Maksymalnie tanio, maksymalnie szybko

Procesor z taniej linii Celeron D lub Sempron to propozycja atrakcyjna dla większości z nas. Układy te, mimo nieco gorszego wyposażenia niż wersje "dla wymagających", pozwalają na sprawną, bezproblemową pracę z większością popularnych aplikacji użytkowych, a nawet granie w najnowsze gry. Pozostaje pytanie, który procesor wybrać.

Procesor z taniej linii Celeron D lub Sempron to propozycja atrakcyjna dla większości z nas. Układy te, mimo nieco gorszego wyposażenia niż wersje "dla wymagających", pozwalają na sprawną, bezproblemową pracę z większością popularnych aplikacji użytkowych, a nawet granie w najnowsze gry. Pozostaje pytanie, który procesor wybrać.

Po raz pierwszy Semprony trafiły do naszego laboratorium w tak licznym składzie. Procesory te, mimo kilkumiesięcznego stażu rynkowego, są jeszcze stosunkowo słabo rozpoznawane przez przeciętnego klienta. Warto więc przypomnieć, co to jest AMD Sempron i czym różni się od układów z serii Athlon XP i Athlon 64.

Z Sempronami AMD jest podobnie jak z Celeronami D Intela. W tej samej serii są różne wersje układów, charakteryzujące się odmiennymi podstawkami. Większość nowszych modeli to procesory z podstawką Socket A, czyli właściwie stare Athlony XP z rdzeniem Thoroughbred, sprzedawane pod nową nazwą. Właściciele procesorów Athlon XP z rdzeniem Barton mogą być spokojni, bo ich układy są szybsze ze względu na większą pojemność pamięci podręcznej. Semprony pracują ze stosunkowo wolną szyną systemową 333 MHz (ta sama, co w Athlonach szyna EV6) i mają, podobnie jak Celerony D, 256 KB pamięci podręcznej drugiego poziomu. Napięcie rdzenia wynosi 1,6 V. Jak widać, układy te powinny być w pełni kompatybilne z wszystkimi modelami płyt głównych do podstawki Socket A, które obsługują szynę systemową 333 MHz. Jedynym wymogiem (dotyczy to starszych modeli płyt) jest wgranie nowej wersji BIOS-u, która poprawnie rozpozna nowe modele procesorów AMD. Swego rodzaju zaletą wykorzystania w Sempronach Socket A architektury Athlonów XP jest możliwość dość łatwego przetaktowania tańszych modeli. Dlatego kupując tani Sempron, można założyć, że uda się zwiększyć częstotliwość jego szyny systemowej i w ten sposób uzyskać lepszą wydajność. Niestety, pamięć podręczna pozostanie mniejsza.

Ograniczony Athlon 64

Wydajność

Wydajność

Zupełnie nową konstrukcją jest na razie "samotny jeździec" AMD w linii Sempronów - model 3100+ z podstawką Socket 754. Układ ten przejął główne elementy architektury Athlonów 64. Niestety, 64-bitowe instrukcje zostały zablokowane, a pojemność pamięci podręcznej ograniczona do 256 KB. Procesor ma jednokanałowy kontroler pamięci DDR400, zestaw instrukcji multimedialnych SSE2 oraz udoskonalony algorytm obsługi wstępnego pobierania poleceń. Brakuje wbudowanej funkcji NX-bit, która w połączeniu z systemem operacyjnym Windows XP (z pakietem Service Pack 2) obsługuje sprzętowo ochronę antywirusową komputera. Obecnie Semprony 3100+ wytwarzane są w procesie technologicznym 0,13 mikrona. Ponieważ wszystkie wersje Athlonów 64 produkowane są już w procesie nowocześniejszym - 0,09 mikrona, zapewne czeka to wkrótce również model Sempron 3100+.

Celeron D, czyli słabsze P4

Kupując procesor Celeron, trzeba się dogłębnie zastanowić nad wyborem modelu. Mimo podobnej nazwy, wciąż równolegle dostępne Celeron i Celeron D różnią się bardzo istotnie - modele z oznaczeniem D opierają się na architekturze układów Prescott.

