Pamięć fotograficzna

Trwa wielka konkurencja pomiędzy licznymi standardami kart pamięci. Decydując się na jeden z nich, powinieneś brać pod uwagę nie tylko cenę, lecz również aspekty opisane w poniższym artykule.

Trwa wielka konkurencja pomiędzy licznymi standardami kart pamięci. Decydując się na jeden z nich, powinieneś brać pod uwagę nie tylko cenę, lecz również aspekty opisane w poniższym artykule.

Wielką rolę w fotografii cyfrowej odgrywa pojemność wymiennych nośników pamięci. Cyfrowe fotografie wykonane w wysokiej rozdzielczości osiągają nawet w skompresowanym formacie JPEG wielkość rzędu dwóch, a nawet więcej megabajtów, dlatego dysponując cyfrówką, musisz się zaopatrzyć także w karty pamięci odpowiednio pojemne, aby pomieściły twoje zdjęcia. Ceny tych nośników spadają z powodu dużej konkurencji producentów na rynku, a jednocześnie pojawiają się w sprzedaży coraz pojemniejsze modele (obecnie nawet do 8 GB).

Technologia Flash

Większość oferowanych obecnie nośników pamięci opiera się na technologii flash (stąd używana niekiedy nazwa Flash Card czy spolszczona karta flashowa). Technologia ta stanowi połączenie pamięci ROM (Read Only Memory) i RAM (Random Access Memory). Zaletą układów pamięci typu flash jest to, że dane zapisane na nośniku pozostają na nim na stałe - nie ulegają utracie po wyłączeniu aparatu. Ponieważ po wykonaniu operacji zapisu przechowywanie danych nie wymaga dalszego zasilania energią elektryczną, pamięć tego typu jest nazywana nieulotną. Karty typu flash mają ograniczoną żywotność, wyrażoną liczbą cykli kasowania - zazwyczaj nie przekracza ona 60-80 tysięcy. Gdy w miarę używania karta zbliża się do tego progu, nośnik może stracić niezawodność.

Kwestia pojemności

Stosowane obecnie karty mają przeważnie pojemność od 256 MB do 2 GB, a niektóre nawet rzędu 4 lub 6 GB. W ofercie handlowej są również modele 16-megabajtowe, ale nie warto inwestować w nośniki o tak małej pojemności. Nie zmieścisz na nich nawet garstki zdjęć dobrej jakości. Jeśli fotografujesz dużo i wolisz zdjęcia w maksymalnej rozdzielczości oraz najwyższej jakości, musisz mieć dużo pamięci. Zapalonego fotografa powinna zadowolić karta o pojemności 512 MB lub 1 GB.

Alternatywę kart typu CompactFlash II stanowią napędy Microdrive o maksymalnej pojemności rzędu 6 GB. Nie są to nośniki z pamięcią flash, lecz miniaturowe twarde dyski. Przyszłość sektora kart pamięci to możliwie zwarte i lekkie Flash Card, które mieszczą się w telefonach komórkowych i przenośnych odtwarzaczach, a ponadto zapewniają dużo miejsca na zdjęcia i muzykę. Najnowsze typy to miniSD, RS MMC (Reduced Size Multimedia), a także Transflash - obecnie najmniejsza karta pamięci.

Wymiana danych

Obecne czytniki kart pamięci obsługują wiele formatów.

Obecne czytniki kart pamięci obsługują wiele formatów.

Dane zgromadzone na karcie przesyła się z aparatu do komputera przeważnie za pomocą kabla USB. Wprawdzie nie nowe, lecz dopiero teraz popularne są czytniki kart. Pozwalają również zapisywać dane na nośniku pamięci, lecz w fotografii nie odgrywa to zasadniczej roli. Urządzenia tego rodzaju umożliwiają odczyt i zapis danych na wszystkich popularnych kartach pamięci. Po włożeniu takiego nośnika do czytnika skopiujesz zdjęcia na dysk w komputerze chociażby za pomocą Eksploratora. Dzięki temu zaoszczędzisz sobie uciążliwego podłączania aparatu bądź przenośnego odtwarzacza MP3. Czytniki kart pamięci nie wymagają z reguły instalowania sterowników.

Urządzenia tego rodzaju, obsługujące co najmniej kilka typów kart, można nabyć za niespełna 100 zł. Obecne czytniki wieloformatowe współpracują maksymalnie z dwunastoma rodzajami kart. Dysponując takim czytnikiem, zabezpieczysz się nawet na wypadek późniejszej zmiany aparatu na nowszy. Na dodatek możesz odczytywać dane z kart udostępnionych ci przez rodzinę czy znajomych.

Prędkość transmisji

Szybkość przesyłania fotografii z karty na dysk zależy przede wszystkim od komputera. Powinien być wyposażony w port USB (co najmniej 1.1), bo czytniki kart korzystają zwykle właśnie z tego łącza. Niekiedy można nabyć nieco droższe modele z łączem FireWire.

Jeśli interfejs USB twojego peceta jest zgodny ze standardem 2.0, powinieneś zaopatrzyć się w taki czytnik, który także obsługuje USB 2.0. Dzięki temu transmisja danych będzie się odbywała w błyskawicznym tempie. Maksymalna przepustowość portu USB 2.0 wynosi 480 MB/s, podczas gdy leciwy USB 1.1 osiąga zaledwie 12 MB/s. Zwróć uwagę, że standard USB 2.0 jest kompatybilny z poprzednikami, więc czytnik USB 2.0 nie okaże się bezużyteczny w podróży, gdy trafisz na komputer ze złączem USB 1.1.

