Knoppix 3.6

Bezpłatny system operacyjny Linux jedna sobie coraz większe rzesze zwolenników. Na krążku CD dołączonym do bieżącego numeru zamieszczamy bardzo praktyczną dystrybucję Knoppix 3.6, poniżej zaś znajdziesz wiele porad, które ułatwią ci start w nowym systemie.

Bezpłatny system operacyjny Linux jedna sobie coraz większe rzesze zwolenników. Na krążku CD dołączonym do bieżącego numeru zamieszczamy bardzo praktyczną dystrybucję Knoppix 3.6, poniżej zaś znajdziesz wiele porad, które ułatwią ci start w nowym systemie.

Knoppix to jednopłytowa dystrybucja środowiska Linux, które jest gotowe do natychmiastowego użytkowania bez konieczności instalowania go na twardym dysku. System operacyjny uruchamia się bezpośrednio z płyty. Na jednym krążku CD mieści się ponadto skompresowane oprogramowanie o nominalnej pojemności rzędu 2 GB.

Oprócz wyjątkowo prostego w obsłudze menedżera okien KDE dostaniesz do dyspozycji pakiet biurowy OpenOffice. W skład dołączonego oprogramowania wchodzą także przeglądarka internetowa Mozilla, fotoedytor Gimp, odtwarzacz audio Xmms wzorowany na popularnym Winampie i odtwarzacz wideo Xine. Dostępne są również narzędzia do archiwizowania danych i przywracania ich w razie awarii. Na przykład program partimage pozwala tworzyć zapasowe kopie całych partycji twardych dysków. Czyżby bogate możliwości środowiska Knoppix wzbudziły twoje zainteresowanie? Od nowego systemu dzieli cię tylko włożenie płyty do napędu i restart peceta.

Środowisko Knoppix oferuje prawie 2,5 GB aplikacji. Większość z nich można przywoływać z poziomu menadżera okien KDE.

Środowisko Knoppix oferuje prawie 2,5 GB aplikacji. Większość z nich można przywoływać z poziomu menadżera okien KDE.

Do uruchomienia Knoppiksa z graficznym interfejsem KDE wymagany jest komputer z minimalną pamięcią roboczą 64 MB i procesorem taktowanym z częstotliwością co najmniej 233 MHz. Sposób użytkowania Knoppiksa w starszych pecetach przedstawia porada 7. Najpierw upewnij się, że ustawienia komputera pozwalają mu wczytywać system z płyty CD. Przejdź w tym celu do BIOS-u i zmień kolejność sprawdzania napędów, umieszczając napęd CD jako pierwszy. Stosowna opcja figuruje zazwyczaj w menu Advanced Bios Features. Po wczytaniu systemu z płyty CD powita cię ekran startowy. Wciśnij klawisz [Enter], aby kontynuować uruchamianie Knoppiksa. System samodzielnie wykryje podzespoły sprzętowe zainstalowane w pececie, a następnie sporządzi pliki konfiguracyjne. Gdy upora się z tym zadaniem, przywoła menedżer okien KDE. Na tym zakończy uruchamianie środowiska Knoppix, które od tej pory będzie w pełni do twojej dyspozycji.

Jeśli preferujesz polski interfejs użytkownika, przestaw bieżący język w ustawieniach KDE. Kliknij w tym celu menu K (ikona w lewym dolnym narożniku obszaru roboczego) i polecenie Settings | Control Center. Rozwiń gałąź Regional & Accessibility i zaznacz pozycję Country/Region & Language. Kliknij pole listy Country i kliknij Europe, Central | Poland. W polu Języki powinien pojawić się napis Polski. Potwierdź zmiany przyciskiem Apply. Niemalże całkowite spolszczenie środowiska KDE nastąpi dopiero po zrestartowaniu Knoppiksa.

Pamiętaj o tym, że płyta powinna tkwić w napędzie przez cały czas działania Knoppiksa. Znajdują się na niej wszystkie zasoby systemu - nie są przechowywane tymczasowo na twardym dysku. Aby zamknąć system, kliknij menu K, a następnie wskaż polecenie Logout (Wyloguj). Zaznacz opcję Turn off computer (Zamknij system) i potwierdź klawiszem [Enter]. Gdy system zakończy zamykanie, poprosi cię o wyjęcie płyty z napędu.

Porada 1. Które jądro?

Po założeniu katalogu domowego na twardym dysku czy dysku USB możesz gromadzić swoje pliki, mimo że system będzie wczytywany z płyty CD.

Po założeniu katalogu domowego na twardym dysku czy dysku USB możesz gromadzić swoje pliki, mimo że system będzie wczytywany z płyty CD.

Jądro, czyli tzw. kernel, stanowi podstawową część systemu Linux. Do jego zadań należy m.in. dbanie o poprawną integrację sprzętu i udostępnianie sterowników. Domyślnie Linux uruchamia się z wypróbowanym jądrem 2.4.27. Jednak zamiast niego możesz uruchomić system z nowszym wariantem 2.6.7. Dzięki niemu uzyskasz lepszą obsługę nowych podzespołów sprzętowych i po części większą wydajność. Chcąc wypróbować nowe jądro, wpisz polecenie knoppix26 w wierszu poleceń boot: na ekranie startowym.

