.NET: Microsoft czy Borland

Biblioteka VCL (Visual Component Library) była odpowiedzią firmy Borland na brak jednolitej metodologii programowania aplikacji na platformę Win32. Na platformie .NET taki ujednolicony model tworzenia aplikacji jest natomiast naturalną konsekwencją architektury samej platformy oraz struktury biblioteki FCL (.NET Framework Class Library).

Biblioteka VCL (Visual Component Library) była odpowiedzią firmy Borland na brak jednolitej metodologii programowania aplikacji na platformę Win32. Na platformie .NET taki ujednolicony model tworzenia aplikacji jest natomiast naturalną konsekwencją architektury samej platformy oraz struktury biblioteki FCL (.NET Framework Class Library).

Firma Borland zawsze dostarczała programistom narzędzia nie tylko dobre i wydajne, ale także wygodne. Również szybciej niż pozostali producenci oferowała biblioteki obiektowe, które umożliwiały tworzenie znacznie bardziej złożonych aplikacji. Duża część standardowego kodu była już raz napisana, a programista mógł skupić się tylko na tym, co aplikacja ma robić. Tak było w przypadku biblioteki Turbo Vision, która dostarczała m.in. ujednolicony interfejs okienkowy dla aplikacji pracujących w trybie tekstowym oraz biblioteki Object Windows do tworzenia aplikacji do 16-bitowego Windows.

Następnym rozwiązaniem była biblioteka VCL wprowadzona w Delphi 1.0. Biblioteka została bardzo dobrze przyjęta, ponieważ w tamtych czasach, programiści stosowali najróżniejsze narzędzia i niezgodne technologie, które wszystkie jednak prowadziły do tego samego celu. Posługiwano się bezpośrednio komunikatami Windows i funkcjami API (utworzenie nowego okna wymagało wtedy kilkunastu wierszy kodu), korzystano z biblioteki MFC (Microsoft Foundation Classes), która oferowała sposób sterowania aplikacją zbliżony do modelu zdarzeniowego lub tworzono aplikacje hybrydowe, których interfejs użytkownika powstawał w Visual Basicu, a logika aplikacji była zawarta w bibliotece DLL napisanej w Visual C++.

Delphi .NET udostępnia swoje zasoby w jednym oknie intefejsu.

Delphi .NET udostępnia swoje zasoby w jednym oknie intefejsu.

Wtedy biblioteka VCL wprowadziła nowy atrakcyjny model tworzenia aplikacji. Obecnie jeszcze nowszy, atrakcyjny model pojawił się razem z platformą .NET. Jaka jest zatem rola VCL w nowej rzeczywistości? Aby ją zdefiniować, trzeba rozróżnić oryginalną bibliotekę VCL przeznaczoną do budowy aplikacji na platformę Win32 oraz jej nową wersję VCL .NET. Oryginalna biblioteka VCL razem z Delphi 7 i C++Builderem 6 pozostanie prawdopodobnie jednym z dobrych, sprawdzonych, ale raczej już nie rozwijanych narzędzi do tworzenia nowych (lub konserwacji już istniejących) aplikacji Win32. Natomiast nowa biblioteka VCL .NET ma dwie funkcje. Po pierwsze, umożliwia stopniowe przenoszenie klasycznych aplikacji VCL na platformę .NET, a po drugie, sama w sobie stanowi alternatywny w stosunku do FCL, a jednocześnie znany dużej grupie programistów, model tworzenia aplikacji, który objął teraz również platformę .NET.

Przyszłość VCL .NET zależy oczywiście od zainteresowania programistów, a ono z kolei wynika z tempa rozwoju biblioteki i jej możliwości. Obecnie biblioteka VCL .NET dostępna z Delphi 8 oferuje duży podzbiór komponentów z oryginalnej biblioteki VCL. Oprócz standardowych komponentów wizualnych, kontrolek i okien dialogowych oraz ich wersji przeznaczonych do współpracy z bazami danych, VCL .NET zawiera też dużą grupę komponentów niewizualnych, których wykorzystywanie pozwala łatwo - bez pisania dużej ilości kodu - wbudować w aplikację dodatkowe funkcje. Wymienić tu należy w pierwszej kolejności komponenty odpowiadające za fizyczną komunikację z bazami danych, a więc dbExpress do obsługi różnych serwerów SQL, DataSnap do tworzenia klientów aplikacji wielowarstwowych nawiązujących połączenia za pomocą technologii DCOM, BDE - słynny Borland Database Engine oraz komponenty do bardzo wydajnej komunikacji z bazami Borland InterBase. Druga duża grupa komponentów zapewnia komunikację w Internecie za pomocą różnych protokołów sieciowych. W ramach komponentów Internet Direct (Indy) dostępnych z VCL .NET znajdują się narzędzia do budowy klientów wielu popularnych usług sieciowych. Zaletą VCL .NET jest zatem stosunkowo łatwy i wygodny dostęp do zaawansowanych i często skomplikowanych technologii.

Narzędzia firmy Borland do tworzenia aplikacji na platformę .NET będą z pewnością wykorzystywać programiści, którzy cenią język Delphi za przejrzystość i elegancję, a jednocześnie jego coraz bardziej obiektowy charakter. Zwłaszcza, że wraz z Delphi 8 pojawił się de facto nowy język programowania, który jest zgodny z pozostałymi językami platformy .NET i może być łącznie z nimi wykorzystywany do tworzenia aplikacji złożonych z wielu oddzielnych - aczkolwiek ściśle współpracujących - podzespołów.

Z punktu widzenia narzędzi programistycznych i ich możliwości, należałoby też wspomnieć o dostępnej w nowym Delphi technologii BDP .NET (Borland Data Providers) , czyli zestawie komponentów dostępu do baz danych, które uniezależniają aplikację od dostawcy systemu RDBMS. Sterowniki konkretnej bazy nie są włączone do aplikacji, lecz stanowią zewnętrzny, wymienny element. Warto też zwrócić uwagę na technologię ECO, rozwiniętą w ECO II w Delphi 2005, która automatyzuje tworzenie aplikacji, ograniczając do minimum ilość wpisywanego kodu, ponieważ funkcjonowanie aplikacji jest określone przez model UML lub strukturę bazy danych.


Zobacz również