Deszcz ruchomych pikseli

Zbliżające się Święta będą znakomitą okazją do spotkań w gronie rodzinnym. Takie chwile warto zatrzymać na dłużej. Doskonałym pomysłem wydaje się utrwalanie ich na filmie wideo.

Zbliżające się Święta będą znakomitą okazją do spotkań w gronie rodzinnym. Takie chwile warto zatrzymać na dłużej. Doskonałym pomysłem wydaje się utrwalanie ich na filmie wideo.

Jeśli nie zadowala Cię jakość filmów nagrywanych popularnymi kamerami VHS, zastanów się nad zakupem modelu cyfrowego. Kamery cyfrowe DV w porównaniu z analogowymi umożliwiają rejestrację ruchomego obrazu o znacznie lepszej jakości. Filmy DV na tyle różnią się od tradycyjnych VHS (czy nawet Super VHS), że warto zainwestować w urządzenie cyfrowe.

Lepsza jakość rejestrowanego obrazu nie jest jedynym plusem kamer DV. Bardzo istotna jest również wielkość urządzenia. Między innymi ze względu na znacznie mniejsze wymiary kaset kamery stały się wygodniejsze dla użytkownika amatora, który filmując dłużej niż 20 minut, nie odczuwa bólu ręki trzymającej kamerę. Popularne modele kamer cyfrowych wykorzystują głównie standard Mini DV. Sony wprowadziło na rynek jeszcze dwa standardy: większą kasetę Digital 8 oraz miniaturową Micro MV. Na taśmie Mini DV możesz nagrać film trwający maksymalnie 80 minut (w trybie SP), Digital 8 umożliwi rejestrację obrazu trwającego nawet półtorej godziny. Na kasecie Micro MV można zapisać 60 minut filmu. Ponadto w nośnik ten wbudowano 64-kilobajtową pamięć, zawierającą dane o nagraniu, które można wykorzystać podczas ewentualnej edycji.

Jak testowaliśmy
Wszystkie urządzenia zostały poddane tej samej procedurze testowej. Składała się z kilku etapów: [li]wykonanie zdjęć testowych (z wykorzystaniem domyślnych ustawień kamery i wszelkich trybów auto, np. autofokusu, automatycznego balansu bieli czy automatycznego ustawienia parametrów ekspozycji);[li]pomiar czasu nagrywania z całkowicie naładowanymi akumulatorami; [li]ocena wygody pracy z kamerą (ergonomia);[li]wprowadzenie nagrań do komputera, ich analiza i ocena ich jakości. Zdjęcia testowe zostały wykonane w identycznych warunkach oświetleniowych - filmując obiekt, korzystaliśmy z jednej lampy emitującej światło o temperaturze barwowej 5500Ľ K, czyli zbliżone do dziennego. W kadrze znajdowały się trzy obiekty: podstawowy, czyli wzorcowa tablica kolorów Macbetha, błyszczący model samochodu oraz próbnik ostrości. Na początku wykonane były ujęcia z ręki. Badaliśmy w ten sposób szybkość autofokusu, zdolność kamery do szybkiego równoważenia balansu bieli oraz działanie stabilizacji obrazu (w większości testowanych urządzeń tylko cyfrowej). Następnie umieściliśmy kamerę na statywie i wykonaliśmy zdjęcie testowych obiektów. Ten element był potrzebny do późniejszej komputerowej analizy jakości obrazu (koloru i nasycenia, ostrości czy poziomu szumów). Zarejestrowaliśmy także dźwięk dochodzący do kamery z tyłu oraz z przodu. Na koniec etapu filmowania poddaliśmy kamery "próbie wiatru", zbliżając je do dmuchawy. W ten sposób badaliśmy, w jakim stopniu mikrofony kamer są przygotowane do filmowania na wietrze. #Oceniając wygodę pracy z kamerą, wzięliśmy pod uwagę:#[li]komfort trzymania urządzenia,[li]rozmieszczenie przycisków sterujących funkcjami,[li]jakość obrazu na wyświetlaczu LCD oraz w wizjerze kamery. Zarejestrowane na taśmie Mini DV, Digital 8 lub Micro MV filmy testowe wprowadziliśmy do pamięci komputera za pośrednictwem karty HDP Electronics. Za pomocą DigiLabu 4.1, programu do edycji filmów, dokonaliśmy analizy tych nagrań. Tam też "wyjęliśmy" jeden kadr każdego filmu (ten zarejestrowany na statywie), by później przeanalizować go w Adobe Photoshop 6.0, programie do obróbki zdjęć.

