Pod maską Visual Studio 2005

Nowoczesne IDE to znacznie więcej niż edytor tekstów. VS 2005 obsługuje pracę grupową, zawiera zintegrowany debuger, ma wbudowane mechanizmy wspomagające testowanie oraz narzędzia do projektowania klas, interfejsu użytkownika, a nawet struktury całej aplikacji.

Nowoczesne IDE to znacznie więcej niż edytor tekstów. VS 2005 obsługuje pracę grupową, zawiera zintegrowany debuger, ma wbudowane mechanizmy wspomagające testowanie oraz narzędzia do projektowania klas, interfejsu użytkownika, a nawet struktury całej aplikacji.

IDE VS.NET zawiera bardzo dużo nowych elementów, pozwalających na znacznie wydajniejszą pracę. Refaktoring (zmiana struktury kodu), rozbudowana technologia IntelliSense (podpowiadanie składni), projektant klas, baza "wzorców" do łatwego wstawiania do kodu, przebudowane projektanty - to tylko niektóre z rozbudowanych (i zupełnie nowych elementów). To wszystko wiąże się ze znacznie większą liczbą elementów środowiska, które można dostosować do swoich potrzeb.

Także i tutaj pojawia się wiele pożytecznych drobiazgów. Na przykład, gdy jest dużo okien, trudno je właściwie rozmieścić w IDE - pomagają nowe elementy, pojawiające się, gdy jakiś element przeciągamy w VS.NET. W VS 2005 pojawiają się specjalne wskaźniki określające, gdzie dany element zostanie zadokowany, jeżeli kursor myszy najedzie na odpowiedni obszar.

Nowe i pożyteczne drobiazgi w interfejsie Visual Studio 2005 pomagają utrzymać porządek w oknach.

Nowe i pożyteczne drobiazgi w interfejsie Visual Studio 2005 pomagają utrzymać porządek w oknach.

VS.NET dostosowujemy do swoich potrzeb głównie w oknach Tools | Customize (tam też można zmienić lub dodać skróty klawiaturowe) oraz Tools | Options. Dodatkowo część ustawień jest właściwa dla danego projektu - wtedy trzeba wejść w specjalną gałąź w Solution Explorer o nazwie Properties. Spowoduje to otwarcie okna z kartami, na których można ustalać różne aspekty projektu - nazwę, sposób kompilacji, jak program będzie uruchamiany pod kontrolą debugera itp.

Warto też pamiętać, że w menu Tools | Import and Export Settings jest narzędzie, które pozwala eksportować i importować ustawienia VS.NET. Można np. przeprowadzić początkową konfigurację, zapisać ją, a potem eksperymentować i w razie potrzeby przywrócić ustawienia. Dodatkowo jest tam opcja resetowania ustawień. Narzędzia można też użyć do przenoszenia profili między różnymi komputerami. Przy eksporcie można wybrać, które elementy będą zapisywane (np. konfiguracja menu, lokalizacja biblioteki tzw. snipetów kodu itp). Analogicznie podczas importu można wybrać, co z danego pliku .vssettings zostanie zapisane. Wzorcowe ustawienia zapisane są w folderze C:\Program Files\Microsoft Visual Studio 8\ Common7\IDE\Profiles. Podczas pierwszego uruchomienia VS.NET użytkownik pytany jest, w jaki sposób ma być ustawione IDE (są profile dla programistów C#, VB.NET itp).

Standardowo uruchamiane jest środowisko IDE bez żadnych parametrów:

C:\Program Files\Microsoft Visual Studio 8\Common7\IDE\ devenv.exe

Natomiast warto znać kilka przełączników (ich pełną listę można zobaczyć po uruchomieniu tego polecenia z parametrem /?)

Okno edycji zasobów - przełączanie widoków.

Okno edycji zasobów - przełączanie widoków.

Gdy po devenv.exe podana zostanie nazwa pliku, VS.NET spróbuje go wczytać. Jeżeli jest to projekt, poszuka rozwiązania, w którym się on znajduje, a jeżeli rozwiązania nie ma, utworzy nowe. Można też polecić od razu zbudować dany projekt (jak w VS.NET 2003), jednak wygodniej użyć nowego narzędzia msbuild.

