NetWare w stronę Internetu

Dobry sieciowy system operacyjny oferuje użytkownikom nie tylko stabilne i wydajne usługi udostępniania plików i drukarek, ale także potrafi bez kłopotu realizować inne zadania. Jednym z nich może być na przykład umożliwienie nieskrępowanej integracji środowiska lokalnego z Internetem.

Dobry sieciowy system operacyjny oferuje użytkownikom nie tylko stabilne i wydajne usługi udostępniania plików i drukarek, ale także potrafi bez kłopotu realizować inne zadania. Jednym z nich może być na przykład umożliwienie nieskrępowanej integracji środowiska lokalnego z Internetem.

W ten sposób skonfigurowana będzie sieć, którą opisujemy w tym artykule. 
Jej sercem będzie serwer z systemem Novell.

W ten sposób skonfigurowana będzie sieć, którą opisujemy w tym artykule.

Jej sercem będzie serwer z systemem Novell.

Zobaczmy, jak wygląda konfiguracja systemu, który z założenia jest nastawiony na Internet. Mowa o NetWare 6.

Jeśli zdecydowałeś się na zakup pakietu Novell Small Business Suite 6, to trafił w Twoje ręce zestaw aplikacji pozwalający na realizację niemal wszystkich zadań nowoczesnej sieci. Oprócz systemu operacyjnego, którego instalacja została opisana w poprzednim numerze, zawiera aplikacje sprawiające, że praca w sieci jest bezpieczna, wygodna i bezproblemowa.

W skład Small Business Suite 6 wchodzą między innymi: GroupWise, BorderManager i ZenWorks. BorderManager to jedna z kluczowych aplikacji zestawu SBS 6, odpowiedzialna za monitorowanie, ochronę i zarządzanie komunikacją sieci wewnętrznej ze środowiskiem zewnętrznym. Dodatkowo, poprzez wbudowane usługi, sam system NetWare 6 pozwala na łatwą integrację z Internetem - dotyczy to zarówno wyjścia poza sieć lokalną, jak i dostępu do niej z zewnątrz.

Administratorzy z najróżniejszych przyczyn zawsze mieli nie lada kłopot ze sprawnym połączeniem sieci lokalnych z rozległymi. Przeważnie przeszkodę stanowiły między innymi: dostępność, przepustowość łączy, różnorodność spotykanych systemów, trudności z ich zintegrowaniem. Jeśli udało się rozwiązać opisane problemy, zawsze pozostawała do rozstrzygnięcia jeszcze jedna, wyjątkowo istotna kwestia - bezpieczeństwo sieci. Zawarte w zestawie Small Business Suite 6 aplikacje wyposażono we wszystkie narzędzia niezbędne do rozwiązania każdego problemu integracji z sieciami rozległymi.

Jednym z rozwiązań najczęściej stosowanych do łączenia niewielkich sieci z Internetem jest zastosowanie systemu Linux. Niewątpliwie ma to mnóstwo zalet, ale są inne sposoby. Jeśli użytkownicy sieci lokalnej mają na przykład współdzielić łącze internetowe, z powodzeniem można skorzystać z usług wbudowanych w NetWare, a konfiguracja połączeń nie jest wyjątkowo skomplikowana.

Zanim przejdziemy do omawiania szczegółów konfiguracji serwera, musimy wybrać jeden ze sposobów realizacji połączenia z Internetem. Ponieważ możliwości jest mnóstwo - łącze stałe, SDI, ISDN - zdecydujmy się na jedno z najczęściej spotykanych rozwiązań. Opiszemy połączenie z wykorzystaniem dwóch kart sieciowych, interfejsu zewnętrznego, podłączonego do routera wyjściowego, oraz interfejsu wewnętrznego, przyłączonego do sieci LAN.

Dodanie nowego interfejsu

Dodawanie nowego interfejsu sieciowego wymaga podania wielu parametrów. Na szczęście operacji tej nie trzeba wykonywać zbyt często.

Dodawanie nowego interfejsu sieciowego wymaga podania wielu parametrów. Na szczęście operacji tej nie trzeba wykonywać zbyt często.

Zaczynamy od konfiguracji interfejsów sieciowych serwera NetWare. Jeśli system był instalowany na serwerze z dwoma kartami sieciowymi, to jednocześnie mogła już zostać przeprowadzona wstępna konfiguracja.

W celu zachowania przejrzystości opisu zaczniemy jednak od początku, czyli od dodania do serwera nowej karty sieciowej. Warto pamiętać, że wiąże się to z dodaniem odpowiedniego sterownika, nazwaniem interfejsu oraz ustawieniem jego parametrów. Serwer NetWare zwykle automatycznie rozpoznaje rodzaj instalowanej karty sieciowej, jeśli jednak byłby z tym kłopot, należy pobrać odpowiednie pliki ze stron internetowych producenta urządzenia.

Po zainstalowaniu karty w komputerze przechodzisz do jej właściwej instalacji i konfiguracji. W tym celu na konsoli serwera wpisujesz polecenie INETCFG. Moduł INETCFG służy do ustawiania parametrów interfejsów sieciowych. Można w nim nie tylko konfigurować standardowe karty, ale także dodawać oraz modyfikować ustawienia interfejsów komunikacji przez łącza rozległe. Po załadowaniu modułu INETCFG system może spytać o metodę konfiguracji ustawień. Metodą szybką ustawia się tylko parametry interfejsów sieci lokalnej lub stałych łączy rozległych. Metodą standardową można dodatkowo skonfigurować parametry połączeń na żądanie (on-demand), protokołu OSPF itp. W naszym wypadku najlepiej wybrać opcję szybką i zacząć dodawanie nowego interfejsu.