Edycja i funkcje cyfrowe

Parametry techniczne i wyniki testów

Parametry techniczne i wyniki testów

Nagranie kamerą cyfrową nie musi się kończyć przekopiowaniem całości materiału na kasetę VHS. Przed domowymi filmowcami otwiera się duże pole do popisu: możliwość późniejszej edycji ruchomego obrazu. Do zmontowania własnego filmu potrzebne są tylko pecet i karta przechwytywania DV. Za pomocą różnorodnego oprogramowania (które często opisujemy na naszych łamach) możesz edytować ruchomy obraz. Poza najprostszym wycinaniem fragmentów filmu możesz wprowadzać urozmaicenia - efektowne przejścia między poszczególnymi scenami itp. Poza tym niektóre atrakcyjne efekty osiąga się za pomocą samej kamery. Większość modeli jest wyposażana w tzw. funkcje cyfrowe, dzięki którym można uzyskać np. pikselizację czy (spowolniony) ruch poklatkowy. Filmowiec-amator może także rejestrować obraz czarno-biały lub w sepii.

Test

Przedstawiamy test 10 modeli kamkorderów w różnych cenach. Wśród przetestowanych modeli znajdziesz urządzenia półprofesjonalne (Canon XM2) oraz dla przeciętnego Kowalskiego za 3500-4000 zł. Ponieważ prezentujemy kamery różnych klas, testu nie należy traktować jako rankingu. Oczywiście bowiem lepszy obraz będzie rejestrował model przeznaczony dla zawodowca niż taki, który bardziej pasuje do damskiej torebki.

Canon XM2

Jak można było przypuszczać, najwyższe noty zarówno za jakość nagrań, jak i możliwości otrzymał kamkorder Canon XM2 - jest to w końcu półprofesjonalne urządzenie, wyposażone w sensor 3CCD. Przypominamy, że system 3CCD stosuje się w zaawansowanych modelach kamer DV. Różni się od konwencjonalnego CCD tym, że wykorzystuje się nie jedną, a trzy matryce. Wpadający przez obiektyw strumień światła jest rozdzielany na trzy składowe, a każda z nich jest kierowana na jeden z sensorów, na których umieszczono inny filtr widmowy - czerwony (R), zielony (G) oraz niebieski (B). Przeznaczenie całej matrycy do rejestracji tylko jednego z zakresów widmowych umożliwia nagranie lepszej jakości. Kamerami tego typu uzyskuje się na przykład bardzo dobrej jakości obraz nawet w słabych warunkach oświetleniowych. Faktycznie film testowy nakręcony XM2 różni się pod względem jakości od pozostałych. Niestety, za jakość trzeba słono zapłacić - prawie 13 000 zł. Na taki wydatek chyba mało kogo stać, więc model Canona możemy zaproponować osobom zawodowo trudniącym się filmowaniem rodzinnych uroczystości. Canon XM2 wyposażono w bardzo wysokiej jakości obiektyw z dwudziestokrotnym zoomem i optycznym systemem stabilizacji obrazu. Jest to optyka oznaczona literą "L", co w przypadku obiektywów Canona oznacza model profesjonalny. Na górze producent umieścił rączkę zakończoną stereofonicznym mikrofonem. Znajdują się na niej również przyciski sterowania magnetowidem oraz sanki do lampy błyskowej, pracującej w systemie aparatów fotograficznych EOS. Filmuje się nią wygodnie dzięki trafnemu wyborowi miejsc umieszczenia dźwigni i przycisków sterujących. XM2 pozwala na ręczną regulację poziomu głośności rejestrowanego dźwięku.

Sony DCR TRV 740E

Wśród modeli o przeznaczeniu typowo amatorskim zwycięzcą okazał się jeden z najnowszych Sony. Kamkorder TRV740E wykorzystuje kasety w standardzie Digital8. Z tego powodu jest dość duży i ciężki w porównaniu do innych modeli tej klasy, co jest zarówno wadą, jak i zaletą - gdy filmujesz ciężką kamerą, rejestrowany obraz jest stabilniejszy. Producent wyposażył omawiany model w przetwornik CCD o rozdzielczości nieco przekraczającej milion pikseli.


Zobacz również