Płytowe zamieszanie

Płyty głównie upodabniają się do siebie, jednak z korzyścią dla klientów - widoczne jest dążenie do rozwiązań lepszych i bardziej wszechstronnych; coraz więcej producentów, znanych do tej pory z tanich produktów, chce oferować również zaawansowane konstrukcje.

Płyty głównie upodabniają się do siebie, jednak z korzyścią dla klientów - widoczne jest dążenie do rozwiązań lepszych i bardziej wszechstronnych; coraz więcej producentów, znanych do tej pory z tanich produktów, chce oferować również zaawansowane konstrukcje.

Parametry techniczne i wyniki testów płyt do procesorów AMD

Parametry techniczne i wyniki testów płyt do procesorów AMD

Widoczna jest jednak również pewna monotonia - praktycznie wszystkie płyty wyposażone są w chipsety firm VIA lub Intel. Wyjaśniamy od razu, że nie był to wymóg wzięcia udziału w niniejszym porównaniu. Znamienne jednak, że z prawie 30 przetestowanych płyt głównych, zaledwie trzy miały chipsety innych firm (we wszystkich przypadkach był to SiS). Kilka miesięcy temu na rynku triumfy święcił SiS ze swym SiS735 (do AMD) i SiS 645 (do Pentium 4), a niemałe zamieszanie wprowadziła NVIDIA z serią chipsetów nForce. Teraz płyty z SiS-em to tylko niewielki margines oferty, podobnie zresztą jak te z układami dominującego na rynku producenta procesorów graficznych. Prawdopodobnie sytuacja się zmieni, kiedy do sprzedaży trafią nowe układy nForce2 i zmodyfikowane SiS-y. Płyty z układami VIA KT400 już praktycznie znalazły się w ofercie producentów, jednak w czasie naszych testów żaden model z tym układem nie był dostępny na polskim rynku. Pojawiła się też tylko jedna płyta z układem VIA P4X400 (i jej producentem jest właśnie VIA).

Parametry techniczne i wyniki testów płyt do procesorów Intela

Parametry techniczne i wyniki testów płyt do procesorów Intela

Kluczową sprawą nie jest, wbrew pozorom, obsługa szybszych pamięci DDR400. Co więcej, VIA wycofała się oficjalnie nawet z obsługi tego typu modułów przez KT400 i P4X400. Oczywiście urządzenia te potrafią współpracować z DDR400, ale ponieważ nie ma na rynku zbyt wielu bezbłędnie działających pamięci o tej częstotliwości, koncern chce oszczędzić klientom ewentualnego zawodu i asekuruje się, informując o poprawnej współpracy jedynie z modułami DDR266/333. Dla osób, które znają architekturę procesorów AMD, nie będzie niespodzianką również to, że instalowanie pamięci DDR400 z procesorami Athon czy Duron nie ma większego sensu. Po prostu ich potencjał nie zostanie wykorzystany. Ograniczenie narzuca szyna procesora EV6, limitująca maksymalną przepustowość strumienia danych. Oczywiście gdyby moduły DDR333 były szybsze od DDR400, miały krótsze czasy opóźnienia, to zyskalibyśmy wzrost prędkości o kilka procent. Ale na razie tak nie jest. Dla producentów pamięci moduły DDR400 są nie lada wyzwaniem i w obecnej postaci mają gorsze parametry niż dobre, a teoretycznie wolniejsze DDR333. Oczywiście marketingowcy będą z uporem maniaka podsuwać klientom ulotki z informacjami o obsłudze szybszych modułów, jednak nie daj nabrać się na ich sztuczki. Nowe układy będzie warto jednak kupić z innych powodów.

AGP 8x

Jeden z ważniejszych to obsługa kolejnej specyfikacji interfejsu graficznego AGP 3.0, czyli inaczej mówiąc - AGP 8x. Stosowne karty graficzne na rynku już są (chociażby Radeon 9700 czy SiS Xabre), więc nic nie stoi na przeszkodzie (może z wyjątkiem finansów), aby wykorzystać potencjał oferowany dzięki dwukrotnemu wzrostowi przepustowości magistrali graficznej. VIA udoskonaliła również komunikację wewnątrz chipsetu KT400, zwiększając dwukrotnie przepustowość szyny V-Link (z 266 do 533 MB/s). Z kolei NVIDIA zapowiada, że jej nForce2 otrzyma coś całkowicie nowego - podwójny, 256-bitowy kontroler pamięci. Oczywiście rdzeniem graficznym wersji zintegrowanych będzie GeForce4 MX, a nie wysłużony GeForce2. Co więc oprócz chipsetów zmienia się w płytach dla AMD?

Przede wszystkim wyposażenie i jakość wykonania

Nie dziwi już, że producenci pakują płyty w pudła często przypominające wielkością karton na obudowę, a nie na samą płytę. W środku znajduje się wiele dodatków, które kiedyś były luksusem, a dzisiaj stają się standardem. Coraz częściej jest wśród nich moduł z portami USB i audio, który należy zainstalować na przednim panelu obudowy. Taki gadżet potrafi uprzyjemnić korzystanie z peceta, bo chyba nikt nie lubi maszerować na czworakach i z lampką w ręku do tylnego panelu ustawionego pod stołem blaszaka, żeby podłączyć aparat cyfrowy, drukarkę czy mysz.

