Kopiowanie filmów DVD

Posiadacze dużych kolekcji filmów na płytach DVD teoretycznie nie muszą się obawiać o stan swoich ulubionych tytułów. Nośniki optyczne stanowią dużo bardziej trwały format przechowywania danych, niż popularne kiedyś kasety VHS. Jest tak jedynie w teorii, bowiem płyty nie niszczą się w odtwarzaczu, ale w czasie wkładania i wyjmowania z pudełek, przenoszenia w miękkich kopertach lub w wyniku nieostrożnego obchodzenia się z nimi. Na szczęście jest na to rada - prawa autorskie dopuszczają utworzenie kopii bezpieczeństwa, dzięki której wydane kiedyś kilkadziesiąt złotych na oryginalny film nie przepadnie. Prezentujemy proste i funkcjonalne programy do tworzenia kopii płyt DVD-Video oraz sposób, w jaki można pozbyć się z nich zbędnych dodatków - reklam, zwiastunów, ostrzeżeń o prawach autorskich. Kolegom można przecież pożyczyć specjalnie przygotowaną kopię, a oryginał będzie bezpiecznie stał na półce przez bardzo długi czas.

Jeżeli nie wierzycie, spróbujcie nowiutką płytę pożyczyć 5 osobom - zdziwicie się jak można porysować płytę w ciągu zaledwie miesiąca! W pierwszej kolejności należy przyjrzeć się standardowi płyt z filmami. Najpopularniejszym obecnie jest oczywiście DVD-Video, który składa się z takich elementów jak system plików (najczęściej ISO 9660), rozmieszczenie plików na dysku czy format zapisu wideo i dźwięku. Do kompresji obrazu wykorzystywany jest format MPEG-2, który choć powoduje straty jakości obrazu, to jest wciąż bardzo dobrej jakości. Dźwięk może być zapisany jako nieskompresowany (PCM), Dolby Digital (AC-3), MPEG2-audio lub połączony z obrazem w plikach VOB.

Na zwykłej płycie można zapisać kilka godzin filmu w wysokiej rozdzielczości, kilka niezależnych od siebie wielokanałowych ścieżek dźwiękowych, skalować obraz (4:3 i 16:9), dodać kilkadziesiąt napisów, różne ustawienia kamery itd. Nie należy zapominać o takich udogodnieniach jak menu startowe, wybór scen i tytułów.

Zobacz również:

Kiedy otworzymy płytę DVD-Video przy pomocy np. Eksploratora Windows (może to być oczywiście dowolny inny menedżer plików) zobaczymy dwa katalogi - AUDIO_TS oraz VIDEO_TS. Ten pierwszy będzie najprawdopodobniej pusty, natomiast drugi zawiera dużo plików. Przez tę ilość na początku ciężko dojść, który jest do czego. Do tego artykułu posłużyliśmy się płytą DVD dołączaną do jednego z kolorowych czasopism. Zawierała ona dwa odcinki serialu - czyli dwa filmy. Na ilustracji widać zawartość drugiego katalogu (VIDEO_TS) - znajdują się tam aż 22 pliki z różnymi rozszerzeniami. Aby ułatwić sobie zadanie przyjrzyjmy się każdemu z nich.

Zawartość płyty widziana w programie Windows Media Player

Zawartość płyty widziana w programie Windows Media Player

W katalogu znajdują się pliki z trzema rozszerzeniami:

- VOB - zawierające film, dźwięk oraz napisy;

- IFO - pliki informacyjne, zawierające dane o rozdziałach, ścieżkach dźwiękowych;

- BUP - kopia zapasowa pliku IFO.

Gdy wszystkie pliki posortowane są według nazw, widać, że każdy tworzy grupę, o tej samej nazwie. Tworzą one Tytył lub tzw. Titleset, który stanowi pewną całość. Na opisywanej płycie jest takich grup pięć. Jedna z nich jest główną (VIDEO_TS), co oznacza, że jest odtwarzana przez programowe i stacjonarne odtwarzacze DVD jako pierwsza. Znajduje się tam najczęściej informacja o prawach autorskich i szczegółowa lokalizacja pozostałych plików.

Pozostałe grupy zawierają filmy oraz menu. Film łatwo jest rozpoznać, bo jego plik VOB zajmuje dużo miejsca - w tym przypadku ponad 1 GB. Każdy odcinek został podzielony na dwie części (prawdopodobnie dlatego, aby uniknąć problemów w systemie plików Windows). Oczywiście na innych płytach DVD, mniejsze pliki VOB zawierać mogą alternatywne zakończenia, wywiady, sceny z kręcenia filmu, itp.

Całkiem proste, ale...

Teoretycznie można byłoby przekopiować wszystkie dane na dysk twardy, a następnie nagrać je z powrotem na płytę DVD-R, ale jest kilka "ale". Po pierwsze nowe płyty zawierają bardzo skomplikowane zabezpieczenia chroniące treść przed nielegalnym kopiowaniem i rozpowszechnianiem, po drugie dyski dwuwarstwowe nie zmieszczą się na płycie zwykłej płycie DVD-R, a na koniec warto się zastanowić czy rzeczywiście zwiastuny, reklamy, ostrzeżenia o prawach autorskich, japoński lub bułgarski dubbing są niezbędne przy oglądaniu ulubionego filmu? Należy uważać jednak na prawa autorskie, ponieważ producenci przeważnie nie zezwalają na edycję lub poprawki materiału zawartego na nośniku.

DVD Shrink

Bezpłatna aplikacja służąca do wykonywania kopii zapasowych płyt DVD. Program zapisuje zawartość płyty w postaci plików na lokalnym dysku twardym, które można następnie nagrać na płytę DVD, przy wykorzystaniu dowolnego, zewnętrznego programu do nagrywającego. DVD Shrink znakomicie radzi sobie z zaszyfrowanymi dyskami, dzięki czemu można skopiować nawet zabezpieczone DVD. Co więcej, aplikacja nieco kompresuje zawartość oryginalnej płyty, aby zmieściła się bez żadnych problemów na nowym nośniku.

Kiedy użytkownik zdecyduje się na skopiowanie całej płyty (bez jakichkolwiek zmian) wystarczy, że na pasku narzędzi wciśnie przycisk backup, a program poprosi o wskazanie miejsca na dysku i po kilkudziesięciu minutach proces dobiegnie końca. Wtedy wystarczy foldery zapisać dowolnym programem na płytę DVD (np. Nero). Natomiast w przypadku edycji płyty (re-authoringu) narzędzie to nie sprawdza się zbyt dobrze. W przypadku opisywanej płyty bez problemu można było wyodrębnić same odcinki serialu, dzięki czemu można było zaoszczędzić 50 MB miejsca oraz pozbyć się wszystkich dodatków, ale jednocześnie pozbawiliśmy płyty wszystkich menu, rozdziałów itd. Teoretycznie można się bez nich obejść, jednak przydałby się moduł do tworzenia własnych menu.

Zobacz również