Ona jedna, a ich dwóch

Wydawać by się mogło, że jedyną metodą znacznego zwiększenia wydajności komputera jest zmiana procesora, dokupienie pamięci i wymiana twardego dysku na większy i szybszy. Czy to rzeczywiście jedyne rozwiązanie?

Wydawać by się mogło, że jedyną metodą znacznego zwiększenia wydajności komputera jest zmiana procesora, dokupienie pamięci i wymiana twardego dysku na większy i szybszy. Czy to rzeczywiście jedyne rozwiązanie?

Niektórzy użytkownicy pierwszą część procedury zastępują przetaktowaniem procesora ponad normę ustaloną przez producenta. Można się zastanowić nad zmontowaniem systemu dwuprocesorowego. Taka metoda nie jest zbyt popularna - wymaga zastosowania odpowiedniej płyty głównej (droższej od modeli jednoprocesorowych) i, oczywiście, dokupienia drugiego procesora.

Komputer oparty na dwóch CPU ma jeszcze jedną wadę, choć właściwie jest to wada popularnych systemów operacyjnych: Windows 95, 98 i Me nie obsługują systemów wieloprocesorowych. Te wersje Windows i dwa procesory to nieporozumienie. System dwuprocesorowy wymaga zainstalowania Windows 2000, Windows NT 4.0, Linuksa lub innego klonu Uniksa (np. FreeBSD).

Dwuprocesorowe płyty główne z gniazdami Socket 370

Dwuprocesorowe płyty główne z gniazdami Socket 370

Instalacja płyty dwuprocesorowej nie jest trudna. Należy tylko pamiętać, że komputer zbudowany na dwóch procesorach wymaga odpowiedniego zasilacza - oprócz dodatkowego procesora zasilany musi być także drugi wentylator. Nie jest do tego potrzebny zasilacz o niespotykanej mocy, jednak jeśli dotychczasowy sprawiał problemy przy większej liczbie urządzeń, warto pomyśleć o nowym.

Oprócz samych procesorów, podstawowym składnikiem opisywanego sytemu jest płyta główna. Przetestowaliśmy trzy modele płyt głównych umożliwiających wykorzystanie 2 procesorów: Gigabyte GA-6VXDC7, Asus CUV4X-D i Abit VP6. Płyty główne obsługujące dwa procesory mogą być obecnie zbudowane na jednym z dwóch chipsetów: VIA Apollo Pro 133A lub Intel 815E. Chipsety te można napotkać także w zwykłych płytach, przeznaczonych do pracy z jednym CPU. W przypadku produktu firmy VIA różnica tkwi w mostku północnym - jest to układ VT82C694XDP, różniący się od tego z chipsetu Pro 133A z płyt jednoprocesorowych. Warto pamiętać, że także starszy chipset, Intel 440BX obsługiwał maszyny wieloprocesorowe (podobnie jak Intel 820 i Intel 840). W tym miejscu należy rozwiać pewne wątpliwości: dostępnych jest kilka modeli płyt głównych zawierających dwa gniazda procesora (np. Slot 1 i Socket 370), nie będących jednak płytami dwuprocesorowymi. Urządzenia takie umożliwiają jedynie wymienne korzystanie z procesorów w różnych obudowach. Płyty dwuprocesorowe, a więc obsługujące dwie jednostki obliczeniowe jednocześnie, mają z reguły dwa takie same gniazda procesora.

Gigabyte GA-6VXDC7

Instalacja tej płyty nie sprawia trudności. Osoby przyzwyczajone do nowoczesnych, bezzworkowych płyt z gniazdem Socket A mogą być jednak niemile zaskoczone koniecznością ustawiania przełączników (dip-switch) i zworek. Na szczęście cała procedura jest dokładnie opisana w instrukcji. Płyta zbudowana jest na chipsecie VIA Apollo Pro 133A i wyposażona w 5 złączy PCI i jedno złącze ISA. Płyta nie obsługuje trybu ATA-100. Możliwe jest oczywiście użycie tylko jednego procesora i płyty GA-6VXDC7 - należy wtedy zamontować procesor w gnieździe oznaczonym numerem 1, a drugie pozostawić wolne.

