Nagrywarki DVD - którą wybrać?

Zwykły cedek to już niemal przeżytek. W dobie nagrywarek DVD za niewiele ponad 200 zł i nośników za kilka złotych płyta CD odchodzi do lamusa. Teraz warto kupować jedynie napędy DVD.

Zwykły cedek to już niemal przeżytek. W dobie nagrywarek DVD za niewiele ponad 200 zł i nośników za kilka złotych płyta CD odchodzi do lamusa. Teraz warto kupować jedynie napędy DVD.

Na rynku jest multum napędów umożliwiających zapis krążków DVD. W zasadzie teraz, gdy wszystkie osiągnęły wynoszące 16x maksimum szybkości nagrywania płyt jednokrotnego zapisu ±R, wybór jest dość trudny. I jeśli nie możesz sprawdzić faktycznej wydajności urządzeń, musisz się kierować intuicją, marką, ceną albo parametrami innymi niż prędkość w DVD±R.

Zanim jednak zagłębimy się w szczegóły techniczne, warto poznać odpowiedź na zasadnicze pytanie związane z napędami optycznymi: czym jest ów tajemniczy X pojawiający się w opisie parametrów prędkości odczytu i zapisu poszczególnych trybów?

Odtajniony X

Współczynnik X jest dla nagrywarek tym, czym dla procesorów są gigaherce czy gigabajty dla twardzieli, a więc podstawową jednostką porównawczą. Gdy wymyślano standard CD, postanowiono, że transfer danych z nośnika odbywać się będzie ze stałą szybkością równą 150 KB/s, co w zupełności wystarczało do przesyłu informacji audio. Z czasem jednak, gdy pojawiły się komputerowe czytniki CD-ROM, szybkość odczytu zwiększano, by zapewnić krótszy czas pobierania danych. Wzrost ten odbywał się z wielokrotnością podstawowej jednostki transferu, czyli wspomnianych 150 KB/s - i to właśnie jest ów tajemniczy X. Napęd 2x był dwukrotnie szybszy od standardowego, a dzisiejsze maksimum wynosi 52x.

Nieco inaczej rzecz się ma z DVD, gdzie podstawowa prędkość przesyłu danych wynosi 1350 KB/s, co odpowiada 9x w CD. Tak więc dzisiejsze graniczne 16x w DVD to w rzeczywistości 144x standardu CD.

"Iks" jest "iksowi" nierówny nie tylko w obu formatach płyt, ale także w obrębie jednego formatu. Otóż, o ile początkowo napędy pracowały ze stałą prędkością liniową (CLV), czyli utrzymywały wartość transferu np. 4x od początku (środka) płyty aż po jej zewnętrzny kraniec, to dziś odczyt i zapis odbywa się głównie ze stałą prędkością kątową (CAV): napęd od razu rozpędza się do maksymalnej szybkości obrotowej, przez co wartość transferu danych wzrasta wraz z oddalaniem się od środka krążka. To oznacza, że napęd CD CLV 4x jest faktycznie czterokrotnie szybszy od standardu, ale urządzenie 52x CAV de facto jest wydajniejsze "tylko" ok. 38 razy, ponieważ maksimum osiąga chwilowo na samym końcu nośnika.

W rezultacie zatem różnice czasowe między zapisem bądź odczytem 4x i 8x są znacznie bardziej odczuwalne niż między 24x a 48x. W dzisiejszych nagrywarkach DVD standardowe prędkości wynoszą:

  • 48x/24x w zapisie CD-R/RW,
  • 16x/4x w zapisie DVD±R/RW,
  • 4x w zapisie DVD±R DL (dwuwarstwowych)
  • 48x/16x w odczycie CD/DVD.
Oczywiście postęp technologiczny powoduje, że większość napędów oferuje już lepsze parametry - choć zmiany dotyczą tylko prędkości zapisu na nośnikach RW i R DL obu formatów. Dzisiejsze maksimum to 8x w +RW, 6x w -RW oraz 8x w +R DL. Format -R DL jest jeszcze zbyt świeżą nowością, by od razu dogonił +R DL, ale zapewne wkrótce pojawią się modele z zapisem 8x na płytkach tego rodzaju. Co ciekawe, mimo niższych iksów, jak na razie to format minus ma przewagę nad plusem w zapisie RW, ponieważ do oferowanych od początku roku napędów +RW 8x wciąż brak odpowiednich nośników, podczas gdy młodsza specyfikacja -RW 6x już doczekała się rynkowego wsparcia w postaci szybszych płyt.

Wielkie DL

Oznaczenie DL wskazuje, że nagrywarka potrafi wypalać płyty Double Layer, czyli płyty dwuwarstwowe. Nośniki takie mają dwie warstwy barwne, na których zapisywane mogą być dane. Dostęp do obu warstw jest możliwy dzięki odpowiednio dobranym współczynnikom absorpcji, odbicia i transmisji. Płytki Double Layer mają dwukrotnie większą pojemność od zwykłych jednowarstwowych. Ich cena jest jednak znacznie wyższa. Płyta DVD DL kosztuje obecnie ok. 25 zł.

Sesją czy pakietem?

Przy okazji nośników RW należy wspomnieć, że nagrywanie na krążkach wielokrotnego zapisu może odbywać się na dwa sposoby zależne od użytkowania płyty: w trybie sesyjnym lub pakietowym. Metoda sesyjna, stosowana głównie w nośnikach CD-R i DVD±R, polega na tworzeniu w oprogramowaniu nagrywającym tzw. sesji - bloków z danymi zapisywanych w trakcie jednego procesu nagrywania. Jeśli płyta nie zostanie zamknięta, do takiej sesji można dodawać kolejne, uzyskując płytę wielosesyjną. Usunięcie pojedynczych plików czy folderów nie jest jednak możliwe, choć niektóre nagrywarki umożliwiają skasowanie z nośnika RW ostatnio zapisanej sesji.

Jeśli wolisz mieć swobodny dostęp do plików, zapisując oraz usuwając pliki i foldery tak samo jak na twardym dysku czy pamięci USB, skorzystaj z trybu pakietowego. Wymaga on, co prawda, dość długiego formatowania nośnika RW (na szczęście tę operację większość nagrywarek wykonuje w tle, a użytkownik tego nie odczuwa) i zabiera nieco miejsca na system plików, ale za to kopiowanie danych na płytę odbywa się w Eksploratorze Windows bez dodatkowej aplikacji (oczywiście, w systemie musi być zainstalowane odpowiednie narzędzie typu InCD) i można usuwać dowolne elementy. Jednak, jak wskazują nasze testy, nagrywarki różnie radzą sobie z zapisem pakietowym - w kopiowaniu danych na RW ujawniają się największe różnice w szybkości urządzeń.

<hr size=1 noshade>Laserowe tatuaże

Obok opisanej w tekście technologii LightScribe, istnieje jeszcze jeden system wypalania laserowych etykiet. Technologia ta nosi nazwę T@2 (czytaj: tatto). Nadruki są tworzone na spodniej stronie płyty, dlatego na płycie, na której ma być wykonany nadruk, musi być wolne miejsce. Dodatkowo dane na takiej płycie muszą zostać nagrane wcześniej. Tym samym odpadają płyty wielosesyjne i nośniki RW.

<hr size=1 noshade>


Zobacz również