Jak masz na IMEI?

Telefony komórkowe dawno przestały służyć jedynie do telefonowania. Dzisiejsza komórka łączy funkcje kalendarza, notesu, gry elektronicznej, budzika, kalkulatora itd. - i lista ta wciąż się wydłuża. Jednak autorzy oprogramowania telefonów czasem poświęcają tyle samo wysiłku w ukrycie pewnych funkcji, co w tworzenie nowych. Ich tajemnic strzegą niepozornie wyglądające ciągi cyfr i dziwnych znaczków. Odkryjemy przed wami sekrety waszych komórek.

Telefony komórkowe dawno przestały służyć jedynie do telefonowania. Dzisiejsza komórka łączy funkcje kalendarza, notesu, gry elektronicznej, budzika, kalkulatora itd. - i lista ta wciąż się wydłuża. Jednak autorzy oprogramowania telefonów czasem poświęcają tyle samo wysiłku w ukrycie pewnych funkcji, co w tworzenie nowych. Ich tajemnic strzegą niepozornie wyglądające ciągi cyfr i dziwnych znaczków. Odkryjemy przed wami sekrety waszych komórek.

Współczesne telefony coraz bardziej przypominają małe, osobiste komputery. One także skrywają tajemnice niedostępne dla zwykłych zjadaczy chleba. Dostęp do nich chroniony jest przez kody lub - używając analogii do komputerów - hasła, które znają tylko wtajemniczeni. Nieumiejętne wykorzystanie kodów może doprowadzić do zawieszenia telefonu, bynajmniej nie na widełki, a w najgorszych przypadkach nawet do zablokowania aparatu na zawsze. Z tego powodu do zabawy w kodera potrzebna jest przynajmniej podstawowa wiedza o zabezpieczeniach stosowanych przez producentów telefonów i ich oprogramowania.

Kody umożliwiają dostęp do informacji pożytecznych, ale nie zawsze praktycznych z punktu widzenia zwykłego użytkownika. Funkcje, takie jak monitor sieci czy odczyt wersji oprogramowania, mogą być interesujące dla każdego, jednak praktycznie wykorzysta je tylko pracownik punktu serwisowego lub kontroler sieci komórkowej. Nic nie stoi na przeszkodzie, abyśmy i my przez chwilę stali się kontrolerem i zbadali poziom sygnału w okolicy naszego domu lub zwrócili się do producenta telefonu z prośbą o zaktualizowanie software’u naszej komórki z wersji np. 4.0011 do 4.0012, ponieważ w nowszej – jak wieść niesie - są fajniejsze dzwonki ;-)

Ramki2 Szybsze SMS-y

Tip 1. Czy kiedykolwiek zdarzyło ci się zirytować przy wpisywaniu w wiadomości SMS kolejnych dwóch liter za pomocą tego samego klawisza (np. „d, e” w wyrazie demo)? Trzeba wtedy bowiem poczekać ok. 2 sekund, zanim telefon potraktuje drugie wciśnięcie jako osobną literę. Tymczasem ty się śpieszysz, a takie pomyłki tylko utrudniają i tak niezbyt wygodną edycję wiadomości. Jest na to rada: należy przed drugą literą szybko wcisnąć dwa razy klawisz #. Sprawne stosowanie tej metody skróci czas wpisywania SMS-a i oszczędzi niepotrzebnej irytacji. Działa w większości telefonów.

Tip 2. Szybsze SMS-y w telefonach Ericsson wyposażonych w boczne przyciski regulacji głośności. W trakcie edytowania wiadomości, aby wpisać drugą literę na klawiszu, wciśnij wcześniej górny, boczny klawisz. Dolny klawisz służy do wybrania trzeciej litery.

Największe ryzyko wiąże się z wszelkimi próbami zdjęcia lub obejścia blokady SIM-Lock w aparatach. SIM-Lock to zabezpieczenie stosowane przez operatorów telefonii komórkowej, uniemożliwiające wykorzystanie aparatu w innej, niż macierzysta, sieci. Wiąże to dodatkowo klienta z wybranym operatorem, ale przede wszystkim jest utrudnieniem dla złodzieja, a właściwie pasera, chcącego szybko sprzedać skradziony telefon. Próby usunięcia tej blokady mogą zakończyć się trwałym i nieodwracalnym zablokowaniem aparatu i dlatego najlepiej zwrócić się o pomoc do punktu serwisowego. W Internecie można wprawdzie znaleźć opisy sposobów odblokowania SIM-Locka, ale ich zastosowanie może spowodować utratę gwarancji. Tę jedyną tajemnicę pozostawimy nie wyjaśnioną. Odkrycie pozostałych nie grozi nam nieodwracalnymi konsekwencjami, a może stać się źródłem ciekawych informacji i zabawy.