Z kolei coś dla miłośników dźwięku przestrzennego. Stosowany w większości modeli 6-kanałowy układ audio to standard. Po raz pierwszy zbadaliśmy jakość reprodukcji ścieżek dźwiękowych oferowaną przez takie moduły. Była przeważnie bardzo mizerna, zwłaszcza w wypadku płyt do AMD. Tylko nieliczne wykazały się dobrymi parametrami dźwiękowymi (Abit AT7, Octek RHINO KT333-ASE), a dwie płyty firmy Microstar (KT3 Ultra 2/BR) zdobyły w tej kategorii ocenę bardzo dobrą. Lepiej prezentują się (nie wiadomo czemu) płyty do Pentium 4, z których większość uzyskała ocenę dobrą. Jednym z badanych parametrów pracy układów dźwiękowych są zniekształcenia THD. Aby zdobyć ocenę dobrą lub bardzo dobrą, muszą oscylować w granicach 0,3-0,4 procent. Płyty, których układy audio zostały ocenione jako słabe, generowały zniekształcenia przekraczające 30 procent! Niewiarygodne, lecz prawdziwe. Niekiedy użytkownik wraz z płytą dostaje również śledzia z wyjściami cyfrowymi audio. Dzięki niemu sygnał z komputera można wyprowadzić w zakodowanej formie do zewnętrznego wzmacniacza z dekoderami DD czy DTS i tam poddać dalszej obróbce.

Jak testowaliśmy
#Wszystkie płyty główne zostały poddane jednakowej procedurze testowej i ocenione w trzech kategoriach: możliwości, jakości i wydajności. Te oceny posłużyły za podstawę do obliczenia oceny końcowej. Z kolei ocena końcowa, w połączeniu z ceną danej płyty odniesioną do średniej ceny wszystkich płyt w teście, pozwoliła obliczyć opłacalność zakupu. Szczegółowe kryteria przedstawiają się następująco:# #Możliwości# W tym wypadku ocenie podlegało przede wszystkim wyposażenie płyty. Przyznawaliśmy punkty za takie elementy, jak maksymalna wielkość obsługiwanej pamięci, liczba gniazd pamięci, obsługa ECC, liczba gniazd PCI (różnego rodzaju), portów USB; dodatkowe punkty otrzymywały płyty wyposażone w kontroler RAID lub SCSI, mogące się pochwalić funkcjami Wake on Modem lub Wake on LAN. Duży wpływ na ocenę możliwości ma również funkcjonalność BIOS-u. Ocenialiśmy ponadto zintegrowany układ dźwiękowy, badając jego jakość programem RightMark Audio Analyzer. #Jakość# Punkty można było uzyskać za długość trwania gwarancji, jakość dokumentacji i instrukcji instalacji; pod uwagę braliśmy dodatkowe kable, a także łatwość instalacji radiatora na procesorze i karty graficznej w slocie AGP. #Wydajność# Do pomiarów użyliśmy testów: PCMark2002 (testy procesora, pamięci i twardego dysku), 3DMark2001 SE, SiSoft Sandra 2002 (pomiary Memory Bandwidth Integer, Memory Band-width Float), HDDTach (twardy dysk) oraz gry Quake III Arena (tryb Normal, demo 001). Każdemu z testów została przypisana odpowiednia waga, a oceny były wystawiane w odniesieniu do najlepszego wyniku w danej kategorii. Oznacza to, że płyta, która z najlepszym rezultatem ukończyła dany test, dostawała 10 punktów, pozostałe zaś - proporcjonalnie mniej. #Opłacalność# Obliczaliśmy ją dwuetapowo. Najpierw ustaliliśmy opłacalność pomocniczą wg wzoru OP = ocena końcowa * średnia cena wszystkich urządzeń/cena testowanej płyty. Najwyższy rezultat opłacalności pomocniczej stał się podstawą do dalszych obliczeń. Wzór opłacalności jest następujący: O = 10 * OP testowanej płyty / OPmaks. Oznacza to, że płyta główna, której zakup jest najbardziej korzystny ze względu na stosunek ceny do możliwości, otrzyma w tej kategorii 10 punktów, a pozostałe modele odpowiednio mniej. #Uwaga# Na płycie dołączonej do czasopisma zamieszczamy pełną wersję arkusza testowego, używanego w PCWK Lab. W arkuszu tym zawarte są wyniki wszystkich szczegółowych ocen i pomiarów, jakim poddawana była każda płyta główna. Arkusz pozwala w łatwy sposób zmieniać wagi przypisane poszczególnym testom i dzięki temu dostosować ważność poszczególnych wyników do własnych potrzeb. #Platforma testowa została maksymalnie ujednolicona dla wszystkich testowanych płyt głównych. Używaliśmy, w zależności od potrzeb, jednakowych pamięci DDR SDRAM (DDR 333 firmy Samsung) lub RDRAM (PC800, Samsung). Wszystkie testowe stanowiska wyposażone były w karty graficzne PNY GeForce4 MX440. Płyty do Pentium 4 pracowały z procesorem 2,53 GHz z jądrem Northwood, a płyty do AMD korzystały z układów Athlon Thunderbird 1,2 GHz.#o


Zobacz również