Instalacja sieci bezprzewodowej

Bardzo praktyczne: surfować bezprzewodowo po Internecie w domu lub w biurze z szybkością DSL, razem z innymi. Korzystając z naszego przewodnika, zainstalujesz sieć WLAN z dostępem do Internetu w ciągu godziny.

Bardzo praktyczne: surfować bezprzewodowo po Internecie w domu lub w biurze z szybkością DSL, razem z innymi. Korzystając z naszego przewodnika, zainstalujesz sieć WLAN z dostępem do Internetu w ciągu godziny.

Instalacja sieci WLAN z punktem dostępowym i dostępem do Internetu przez DSL nie jest trudna. Jeżeli będziesz przestrzegać kilku zasad, razem z uruchomieniem nie zajmie ci więcej niż godzinę.

W ramce "Surfowanie przez ISDN - wspólny dostęp do Internetu" wyjaśniamy również, jak to zrobić, gdy korzystasz z dostępu przez ISDN.

Aby uruchomić dostęp do Internetu dla kilku komputerów, będziesz potrzebować punktu dostępowego WLAN, routera i modemu DSL lub ISDN. Punkt dostępowy sieci WLAN rozsyła pakiety danych między poszczególnymi komputerami. Router zapewnia wspólny dostęp do Internetu dla wszystkich komputerów. Wreszcie modem DSL lub ISDN łączy sieć z dostawcą usług internetowych. Najbardziej praktyczne i zarazem eleganckie rozwiązanie to wszystkie trzy urządzenia w jednej obudowie. Przed zakupem zwróć uwagę, czy urządzenie realizuje wszystkie te funkcje. Jeżeli masz już modem DSL, możesz nieco zaoszczędzić, kupując tylko punkt dostępowy z routerem.

W dalszym opisie zakładamy, że dysponujesz punktem dostępowym WLAN ze zintegrowanym routerem. To, czy modem DSL jest zintegrowany, czy stanowi oddzielne urządzenie, nie wpływa na konfigurację.

1. Podstawy - tak działa WLAN

Zwykle w sieciach bezprzewodowych stosuje się punkt dostępowy, ale można też pracować w trybie ad hoc

Zwykle w sieciach bezprzewodowych stosuje się punkt dostępowy, ale można też pracować w trybie ad hoc

Aby ułatwić ci lekturę podręcznika i konfigurację urządzeń w systemie operacyjnym Windows, podamy najpierw kilka podstawowych informacji o technice WLAN. Niektóre fachowe pojęcia wyjaśniamy w ramce "Fachowa chińszczyzna".

Sieć w standardzie 802.11b (11 Mb/s) lub 802.11g (54 Mb/s) pracuje w paśmie około 2,4 GHz. W celu wyeliminowania wzajemnych zakłóceń działających obok siebie sieci podzielono pasmo częstotliwości na trzynaście kanałów. Wszystkie urządzenia muszą pracować na tym samym kanale, żeby sieć WLAN działała prawidłowo. Odległości (różnice częstotliwości) między kanałami są bardzo małe, dlatego jeżeli kilka sieci pracuje obok siebie, należy zachować odstęp co najmniej trzech kanałów, np. gdy jedna sieć pracuje na kanale nr 1, kolejna sieć powinna korzystać z kanału nr 4. Ponieważ sygnał radiowy WLAN przenika również przez ściany, w dużym budynku mieszkalnym mogą powstawać zakłócenia.

Środki bezpieczeństwa

Sterowniki poproszę - podczas pierwszego uruchomienia komputera po zainstalowaniu karty WLAN Windows XP poprosi o sterowniki (punkt 2).

Sterowniki poproszę - podczas pierwszego uruchomienia komputera po zainstalowaniu karty WLAN Windows XP poprosi o sterowniki (punkt 2).

Każda sieć WLAN ma własną nazwę - SSID (Service Set Identification), dzięki czemu karta WLAN "wie", kto wysyła sygnał. Powinieneś nadać swojej sieci unikatową nazwę SSID; w naszym przykładzie jest to "home-wlan".

Tę nazwę SSID wysyła w regularnych odstępach każda karta sieciowa i punkt dostępowy po to, żeby wszystkie urządzenia mogły się wzajemnie identyfikować. Niewielki pakiet danych, zawierający SSID oraz inne dane sieci, na przykład informacje o metodzie szyfrowania, fachowcy określają mianem "beacon". Dysponując odpowiednim wyposażeniem i pewną wiedzą techniczną, praktycznie każdy, kto znajduje się w pobliżu, może odbierać sygnały twojej sieci WLAN i na przykład wykradać hasła lub obserwować twoje działania w Internecie.

Z tego względu konieczne jest szyfrowanie przesyłanych danych. Nieco już przestarzała i niezbyt pewna metoda szyfrowania to WEP z kluczem o długości 64 lub 128 bitów. Nowsza WPA jest bezpieczniejsza, ale na razie nie wszystkie punkty dostępowe i karty sieciowe ją obsługują.