Porada 2. Krótko o pulpicie

Menedżer okien KDE oferuje użytkownikowi systemu Linux wygodny pulpit. Większość aplikacji uruchamia się tu poprzez menu K, które zaprojektowano na wzór menu Start w środowisku Windows. Na pasku zadań znajduje się kilka ikon dających dostęp do podstawowych aplikacji. Klikając ikonę symbolizującą domek, przywołasz Konqueror - menedżer plików, odpowiednik windowsowego Eksploratora. W oknie pojawi się zawartość twojego osobistego katalogu. To w nim są umieszczane pliki zapisywane przez ciebie podczas kolejnych sesji w Knoppiksie. Pamiętaj, że sam system nie dokonuje zapisu na twardym dysku. Zatem kończąc pracę w systemie lub restartując go, utracisz wszystkie ustawienia konfiguracyjne i pliki zgromadzone w katalogu osobistym. Sposób zapisywania plików na dysku opisujemy w poradach 4 i 5.

Knoppix wykrywa wszystkie dostępne partycje i umieszcza na pulpicie skróty do każdej z nich. Gdy klikniesz ikonę symbolizującą dany napęd, przywołasz okno Konquerora i będziesz mógł odwoływać się w trybie odczytu do zasobów przechowywanych w danej partycji.

Porada 3. Zapis w partycjach Windows

Ustawienia konfiguracyjne można zachować w dowolnym miejscu, aby wczytywać je podczas uruchamiania systemu operacyjnego.

Ustawienia konfiguracyjne można zachować w dowolnym miejscu, aby wczytywać je podczas uruchamiania systemu operacyjnego.

Wszystkie partycje są dostępne domyślnie w trybie odczytu. Dzięki temu nie uszkodzisz ani nie usuniesz omyłkowo ważnych zasobów danych. W razie potrzeby możesz dokonywać zapisu w partycjach Windows, ale nie powinieneś usuwać z poziomu Linuksa zasobów zgromadzonych w partycji systemu Windows.

Knoppix zapisuje pliki na stałe tylko w określonych warunkach (więcej na ten temat w poradzie 4). Gdy zapoznasz się z nowym systemem, zapewne będziesz chciał zapisywać na dysku pliki i dokumenty tworzone w obrębie Knoppiksa. Zgodnie z ustawieniami domyślnymi jądro systemu dokonuje zapisu tylko w partycjach FAT16/32, czyli takich, które są stosowane w Windows 95/98/Me. Aby odblokować partycję FAT32 do zapisu, kliknij prawym przyciskiem jej ikonę na pulpicie, po czym wskaż w menu podręcznym polecenie Actions | Change read/write mode.

Linuksowe sterowniki do systemu NTFS stosowanego przez Windows 2000/XP znajdują się obecnie w fazie rozwoju. Programiści odradzają więc używać ich do zapisywania danych na partycjach tego typu. Jeśli chcesz bez obaw zachowywać swoje zasoby, skorzystaj ze sterownika Captive NTFS, który wchodzi w skład systemu Knoppix i umożliwia zapis za pośrednictwem oryginalnego sterownika Microsoftu. Aby uaktywnić wspomniany sterownik, kliknij menu K i wybierz polecenie KNOPPIX | Utilities | Captive NTFS. Na ekranie pojawi się okno asystenta, który przeczesze wszystkie partycje w poszukiwaniu wymaganego sterownika. Alternatywnie może zdobyć jego pliki z Internetu, pobierając aktualizację Service Pack do systemu Windows XP.

Porada 4. Dane bez zmian

Przedstawiony skrypt pomoże ci zainstalować system na twardym dysku.

Przedstawiony skrypt pomoże ci zainstalować system na twardym dysku.

Jeśli chcesz, aby określone pliki nie ulegały utracie wraz z zamykaniem systemu Knoppix, musisz utworzyć na jednym z dysków swój osobisty katalog, tzw. katalog domowy. Może on mieścić się na dowolnym twardym dysku lub np. na kieszonkowym dysku USB. W zakładaniu katalogu domowego pomoże ci asystent umieszczony w menu K | KNOPPIX | Configure | Create a persistent KNOPPIX home directory. Jeśli zdecydujesz się gromadzić pliki na twardym dysku, wcale nie musisz zakładać na nim oddzielnej partycji. Knoppix może utworzyć na twoje potrzeby plik obrazu w istniejącej partycji Windows. Przedtem musisz jednak odblokować ją do zapisu (patrz porada 3).

Jak wspomniano powyżej, możesz zachowywać swoje dane na dysku USB. Z reguły Knoppix wykrywa automatycznie nośniki tego typu i podłącza je jako napędy SCSI do linuksowego systemu plików. Partycje na dyskach SCSI Linux oznacza wg wzorca /dev/sda1. Litera a w ciągu znaków sda1 oznacza pierwszy dysk fizyczny, cyfra 1 zaś symbolizuje pierwszą dostępną partycję. Nazwy dysków IDE powstają według tego samego schematu, z tym że ciąg /dev/hd zastępuje /dev/sd.

Wskaż w oknie asystenta partycję docelową, na której ma się znaleźć plik obrazu z twoim katalogiem domowym. Asystent zaproponuje sformatowanie partycji, aby mogła być w całości użyta na potrzeby katalogu domowego. Zrezygnuj z tej opcji, bo w przeciwnym razie utracisz wszystkie zasoby zgromadzone dotychczas na partycji Windows. Oprócz tego masz możliwość szyfrowania danych zapisywanych w pliku obrazu. Pamiętaj jednak, że odczyt zaszyfrowanych zasobów będzie możliwy wyłącznie w środowisku Linux. Aby Knoppix korzystał podczas uruchamiania z twojego nowego katalogu domowego, wpisz w wierszu polecenia na ekranie startowym następujące polecenie:

home=<nazwa_partycji>

W miejscu zmiennej <nazwa_partycji> musisz podać identyfikator partycji (np. /dev/hda1), na której znajduje się knoppiksowy plik obrazu. Gdy zdarzy ci się zapomnieć identyfikator, posłuż się poleceniem home=scan. Dzięki niemu system samodzielnie odnajdzie twój domowy katalog.


Zobacz również