IMEI to podstawa

IMEI bez tajemnic

IMEI – xxxxxx xx xxxxxx x

            TAC   FAC  SNR   SP

TAC – Type Approval Code##

Kod homologacyjny (pierwsze dwie cyfry to kod kraju, w którym dokonano homologacji)

FAC – Final Assembly Code

Kod producenta telefonu:###

01,02 - AEG#####

10,20 - Nokia####

40,41,44 - Siemens####

30 - Ericsson####

50 - Bosch#####

51 - Sony, Siemens, Ericsson##

60 - Alcatel####

65 - AEG#####

70 - Sagem#####

75 - Dancall####

80 - Philips#####

85 - Panasonic####

SNR - Serial Number. Właściwy numer seryjny aparatu

SP - Spare. Dodatkowa cyfra rezerwowa, dotychczas zawsze zero

Wyświetlenie IMEI w komórce to jak Hello, World! dla adeptów sztuki programowania na komputerze. Od tego powinien zaczynać każdy początkujący komórkowy koder. IMEI (International Mobile Equipment Identity) to swego rodzaju dowód osobisty komórki. Piętnastocyfrowy numer seryjny, którego znajomość może pomóc w odzyskaniu lub identyfikacji skradzionego telefonu, warto znać i zawsze mieć w zasięgu – byle nie w komórce. Niemal we wszystkich dostępnych obecnie telefonach numer IMEI zostaje wyświetlony po wpisaniu kodu *#06#. Opis właściwego odczytania IMEI znajduje się w ramce. W momencie kradzieży zazwyczaj blokujemy swój numer telefonu, ale aparat może być bez przeszkód używany z inną kartą SIM. Zastrzeżenie IMEI spowoduje całkowite zablokowanie aparatu niezależnie od włożonej karty.

Ciekawą opcją nie opisywaną w instrukcjach jest Enhanced Full Rate, czyli technologia kodowania dźwięku (opracowana przez Nokię), która stała się standardem GSM stosowanym w większości dostępnych obecnie telefonów. Włączenie EFR wprawdzie poprawia jakość dźwięku podczas rozmowy, lecz powoduje szybsze zużycie baterii. Większa liczba telefonów z opcją EFR oznacza większy ruch w sieci, prawdopodobnie dlatego w nowych telefonach ta opcja jest wyłączona.

Half Rate to również metoda kodowania dźwięku, polegająca na wykorzystaniu jedynie połowy dostępnego pasma. Powoduje minimalnie pogorszenie jakości dźwięku, ale oszczędza akumulator. Niewątpliwie preferowana przez operatorów.

Kody aktywujące EFR i HR są wspólne dla wszystkich telefonów wyposażonych w te opcje, jednak nie wszyscy operatorzy pozwalają na ich uruchomienie.

Pozostałe kody, mimo że służą do podobnych celów, zazwyczaj różnią się w zależności od producenta i modelu telefonu. Najczęściej znacznikiem początku kodu jest *#, a znacznikiem końca - # (patrz ramka). Cyfry pomiędzy nimi odpowiadają odpowiednim skrótom lub wyrazom wpisywanym podobnie jak przy wprowadzaniu komunikatów SMS, zgodnie z oznaczeniami literowymi na klawiszach telefonu. Jednak podczas wpisywania kodów stosujemy zasadę pojedynczych klawiszy, np. aby wpisać literę C, nie wciskamy dwójki trzy razy – wystarczy raz. Wyraz KOD zakodowany zgodnie z tą regułą ma postać: 563.

Monitor sieci

Miejsca w sieci, w których znajdziecie wiele dodatkowych informacji:

www.nokiacodes.com/

www.gsmtricks.com/

www.fkn.pl/

www.modifications.co.uk/

Monitor sieci to rozbudowane narzędzie (około 80 podmenu), służące do sprawdzania parametrów sieci GSM, mocy sygnału, odległości od nadajnika, stanu naładowania i temperatury baterii oraz wielu innych szczegółowych informacji serwisowych. Dostęp do tej pozycji w menu telefonu wymaga również zastosowania kodu. Czasami, tak jak w Nokii 3210, aby aktywować monitor, należy posłużyć się dodatkowym programem (rys.1) i połączyć telefon z komputerem za pomocą specjalnego kabla (M2BUS lub FBUS). Programy tego typu są dostępne w Internecie. Znajdziecie je wraz ze szczegółowym opisem funkcji monitora sieci na stronach wymienionych w ramce. Kable można kupić w salonie firmowym lub skorzystać z oferty krajowych producentów, licznie ogłaszających się w sieci. Zakup kabla przynosi dodatkowe korzyści, szczególnie w przypadku telefonów Nokii. W połączeniu z programem np. LogoManager możemy w wygodny sposób edytować spis telefonów i wykorzystywać zalety Smart Messagingu (opisane w oddzielnym artykule).


Zobacz również