Jeśli jednak system nie zapyta o tryb konfiguracji i od razu wyświetli okno modułu INETCFG, należy wybrać opcję Boards i nacisnąć przycisk Ins.

Z wyświetlonej listy wybierasz teraz typ karty sieciowej dodanej do komputera. Jeśli jej na liście nie ma, kolejne naciśnięcie przycisku Ins spowoduje wyświetlenie pola edycji, w którym podajesz ścieżkę do sterownika karty, np. A:\nwserwer. Kolejny etap to wprowadzenie parametrów interfejsu. Podajesz nazwę interfejsu, sterownik, przerwanie, adres I/O, numer slotu i opis. Dodając na przykład kartę, przez którą sieć wewnętrzna będzie się łączyła z Internetem (załóżmy, że jest to Realtek 8139), należy wybrać Boards | Ins | Rrtssrv i w parametrach wpisać nazwę Internet, numer slotu 4 (wprowadzona liczba zależy od numeru slotu płyty głównej, w której umieściłeś kartę sieciową) i opis, np. "interfejs do Internetu". W wypadku opisywanej karty Realtek podane parametry wystarczą, mając do czynienia z innym typem interfejsu, może będziesz musiał podać dodatkowe ustawienia. Naciśnięcie przycisku Esc powoduje wyświetlenie okna z pytaniem o zachowanie wprowadzonych zmian. Wybierz Yes i karta zostanie dodana.

Bez TCP/IP ani rusz

Dalsze czynności konfiguracyjne dotyczą ustawień protokołu TCP/IP. Warto przypomnieć, że jest to protokół główny i zalecany do systemu NetWare 6. Podczas instalacji serwera do istniejącej karty przypisałeś już odpowiedni do sieci lokalnej adres IP i maskę podsieci. Teraz, po dodaniu nowej karty sieciowej, należy powiązać ją z protokołem TCP/IP oraz wprowadzić identyfikujące ją adresy.

W tym celu wybierz Bindings | Ins. Serwer zapyta o protokół oraz o rodzaj powiązania. Wybierz TCP/IP oraz Network Adapter, następnie w polu Board name kliknij kartę nazwaną podczas dodawania Internet. Następnie wyświetli się okno z miejscem na adres IP i masę podsieci. Tu należy wprowadzić publiczny adres IP, przyznany przez dostawcę usług internetowych.

Włączenie usługi NAT na serwerze - dzięki niej komputery z sieci lokalnej mogą wysyłać i pobierać dane z Internetu, chociaż nie mają własnych, publicznych adresów IP.

Włączenie usługi NAT na serwerze - dzięki niej komputery z sieci lokalnej mogą wysyłać i pobierać dane z Internetu, chociaż nie mają własnych, publicznych adresów IP.

Poświęćmy chwilę na wyjaśnienie pojęć związanych z adresowaniem sieci. Adresy IP dzielą się na różne kategorie, np. na klasy (A, B, C, E i F) oraz na publiczne i prywatne. Adres publiczny służy do jednoznacznej identyfikacji hosta i jest przeznaczony do komputerów oferujących w Internecie dowolny rodzaj usług. Mogą to być serwery WWW, FTP, NEWS itp. Natomiast adresowanie prywatne dotyczy sieci lokalnych, pracujących z wykorzystaniem protokołu TCP/IP, pod warunkiem, że w sieciach tych, żaden z komputerów nie oferuje swoich zasobów komputerom zewnętrznym. Wymiana danych jest wówczas realizowana w obiegu zamkniętym sieci LAN. Adresy prywatne to wybrana grupa adresów IP, nieużywana w Internecie. Obejmuje wszystkie adresy rozpoczynające się od liczby 10, czyli 10.0.0.0 - 10.255.255.255; od 172.16.0.0 do 172.31.255.255 oraz od 192.168.0.0 do 192.168.255.255.

Wracamy do konfiguracji sieci. Konfigurowanemu interfejsowi trzeba przypisać adres publiczny, który będzie wykorzystywany do komunikacji z Internetem. Wybierz opcję Bindings programu Inetcfg (uruchomionego na konsoli serwera), wskaż kartę sieciową i po naciśnięciu przycisku Enter wypełnij pola: Local IP Address i Subnet Mask of Connected Network. W pierwsze wprowadź adres publiczny, np. 217.113.229.13, w drugie - maskę podsieci podaną przez usługodawcę internetowego, np. 255.255.255.0. Karta sieciowa, która była już w serwerze, powinna mieć przypisany dowolnie wybrany przez administratora adres prywatny. Ponieważ będzie "wyjściem na świat" komputerów sieci lokalnej, najczęściej przypisuje się jej adresy 192.168.0.1 lub 10.0.0.1.

UWAGA!

Jeśli po instalacji serwera NetWare chcesz zmienić jego adres IP, posłuż się odpowiednią instrukcją zmiany adresu, dostępną na stronach internetowych firmy Novell (w wypadku systemu NetWare 6 jest to dokument TID10067853). Zmiana IP w programie INETCFG może spowodować, że kilka ważnych usług, np. iManage, przestanie działać.


Zobacz również