Na zapas

Przezorny fotograf ma zawsze co najmniej jedną zapasową kartę. Dzięki temu na pewno nie zostaniesz nagle skonfrontowany z brakiem pamięci, co uniemożliwiłoby ci dalsze fotografowanie. Szczegółowe informacje na temat najważniejszych typów kart pamięci znajdziesz w ramce na następnej stronie.

Brutto i netto

Nie zdziw się, gdy nowa karta pamięci wykazuje w komputerze mniejszą pojemność niż nominalna podana na opakowaniu i na wierzchu nośnika. Nie oznacza to, że trafiłeś na uszkodzony lub wybrakowany egzemplarz. Fizyczna pojemność karty zgadza się ze specyfikacją producenta. W wyniku sformatowania jej w aparacie cyfrowym drobny ułamek wolnego obszaru zostaje zarezerwowany na potrzeby tablicy File Allocation Table systemu plików FAT16 lub FAT32. Chodzi o strukturę organizacyjną karty, podobnie jak w wypadku twardych dysków. W tablicy FAT aparat zapisuje informacje o plikach zgromadzonych na karcie.

Zanik plików

Zarejestrowałeś sporo zdjęć na karcie pamięci. Podczas próby wczytania zawartości nośnika do komputera, okazuje się, że nie można ich otworzyć.

Opisany problem wywołują prawdopodobnie uszkodzone pliki - jeden lub kilka. Mogłeś je uszkodzić, na przykład za wcześnie wyjmując kartę z aparatu - zanim zakończył się zapis. Powodem bywa także niski poziom naładowania baterii podczas zapisywania zdjęcia. A może skorzystałeś ze starej lub długo nieużywanej karty bez jej ponownego sformatowania lub została uszkodzona tablica FAT.

Jeśli na karcie znajdują się cenne fotografie, spróbuj uratować je programem do odzyskiwania danych, np. bezpłatnym Smart Recovery (dostępny pod adresem: http://www.softwarepatch.com/software/smartrecovery.html , środowiska: Windows 98/Me/2000/XP, rozmiar pliku: ok. 3,8 MB). Jeżeli nie bardzo zależy ci na zapisanych zdjęciach, przywołaj windowsowe narzędzie ScanDisk z grupy Akcesoria. Program ten sprawdzi poprawność przydziałów plików, a w razie potrzeby skoryguje błędy w tablicy FAT. Oprócz tego powinieneś sprawdzić, czy na karcie nie znalazły się ukryte foldery, skopiowane omyłkowo z dysku komputera. Uniemożliwiłyby cyfrówce zapis zdjęć na nośniku. Przywołaj okno Eksploratora i wskaż menu Narzędzia | Opcje folderów. Kliknij kartę Widok i upewnij się, że opcja Pokaż ukryte pliki i foldery jest zaznaczona. W ten sposób ujawnisz zamaskowane dotychczas foldery i będziesz mógł je usunąć.

Nagłe awarie

Włożyłeś kartę pamięci do gniazda w aparacie, lecz na wyświetlaczu cyfrówki widnieje komunikat Card Error. Przypuszczalnie uległ uszkodzeniu system plików na karcie i trzeba ją ponownie sformatować. Decydując się na to, utracisz wszystkie dane zgromadzone na nośniku. Czynność tę możesz wykonać z poziomu menu aparatu lub korzystając z komputera. Kliknij dwukrotnie ikonę Mój komputer na pulpicie, a następnie kliknij prawym przyciskiem ikonę napędu symbolizującą kartę pamięci i wskaż polecenie Formatuj w menu podręcznym. Jako system plików należy wybrać zazwyczaj FAT16 (opcja FAT). Informację o systemach plików obsługiwanych przez aparat znajdziesz w instrukcji obsługi. Jeśli ponowne sformatowanie nie przyniesie pożądanego rezultatu, nie obejdziesz się bez nowej karty.

System plików FAT32

Sformatowałeś kartę pamięci w pececie. Gdy wkładasz ją do cyfrówki, na wyświetlaczu pojawia się napis Card Error. Prawdopodobnie do formatowania użyłeś niewłaściwego systemu plików - FAT32 lub NTFS. Wiele aparatów nie obsługuje systemu FAT32, proponowanego domyślnie podczas formatowania w Windows 2000 i XP. Tymczasem system NTFS nie wchodzi w grę w wypadku cyfrówek. Jeśli omyłkowo wybrałeś niewłaściwy system plików, musisz jeszcze raz sformatować kartę - w aparacie lub w komputerze (tu wybierz opcję FAT).

Liczba zdjęć

Kwestia, czy na karcie zmieścisz tylko 60 czy aż 250 fotografii, nie zależy tylko od jej pojemności. Dużą rolę odgrywa również ustawiona rozdzielczość zdjęć, format plików i stopień kompresji. Im wyższa rozdzielczość, tym więcej pikseli wchodzi na jedno zdjęcie, tym więcej miejsca zajmuje ono na karcie pamięci. Na przykład 5-megapikselowa fotografia w formacie TIFF pochłania aż 14 MB, podczas gdy ten sam obrazek zapisany w pliku JPEG z użyciem standardowej kompresji zużywa zaledwie 1,7 MB miejsca na nośniku. Z kolei rozmiary plików RAW leżą mniej więcej w połowie pomiędzy TIFF i JPEG. Aby osiągnąć maksymalną jakość, ustawiaj zawsze najwyższą rozdzielczość i najmniejszą kompresję. Dzięki temu będziesz miał do dyspozycji dane wystarczające do wprowadzenia ewentualnych poprawek zarejestrowanego materiału.


Zobacz również