Lepsze niż Rubin

Zgodnie z wizją lansowaną przez wielu potentatów branży komputerowej, pecet powinien w najbliższych latach stać się centralną platformą wszystkich zastosowań multimedialnych. Aby uczynić krok w tym kierunku, możesz w swoim komputerze zainstalować kartę z tunerem telewizyjnym.

Zgodnie z wizją lansowaną przez wielu potentatów branży komputerowej, pecet powinien w najbliższych latach stać się centralną platformą wszystkich zastosowań multimedialnych. Aby uczynić krok w tym kierunku, możesz w swoim komputerze zainstalować kartę z tunerem telewizyjnym.

Karta telewizyjna okaże się doskonałym rozwiązaniem, gdy kilka osób chce oglądać różne programy, a jest tylko jeden telewizor. Już za 200 zł można do komputera dodać kartę i uzyskać pełnowartościowy odbiornik telewizyjny. Jest to również doskonałe rozwiązanie dla tych, którzy spędzają wiele godzin przy komputerze, a chcieliby w trakcie pracy śledzić na bieżąco telewizyjne serwisy informacyjne.

Jak działa tuner?

Porównując budowę wszystkich tunerów dostarczonych do testów (z wyjątkiem urządzeń podłączanych przez USB), łatwo dostrzec daleko posuniętą standaryzację ich budowy. Bez wyjątku opierają się na tym samym układzie, konwertującym sygnał z postaci analogowej na cyfrową (Fusion Conexant 878a), oraz na tunerze jednego z dwóch producentów -ĘPhilipsa bądź LG.

Dwa wymienione elementy, czyli chip konwertujący sygnał analogowy oraz tuner to najważniejsze elementy składowe każdego tunera.

Zadaniem tunera jest przechwytywanie jak najszerszego zakresu częstotliwości nadawania programów. Zakres ma szerokość prawie 1 GHz (od 46 MHz do 1 GHz) i jest podzielony na 125 kanałów pogrupowanych w pasma. W kolejności, według częstotliwości zakresu, są to: VHF (kanały 1-12, 46-230 MHz), UHF (kanały 21-80, 470-864 MHz), CATV i Hyperband (kanały 81-125).

W zamierzchłych czasach (czyli kilka lat temu) tunery telewizyjne montowane na kartach bywały wyposażone w głowice obsługujące tylko pasma VHF i UHF, natomiast nieprzystosowane do wyższych zakresów. Obecnie wszystkie testowane karty mają już nowoczesne tunery z głowicą typu hyperband. Dzięki temu równie dobrze nadają się do odbioru sygnału z anteny powietrznej, jak i z telewizji kablowej.

Tunery telewizyjne odbierają obraz linia po linii, jednak sposób kodowania informacji, liczba linii i częstotliwość ich przesyłania różni się w zależności od systemu nadawczego (PAL w kilku odmianach, SECAM, NTSC). Niezależnie jednak od systemu obraz telewizyjny przesyłany jest z przeplotem: najpierw trafiają do odbiorcy linie nieparzyste, potem parzyste. W systemie PAL w ciągu sekundy odbiera się 50 takich półobrazów, co daje 25 pełnych klatek na sekundę.

Wydajność

Wydajność

Do synchronizacji służą dwa sygnały przesyłane razem z informacją o obrazie. Sygnał synchronizacji pionowej (VSYNC) informuje, że kineskop powinien zostać wygaszony i przygotować się do rysowania kolejnej klatki; sygnał synchronizacji poziomej (HSYNC) nakazuje natomiast rozpocząć rysowanie nowej linii bezpośrednio pod ostatnio wyświetloną.

Skoro opisywane karty telewizyjne mogą otrzymywać sygnał z anten powietrznych lub z telewizji kablowej, nasuwa się pytanie o anteny satelitarne. Niestety, jeżeli chcesz zrezygnować ze stacjonarnego tunera satelitarnego i wykorzystać do dekodowania sygnału jedną z opisywanych kart, rozczarujesz się. Sygnał satelitarny wykorzystuje częstotliwości powyżej 1 GHz, które przekraczają możliwości tunerów instalowanych na testowanych kartach. Są jednak w sprzedaży bardziej wyspecjalizowane karty, np. Pinnacle Systems PCTV Sat, przez-naczone do współpracy właśnie z antenami satelitarnymi. Jej test zamierzamy przedstawić w jednym z najbliższych numerów.

