DesignCAD Express wersja 12 PL

Niewiele jest na rynku spolszczonych programów do komputerowego wspomagania projektowania (CAD), a jeszcze mniej nawiązuje do klasycznego oprogramowania działającego w środowisku Windows (Word, Corel). Przeważnie ich rodowód wywodzi się z systemu operacyjnego DOS.

Niewiele jest na rynku spolszczonych programów do komputerowego wspomagania projektowania (CAD), a jeszcze mniej nawiązuje do klasycznego oprogramowania działającego w środowisku Windows (Word, Corel). Przeważnie ich rodowód wywodzi się z systemu operacyjnego DOS.

Zespół opracowujący program DesignCAD (amerykańska firma Upperspace) od 1993 roku konsekwentnie dostosowuje jego specyfikę do standardu narzuconego (w dobrym znaczeniu tego słowa) przez Microsoft. Właśnie pojawiła się najnowsza wersja 12 DesignCAD Express w wersji polskiej.

Program jest przeznaczony do projektowania płaskiego (2D) i adresowany do wszystkich, którzy poszukują taniego programu CAD spełniającego wymogi dotyczące powstawania dokumentacji elektronicznej w dowolnie wybranej dziedzinie (dokumentacja budowlana, mechaniczna, instalacje, plany zagospodarowania terenu, schematy). Rynek oprogramowania inżynierskiego jest na tyle dojrzały, że trudno wyobrazić sobie projektanta niekorzystającego z komputera i niemającego doświadczeń z tego typu programami. Projektanci oczekują licencjonowanego oprogramowania, w którym zrealizują swoje zadania, a co najważniejsze, którego opanowanie nie zajmie kilku miesięcy, a cena nie zrujnuje budżetu.

Nowa wersja DesignCAD nie zawiera rewolucyjnych zmian. Zachowano zasadniczy układ programu wersji przestrzennej DesignCAD 3000 PL (30-dniową wersję zamieściliśmy na płycie dołączonej do numeru 10/2001 PC Worlda). Wprowadzono jednak parę istotnych nowości, np. więcej stylów linii i wzorów wypełnień czy możliwość tworzenia własnych.

Zasadniczo zmienił się sposób zarządzania warstwami - opcje dotyczące informacji o warstwach i edycji są dostępne z nowego, oddzielnego paska narzędzi.

Oprócz dotychczasowej pracy z rysunkiem w rzeczywistym obszarze papieru można pracować w obszarze podglądu wydruku. Pozwala to nie tylko na podgląd rysunku w wybranej skali, ale także na umieszczenie go w gotowej ramce, np. formatu A4, i skomponowanie wydruku uzupełnionego o wybrane szczegóły w innej skali.

Jedno z zupełnie nowych poleceń to Widok z lotu ptaka. Pozwala obserwować cały rysunek, a jednocześnie pracować w dużym powiększeniu szczegółów i zmieniać wielkość widocznego fragmentu rysunku. Punkty charakterystyczne (np. przecięcie dwóch linii) są teraz pokazywane w postaci małego kwadratu. Na przykładowym rysunku jest to środek geometryczny wieloboku - po wskazaniu obiektu kursor przeskakuje do wybranego punktu charakterystycznego. Na rysunku widać także wyświetlane wartości przyrostów współrzędnych (można oczywiście wyłączyć ich wyświetlanie).

W wypadku wymiarowania można definiować niezależne parametry każdego typu wymiaru. Do wyświetlania liczb wymiarowych i obiektów tekstowych można wykorzystać czcionki wektorowe, które dołączono do systemowych czcionek Windows. Poprawia to współpracę z innymi wersjami programów CAD.

Polecenie automatycznego wymiarowania pozwala na szybkie wymiarowanie wszystkich obiektów wybranej grupy, np. linii i krzywych.

Bardzo wygodne okno informacji wybranego obiektu zostało w nowej wersji uzupełnione o kilka dodatkowych przycisków, umożliwiających jeszcze szybszą edycję. Na przykład łuk można zamienić na jego dopełnienie do 360 stopni. Okno Info zależy od typu wybranego obiektu.

W programie, podobnie jak w wersji 3D istnieje możliwość skanowania dokumentacji jako podkładów (np. map geodezyjnych) bądź wprowadzania jej do rysunku w postaci grafiki rastrowej i przekształcenia w obiekty wektorowe.

Nowością jest możliwość narzucenia ruchu kursora w zakresie wybranych wartości kąta, np. 12, 24 i 78 stopni. Można zdefiniować różne zestawy i gdy któryś zostanie wybrany, po naciśnięciu przycisku na pasku narzędzi kursor porusza się tylko w wybranym zakresie. Do tej pory należało w tym celu użyć polecenia Współrzędne biegunowe i w oknie dialogowym wpisać odpowiednie wartości.

Na zakończenie wspomnieć należy o możliwości zmiany domyślnego układu współrzędnych na tymczasowy układ współrzędnych obrócony o dany kąt. Ma to znaczenie podczas rysowania i dokonywania obliczeń względem np. pochyłej linii. Można tak zdefiniować nowy układ współrzędnych, by jego początek znajdował się w punkcie początkowym linii, a dodatnia półoś pokrywała się z wybraną linią. Można również w dowolnym momencie powrócić do pierwotnego układu.


Zobacz również