Zalety:

- opcjonalny układ dźwiękowy

- pięć złączy PCI i jedno ISA

Wady:

- konieczność ustawiania przełączników

- brak obsługi ATA-100

Cena: 699 zł

Abit VP6

Kolejna płyta na chipsecie VIA Apollo Pro 133A. Została wyposażona w 5 złączy PCI i 4 gniazda pamięci (maksymalnie 2GB RAM). Płyta obsługuje tryb ATA-100, warto zauważyć, że można do niej przyłączyć aż 8 urządzeń IDE (ATA-33, ATA-66 lub ATA-100). Płyta nie sprawia kłopotów montażowych, chociaż kość pamięci należy umieścić w złączu po zamontowaniu procesorów - w przeciwnym bowiem przypadku mogą pojawić się kłopoty z przymocowaniem wiatraka drugiego procesora. Płyta może także współpracować z tylko jednym procesorem umieszczonym w dowolnym z gniazd.

Zalety:

- obsługa ATA-100, 8 urządzeń IDE

- łatwy montaż

- wygodna obsługa jednego procesora

Cena: 789 zł

Asus CUV4X-D

Producent wysokiej jakości płyt głównych i tym razem przedstawił bardzo kuszącą propozycję... jeśli nie zwracać uwagi na cenę. Płyta CUV4X-D oparta jest na chipsecie VIA, ma 5 złączy PCI i złącze AGP Pro. Płyta została starannie zaprojektowana, główny problem - rozmieszczenie dwóch gniazd Socket 370 - został dobrze rozwiązany. Zamontowanie wentylatorów nie sprawia kłopotów, nawet jeśli użyje się największych, okrągłych wiatraków. Model, który otrzymaliśmy do testów, nie był wyposażony w układ dźwiękowy i kontroler RAID, jednak na płycie są miejsca, gdzie mogą znaleźć się tego typu układy i dodatkowe złącza. CUV4X-D ma cztery złącza wiatraków, dzięki czemu możliwe jest wydajne chłodzenie systemu. Płyta obsługuje tryb UDMA100. Co ciekawe, użycie tylko jednego procesora nie oznacza, że drugie gniazdo Socket 370 pozostaje wolne. Należy w nim bowiem umieścić specjalny element - tzw. terminator (dołączony do płyty), przypominający nieco procesor pozbawiony rdzenia.

Zalety:

- staranne zaprojektowanie rozmieszczenia elementów na płycie

- dodatkowe wyposażenie: terminator i śledź z dwoma portami USB

- złącze AGP Pro

Wady:

- wysoka cena

Cena: 915 zł

Soltek SL-68C+

Podobnie jak pozostałe opisywane modele, również SL-68C zbudowana jest na chipsecie VIA. Jako jedyna z opisywanych płyt ma tylko 3 gniazda pamięci (maksymalnie 1,5 GB RAM). Wersja SL-68C nie obsługuje trybu ATA-100. Model SL-68C+ jest już wyposażony w kontroler umożliwiający pełne wykorzystanie urządzeń ATA-100 i dwa dodatkowe kanały IDE (można wtedy przyłączyć w sumie 8 urządzeń). Płyta nie ma złączy ISA, umieszczonych jest na niej za to 5 złączy PCI oraz złącze AGP Pro. Płyta ma zintegrowany układ dźwiękowy (AC97). Instalacja tylko jednego procesora nie wymaga dodatkowych zabiegów, pojedynczy procesor może być umieszczony w dowolnym gnieździe.

Chociaż możliwość wykorzystania mocy obliczeniowej dwóch procesorów w jednym komputerze wydaje się bardzo kusząca, należy się zastanowić, czy rzeczywiście wydajność takiej maszyny będzie znacznie większa niż komputera z jednym procesorem. Okazuje się, że odpowiedź nie jest prosta. W przypadku typowych aplikacji trudno dostrzec znaczący wzrost wydajności przy użyciu dwóch procesorów. Jedynie programy w niektórych aplikacjach graficznych - na przykład przy renderingu scen 3D powodują znaczący wzrost wydajności - do 50 procent w porównaniu z maszyną jednoprocesorową (przy użyciu analogicznych procesorów i na przykład programu TrueSpace 3). Prawdziwa moc komputerów z dwoma CPU widoczna jest wtedy, gdy system operacyjny musi jednocześnie kontrolować wiele równolegle działających aplikacji i procesów. Różne źródła wskazują też na znaczną różnicę wydajności na korzyść systemów dwuprocesorowych przy zadaniach programistycznych, np. kompilacji kodu źródłowego aplikacji.

Zalety:

- tryb ATA-100 w wersji 68C+

- zintegrowany układ dźwiękowy

- złącze AGP Pro

Wady:

- tylko trzy gniazda pamięci

Cena: 750 zł


Zobacz również