale domowi użytkownicy i małe firmy także mają spory wybór, zwłaszcza w większej aglomeracji. Sprawdźmy, jakie rozwiązania technologiczne oferują dostawcy w Polsce.

Technologie dostępu

Opłacalność technologii dostępowych

Opłacalność technologii dostępowych

Ze względu na dominującą pozycję jednego operatora, Telekomunikacji Polskiej, najpopularniejszą metodą szybkiego dostępu do Internetu jest neostrada tp, która niemal wyparła SDI (Szybki Dostęp do Internetu). Wykorzystuje ona technologię xDSL, dlatego niektórzy nazwę broadband utożsamiają z tym rozwiązaniem. Nic bardziej mylnego: jest wiele różnych rozwiązań, zarówno bezprzewodowych, jak i opartych na kablach miedzianych lub światłowodach. W Polsce stosuje się: ISDN, HIS/SDI, xDSL, CATV, PLC (wciąż w fazie testowej), stałe łącza dzierżawione od operatorów, sieci bezprzewodowe.

ISDN

do domu

Typowy modem ISDN.

Typowy modem ISDN.

Integrated Services Digital Network, w dosłownym tłumaczeniu sieć cyfrowa z integracją usług, kilka lat temu była najczęściej stosowana i dlatego o niej wspominamy. Obecnie niemal nikt nie nazwie tego typu dostępu szerokopasmowym, bo szybkość transmisji danych wynosi maksymalnie 128 Kb/s, a co gorsza, zmniejsza się w wypadku znacznego oddalenia od centrali (w praktyce nie jest osiągana). Technologię ISDN stosuje się jednak z powodzeniem w innych rozwiązaniach telekomunikacyjnych, tworząc na jej podstawie wiele linii telefonicznych.

Zalety: w zastosowaniach internetowych brak (poza łatwością instalacji).

Wady: wolne połączenia.

Przydatność: w zasadzie żadna - wykorzystywane w innych rozwiązaniach telekomunikacyjnych.

HIS/SDI

do domu, małe i średnie firmy

Home Internet Solution Opracowana przez firmę Ericsson technologia i usługa oferowana przez TP użytkownikom indywidualnym i małym firmom, obecnie niemal całkowicie wyparta przez neostradę tp. Technologicznie jest bardzo zbliżona do xDSL, również opiera się na parze miedzianych drutów łączących terminal podłączony do komputera i urządzenie dostępowe w centrali. Terminal odróżnia dane i przekaz głosowy, co pozwala (kilkanaście lat temu był to naprawdę przełom) jednocześnie korzystać z Internetu i rozmawiać przez telefon. Usługa wprowadzona w połowie lat 90. Oferuje prędkość transferu 115 Kb/s (lub ok. 60-70 Kb/s w wypadku jednoczesnego korzystania z telefonu), co już obecnie nie imponuje, chociaż na niektórych terenach Polski nadal bywa wartością nieosiągalną. Dla wielu główne zalety - stały adres IP oraz brak limitu ilości przesyłanych danych - w dobie szybkich sieci osiedlowych i kablowych nieco się zdezaktualizowały. Obecnie technologia odchodzi do lamusa, TP od pewnego czasu nie podłącza nowych użytkowników SDI, a dotychczasowych zachęca do zainteresowania się xDSL (czyli neostradą tp).

Zalety: stały adres IP, nielimitowany transfer, łatwość przejścia na xDSL.

Wady: wolny transfer, obecnie nieinstalowane.

Przydatność: dla niewielkich firm potrzebujących stałego IP, przedkładających oszczędność nad szybkość transferu.


Zobacz również