OECD o Francji

OECD przedstawiło dokument zawierający ekonomiczną diagnozę Francji Anno Domini 2003. Celem rekomendowanych przez OECD reform jest, jak napisano, stawienie przez społeczeństwo i państwo francuskie czoła wyzwaniom finansowym, związanym ze starzeniem się społeczeństwa przy zachowaniu wysokiego poziomu świadczeń.

OECD stwierdza, że po kilku latach silnego wzrostu produkcji i zatrudnienia, od 18 miesięcy aktywność ekonomiczna Francji uległa spowolnieniu. Pomimo, że wzrost PKB w 2002 roku wyniósł tylko 1,2%. zatrudnienie nie spadło znacząco.

Nadal rośnie zatrudnienie, a stopa bezrobocia zwiększyła się jedynie nieznacznie. Rozmiary spowolnienia zostały ograniczone poprzez odpowiednie dostosowanie polityki fiskalnej i monetarnej, nie udało się jednak uniknąć przekroczenia przez budżet deficytu wartości 3% PKB (o 0,1%). Spowolnienie odbiło się znacząco na wielkości inwestycji.

OECD szacuje, że wzrost gospodarczy we Francji nie powinien w 2003 przekroczyć 1%, ale firmowe i domowe bilanse pozostają w dobrym stanie. To sugeruje, że kiedy skończy się okres niepewności na rynkach światowych, wzrost powinien przyspieszyć, do ok. 2% w 2004 roku. Spowolnienie przyczyniło się także do powstania ujemnej luki PKB (różnica między produkcją potencjalną a faktyczną), znacznie redukując presję strony podażowej. Powrót na ścieżkę wzrostu nie powinien zatem wiązać się ze wzrostem inflacji.

Do najtrudniejszych problemów stojących przed państwem i gospodarką francuską należy starzenie się społeczeństwa. W związku z tym zjawiskiem, do 2030 roku na każdego zatrudnionego będzie przypadał jeden emeryt. Przy zachowaniu obecnego systemu emerytalnego i poziomu świadczeń medycznych - i jeśli nie wystąpi boom narodzin - do 2030 roku deficyt operacyjny tych systemów sięgnie 5% PKB. OECD ocenia że do 2030 roku stosunek zadłużenia państwa do PKB może się podwoić.

Zdaniem OECD, rozwiązanie problemu wymaga podjęcia działań na wielu frontach. Podniesienie wysokości podatków może się okazać rozwiązaniem na krótką metę w integrującej się światowej ekonomii. Wysoko kwalifikowani pracownicy mogą po prostu przenieść się gdzie indziej. Jednym z pomysłów na poszukanie oszczędności przy zachowaniu obecnego poziomu świadczeń jest w przypadku systemu opieki medycznej uczynienie zarówno administratorów jak i pacjentów bardziej współodpowiedzialnymi za koszty. W kwestii emerytur, odpowiednie są w ocenie OECD plany zrównania i jednocześnie wydłużenia okresu aktywności zawodowej w sektorze publicznym i prywatnym (w związku z wydłużeniem się średniej długości życia). Proponuje się też usunięcie z systemu finansowych "domiarów" zniechęcających do pracy zawodowej osoby w wieku emerytalnym. OECD zaleca ponadto wprowadzenie lepszej kontroli sposobu zarządzania publicznymi pieniędzmi.

OECD prognozuje jednocześnie, że deficyt budżetowy Francji przekroczy 3,5% w roku bieżącym, nawet przy założeniu podjęcia ogłaszanych działań oszczędnościowych. Redukcja deficytu o 0,5 proc. roku przyszłym wymaga takich posunięć jak m.in. ograniczenie administracji publicznej - OECD postuluje niezatrudnianie w miejsce emerytowanych urzędników nowych osób.

OECD zaleca także podjęcie działań na rzecz zwiększenia stopy zatrudnienia i wielkości potencjalnej produkcji aby gospodarka była w przyszłości w stanie finansować wydatki związane ze starzeniem się społeczeństwa. Na dużą skalę powinny zostać uruchomione programy szkoleń, tak, aby umożliwić poprawienie kwalifikacji, szczególnie źle wykształconym młodym robotnikom, zniesione też powinny zostać przeszkody w pracy osób w wieku emerytalnym, a wręcz powinno się ich do kontynuowania pracy zachęcać.

OECD zaleca ponadto zreformowanie rynku pracy i podatków, wprowadzenie polityki ułatwienia rozwoju przedsiębiorstwom technologicznym, co w efekcie ma zaowocować wzrostem inwestycji i produktywności. Ewentualna prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych i w ogóle ulepszenie struktury sektora państwowego powinno wspomóc wzrost, ale wpływy z prywatyzacji będą musiały zostać wykorzystane do redukcji zadłużenia państwa.

Wreszcie, w celu lepszego zarządzania wydatkami publicznymi, należy spowodować, aby wszystkie podmioty generujące listę wydatków budżetowych wdrożyły kontrolę wydatków. Niezbędna będzie wprowadzenie efektywnych miar kontroli wydatków na opiekę medyczną.


Zobacz również