Podczas instalacji i konfiguracji sieci pozostaw szyfrowanie chwilowo wyłączone. W ten sposób eliminujesz potencjalne źródło błędów. Gdy już wszystko będzie działać poprawnie, natychmiast włącz szyfrowanie we wszystkich urządzeniach. Metoda szyfrowania oraz klucz (decyduje o sposobie szyfrowania) muszą być jednakowe dla wszystkich urządzeń.

Wybór trybu pracy

Logowanie w punkcie dostępowym - okno dialogowe nawiązywania połączeń WLAN Windows XP pokaże dostępne sieci.

Logowanie w punkcie dostępowym - okno dialogowe nawiązywania połączeń WLAN Windows XP pokaże dostępne sieci.

Karta WLAN może pracować w trybie infrastruktury lub w trybie ad hoc. W trybie infrastruktury karta nawiązuje łączność tylko z jednym punktem dostępowym, ale nie kontaktuje się z innymi kartami. Punkt dostępowy działa jak rozdzielnia - przechodzą przez niego wszystkie pakiety danych.

W trybie ad hoc karta sieciowa kontaktuje się bezpośrednio ze wszystkimi kartami na tym samym kanale. Poszczególne karty wymieniają pakiety danych bezpośrednio między sobą, bez pośrednictwa rozdzielni.

Ten tryb pracy nadaje się szczególnie do pracy z dwoma tylko komputerami, choć zasadniczo działa również z większą liczbą maszyn. Jeżeli chcesz porównać i/lub zsynchronizować dane z notebooka i komputera biurkowego, jest to właśnie najlepsze rozwiązanie.

2. Rozbudowa komputera PC - instalacja karty WLAN

W przypadku notebooka karta WLAN ma postać karty PC - wystarczy włożyć ją do gniazda. Można to zrobić nawet przy włączonym komputerze. W komputerze PC będzie to karta rozszerzeń, którą trzeba umieścić w odpowiednim gnieździe. W tym przypadku musisz najpierw wyłączyć komputer i bezwzględnie wyjąć wtyczkę z gniazda sieciowego.

Jeżeli nie chcesz otwierać obudowy, możesz zastosować kartę dołączoną przez gniazdo USB. Podczas zakupu zwróć uwagę, czy karta obsługuje tryb USB 2.0 (oczywiście twój komputer też musi go obsługiwać). Szybkość przesyłania danych w standardzie USB 1.0, około 12 Mb/s, wystarczy wprawdzie w standardzie 802.11b, ale praca w trybie 802.11g (54 Mb/s) straci wszelki sens.

Punkt dostępowy pod kontrolą. Większość urządzeń oferuje możliwość konfiguracji przez standardową przeglądarkę internetową lub własną.

Punkt dostępowy pod kontrolą. Większość urządzeń oferuje możliwość konfiguracji przez standardową przeglądarkę internetową lub własną.

Kupując kartę, upewnij się, czy producent zapewnił sterowniki do twojego systemu operacyjnego, gdyż dopiero Windows XP ma wbudowaną obsługę kart WLAN. Nie jest to jednak rozwiązanie zbyt udane, dlatego i w tym przypadku lepiej zainstalować oprogramowanie producenta karty. Test kart sieciowych opublikujemy już niedługo.

Zanim zainstalujesz kartę rozszerzeń lub włożysz kartę PC, zapoznaj się z podręcznikiem i instrukcją instalacji. Czasem zalecana jest najpierw instalacja sterowników, a dopiero potem sprzętu. Różni producenci posługują się w tym względzie różnymi rozwiązaniami. Sposób postępowania zależy również od wersji Windows. Jeżeli będziesz dokładnie przestrzegać zaleceń producenta, zaoszczędzisz sobie ewentualnie mozolnego szukania błędów instalacji. Oprócz sterowników potrzebujesz jeszcze oprogramowania konfiguracyjnego, które służy do ustalenia podstawowych parametrów pracy sieci WLAN. Często jest instalowane oddzielnie, niezależnie od sterowników. Postępuj zgodnie ze wskazówkami producenta.

3. Konfiguracja karty WLAN - kanał, SSID & Co.

Karta jest w gnieździe, a oprogramowanie zainstalowane. Najpierw sprawdź, czy w otoczeniu działa jakaś inna sieć bezprzewodowa. Gdyby tak było, na swoją sieć wybierz koniecznie inny kanał, żeby uniknąć zakłóceń.

Uruchom oprogramowanie konfiguracyjne karty WLAN (zapoznaj się najpierw z podręcznikiem). Praktycznie wszystkie programy konfiguracyjne zawierają opcję wyszukiwania sieci WLAN w otoczeniu. Może nosić nazwę "Site Survey", "Sitemonitor" lub podobną. Zobaczysz wówczas, czy w pobliżu działają inne sieci WLAN, a jeśli tak, to jakie kanały wykorzystują.


Zobacz również