Antena powietrzna lub telewizja kablowa nie są jedynymi źródłami sygnału wideo, które można doprowadzić do testowanych kart. Praktycznie wszystkie wyposażone są również w złącze kompozytowe i s-video, dzięki czemu nadają się do przechwytywania sygnału np. z magnetowidu lub kamery wideo. Niestety, w takim wariancie żadna z nich nie potrafi bezpośrednio zapisać dźwięku -Ępotrzebna jest do tego karta dźwiękowa.

Dekodowaniem sygnału analogowego i jego zamianą na postać cyfrową zajmuje się wyspecjalizowany układ scalony. Praktycznie obowiązującym rozwiązaniem stał się chip Fusion Conexant 878a, którego zaletą jest uniwersalność. Potrafi bez problemu obsłużyć wszystkie stosowane systemy telewizyjne, a także sygnał pochodzący np. z kamery wideo. Ma zaawansowane mechanizmy skalowania obrazu z kilkustopniowym filtrowaniem, potrafi przeprowadzić korekcję barwną. Nadaje się do wykorzystania również w kartach współpracujących z telewizją cyfrową.

Zamieniony na postać cyfrową obraz opisywany układ może przesłać do komputera na dwa sposoby - do pamięci głównej albo bezpośrednio do bufora ramki karty graficznej. Pierwsza metoda stosowana jest przede wszystkim do nagrywania sygnału wideo na twardy dysk. Drugi wariant jest optymalny podczas zwykłego oglądania. Również tunery USB zawsze przesyłają dane do pamięci komputera. Jednak to rozwiązanie w znacznym stopniu obciąża system. Potwierdziły to testy - w wypadku tunerów USB średnie obciążenie procesora wynosiło 35-40 procent, a w wypadku tunerów PCI, przesyłających dane bezpośrednio do bufora ramki, spadało poniżej 20 procent.

Opłacalność

Opłacalność

Złącze PCI oraz port USB to dwa podstawowe sposoby połączenia karty telewizyjnej z pecetem. W żadnym z testowanych modeli nie było konieczne stosowanie dodatkowych elementów łączących, np. zewnętrznych kabli typu pass-through albo złącza VMI. Do poprawnego działania karty telewizyjnej niezbędne jest tylko, aby karta graficzna obsługiwała tryb <font color="red">overlay. Już od kilku lat praktycznie wszystkie, nawet najprostsze karty graficzne nie mają z tym problemu. Pewną ciekawostką jest natomiast Joytv firmy AVer Media, przystawka działająca bez komputera. Podłącza się ją bezpośrednio do monitora, który dzięki temu zamienia się w pełnowartościowy telewizor.

Opcjonalnym elementem niektórych kart telewizyjnych jest tuner radiowy. Niestety, są to tunery najprostsze z możliwych. Obsługują standardowy zakres częstotliwości od 87,5 do 108 MHz, jednak nie odczytują np. komunikatów nadawanych w sy-stemie RDS.

Tak samo opcjonalny jest moduł dźwięku stereo. Zdecydowana większość kart w podstawowej wersji obsługuje wyłącznie dźwięk mono. Do większości mo-żna jednak dodać przystawkę odkodowującą dźwięk stereo zapisany w formacie A2, powszechny zwłaszcza w stacjach nadających w systemie kablowym.

Oprogramowanie

TV Professional  - bardzo dobry polski program do obsługi tunerów telewizyjnych

TV Professional - bardzo dobry polski program do obsługi tunerów telewizyjnych

Można odnieść wrażenie, że oprogramowanie dostarczane z wieloma tunerami jest zbudowane według jednakowego szablonu. Krótka wizyta na stronie WWW firmy Conexant potwierdziła to przypuszczenie - producenci razem z chipem dostają właściwie kompletne rozwiązanie do sterowania kartą telewizyjną opartą na tym chipie. Obejmuje ono takie elementy, jak okna dialogowe do strojenia czy mechanizm podglądu kilku stacji jednocześnie. W gestii producenta pozostaje właściwie tylko przystosowanie wyglądu tego interfejsu do swoich potrzeb. W niektórych przypadkach wytwórcy nie decydują się na żadne dalsze działania.

Na szczęście nie jest to reguła. Bardzo dobre, rozbudowane oprogramowanie dostarcza ze swoimi produktami firma AVer Media. W niektórych wersjach tunerów tego producenta duży nacisk położono np. na funkcje cyfrowego magnetowidu.


Zobacz również