Dodanie parametru /Log spowoduje, że rejestrowane będą wszystkie akcje w VS.NET (przydatne do śledzenia potencjalnych błędów w dodatkach do VS). Można zablokować wczytywanie developerskich dodatków, wyłączając licencję VSIP (po podaniu przełącznika /NoVSIP). Jeśli któryś pakiet rozszerzeń powoduje błędy, VS.NET proponuje wyłączenie go. Podanie przełącznika /ResetSkipPkgs powoduje, że będą wczytywane wszystkie pakiety.

Wreszcie można usunąć wszelkie ustawienia. Gdy podamy przełącznik /ResetSettings [plik .vssettings], to ustawienia będą całkowicie usunięte albo zresetowane wg przekazanego pliku. Można też użyć /SafeMode, co wymusi wczytanie VS.NET z minimalnym zestawem otwartych okien.

Można także od razu uruchomić środowisko skonfigurowane do śledzenia aplikacji (po podaniu /debugexe).

Narzędzia wiersza poleceń

Warto pamiętać, że .NET Framework zawiera dosyć dużo ciekawych narzędzi dostępnych z poziomu wiersza poleceń. Aby z nich skorzystać, trzeba zainicjować odpowiednio środowisko (ścieżki, kilka zmiennych powłoki itp.). Po zainstalowaniu VS.NET dostępny jest specjalny skrót do wiersza poleceń (Open Visual Studio 2005 Command Prompt), który w rzeczywistości uruchamia polecenie C:\Program Files\Microsoft Visual Studio 8\VC\vcvarsall.bat x86.

Zasoby i konfiguracja aplikacji

Okno edycji zasobów - dodawanie nowych elementów.

Okno edycji zasobów - dodawanie nowych elementów.

W VS.NET jest specjalny edytor do parametrów zapisywanych w pliku konfiguracyjnym. Aby go uruchomić, trzeba w ustawieniach projektu przejść na kartę Settings. Każdy dodawany element musi mieć odpowiedni typ. Jeżeli skorzysta się z tego edytora, automatycznie zostanie wygenerowana odpowiednia struktura w kodzie, aby do danego elementu można było się odwołać jak do właściwości:

IDETest.Properties.Settings.Default.setting1

W podobny sposób dodaje się do projektu zasoby. Po otworzeniu ustawień projektu na karcie Resources można wybrać zasób do dodania - nowy albo wskazać na dysku plik (np. graficzny), który ma zostać zaimportowany do zasobów.

Analogicznie, jeżeli do projektu zostanie dodany plik .resx (czyli element typu Resource), to praca z nim będzie się odbywać w takim samym edytorze. Warto też pamiętać, że plik .resx to zwykły plik XML i czasami wygodniej edytować go w postaci tekstowej.

Jeżeli chcemy korzystać z możliwości obsługi zasobów w różnych językach, wystarczy utworzyć pliki o odpowiednich nazwach w odpowiednich folderach.

Kompilacja bez uruchamiania IDE

Kompilacja z poziomu środowiska jest wygodna - łatwo uruchomić debuger, ale jeżeli pracujemy w zespole czy chcemy zautomatyzować kompilowanie (i np. budowę pakietu instalacyjnego), to wygodniej jest tylko kompilować, bez uruchamiania VS.NET.

Do VS.NET 2003 dołączone także były rozmaite narzędzia do kompilacji wsadowej (najpopularniejsze to chyba NANT), natomiast miały zasadniczą wadę - albo uruchamiały w tle IDE, albo - wymagały specjalnych plików określających, co i jak będzie kompilowane. W konsekwencji trzeba było utrzymywać dwa zestawy takich plików - jeden do VS.NET (debuger itp.), a drugi - do dodatkowego narzędzia i kompilacji wsadowej.

W VS 2005 służy do tego narzędzie MSBuild. Jest to specjalny parser, który analizuje plik XML zawierający ciąg poleceń do wykonania. Poleceń jest ponad 35, od oczywistych, jak skompilowanie danych plików źródłowych, przez generowanie zasobów czy podpisywanie wyjściowych pakietów mocną nazwą, aż po uruchomienie zestawu testów jednostkowych czy zbudowanie pakietu instalacyjnego. Co najważniejsze, plik do MSBuild to ten sam plik, który z poziomu VS.NET jest projektem (czy rozwiązaniem). Wystarczy uruchomić msbuild w folderze, w którym znajduje się rozwiązanie (plik .sln), żeby je skompilować (z ustawieniami wybranymi w VS.NET). Oczywiście można również ręcznie zmienić (i rozbudowywać) ten plik - jeżeli VS.NET nie zna pewnych ustawień, powinno zachować je niezmienione.


Zobacz również