Najnowsze Celerony są wykonywane w technologii 0,09 mikrona. Jak wynika ze specyfikacji, które zamieściliśmy w tabeli przedstawiającej raport z testów, mogą być wyposażone w podstawki Socket 478 lub LGA775. Mają 256 KB pamięci podręcznej drugiego poziomu (dwa razy więcej niż modele bez D w nazwie i tyle samo, ile miały pierwsze P4 z rdzeniem Willamette).

Szyna systemowa jest taktowana z częstotliwością 533 MHz (w Celeronie 400 MHz). Istotną nowością jest także obsługa funkcji SSE3, zaczerpniętych z P4 Prescott. Celerony D nie są jednak wyposażone w funkcję pracy wielowątkowej (Hyper-Threading).

Co oznacza tajemnicze J?

Opłacalność

Opłacalność

D w nazwie to nie koniec różnic. Kilka miesięcy temu dodano literę J. Wszystkie modele układów Intela z J w nazwie obsługują technologię XD-bit (inna nazwa NX-bit) kontrolującą wykonywanie kodu programów.

Wspomniany bit pozwala procesorowi na zabezpieczanie obszarów pamięci, w których weryfikowany jest kod aplikacji, a następnie podejmowana jest decyzja, czy może zostać wykonany, czy też nie. Jeśli robak lub wirus będzie usiłował dodać swój kod w buforze, procesor zatrzyma jego wykonywanie. Intel zdecydował się wprowadzić technologię XD we wszystkich segmentach procesorów.

Już wcześniej funkcję tę dodano do układów serwerowych i przeznaczonych do pracy w stacjach roboczych, teraz przyszedł czas na biurkowe procesory oraz układy mobilne.

Aby skorzystać z antywirusowej funkcji, trzeba mieć płytę główną z BIOS-em przystosowanym do jej obsługi oraz jak informowaliśmy wcześniej, system operacyjny Windows XP z uaktualnieniem Service Pack 2.

AMD Sempron 3100+

Zoptymalizowana architektura, podobna do stosowanej w modelach 64-bitowych, pozwala na uzyskanie dobrej wydajności.

Procesory AMD Sempron to następcy tańszych Duronów, które zdobyły uznanie wielu polskich klientów. Większość nowych Sempronów to jednak Athlony Thoroughbred, które otrzymały nową nazwę. Układy te mają podstawkę Socket A i pracują z szyną systemową 333 MHz, są więc zdecydowanie wolniejsze niż starsze Athlony XP Barton, również oferowane przez AMD. Opisywany Sempron 3100+, choć zaliczany jest do tej samej grupy niedrogich procesorów, jest całkowicie inną konstrukcją, mającą wiele cech wspólnych z Athlonami 64. Układ ten ma podstawkę Socket 754.

Przejście na 64-bity? Czemu nie!

Jest to dobra informacja, bo kupując płytę tego typu mamy możliwość wymiany w przyszłości Semprona na pełnowartościowy model Athlona 64, również wyposażonego w takie gniazdo. Istotna różnica w porównaniu z układami Athlon 64 polega na tym, że Sempron 3100+ jest procesorem jedynie 32-bitowym. Architekturę wewnętrzną ma jednak zbliżoną do architektury modeli wyższej kategorii. Zintegrowany kontroler pamięci, choć jednokanałowy, cechują niewielkie opóźnienia w komunikacji z jednostką obliczeniową, czego efektem jest bardzo dobra wydajność. Zredukowana pojemność pamięci podręcznej nieco tę wydajność obniża, ale bez widocznego wpływu na szybkość pracy z większością aplikacji. Mimo stosunkowo niskiej częstotliwości taktowania, wynoszącej jedynie 1,8 GHz, czołowy przedstawiciel nowej linii układów AMD w większości testów nie dał większych szans najszybszemu testowanemu przez nas Celeronowi D, taktowanemu z częstotliwością o ponad 1 GHz wyższą.

Informacje AMD Polska, http://www.amd.pl

Cena 560 zł


Zobacz również