Poradnik: którą konsolę wybrać dla dziecka

Jeżeli wydaje Wam się, drodzy czytelnicy, że każda konsola do gier z samej definicji jest dla dzieci, mylicie się. Obecnie gracze w znakomitej większości są już pełnoletni, a średnia wieku przeciętnego gracza wynosi około 33 lat, więc oferta producentów sprzętu oraz gier jest skupiona głównie na nich. Dlatego wybierając konsolę dla swej pociechy, warto dowiedzieć się, czy się dla niej nadaje.

Zaczniemy od tych, które są najlepsze dla dzieci, a skończymy na tych, które są najlepsze dla rodziców i niejako przy okazji można na nich pograć z dziećmi. Na początek konsole przenośne, jako tańsze i niewymagające dodatkowych inwestycji w postaci telewizora, przydające się także podczas wakacji.

Nintendo DS

Najpopularniejsza konsola do gier na świecie - od premiery w 2004 roku sprzedano jej ponad 135 milionów egzemplarzy. O dziwo, w naszym kraju nie jest zbyt popularna i przegrywa z konsolą opisywaną na sąsiedniej stronie, czyli PlayStation Portable.

Na początku Nintendo DS przypominało kanciastą puderniczkę i topornością przywodziło na myśl stare rosyjskie "jajeczka". Dopiero model Nintendo DS Lite i dostępne obecnie na rynku Nintendo DSi oraz Nintendo DSi XL, zostały zaprojektowane ze smakiem.

Ta rozkładana konsola składa się z dwóch ekranów - dolny jest dotykowy, a górny normalny, co sprawia, że oferuje dużo bardziej niezwykłą i zróżnicowaną rozgrywkę, niż konkurencyjne Sony PSP. Przycisków jest niewiele, są też rozmieszczone tak, że niewielkie dłonie dzieci z łatwością je obejmą. To - oraz niezwykle bogata oferta gier- sprawia, że nie ma lepszej konsoli dla najmłodszych odbiorców.

Ekran dotykowy jest jednak tylko jedną z unikalnych funkcji Nintendo DSi i DSi XL. Konsola ma wbudowane dwa aparaty fotograficzne o rozdzielczości VGA (0.3 megapiksela), jeden wewnątrz, skierowany na gracza po otwarciu konsoli, drugi na zewnątrz obudowy. Wykonane za ich pomocą zdjęcia można zapisać na karcie pamięci SD a nawet umieścić na Facebooku.

W konsolę wbudowany jest także mikrofon, który jest wykorzystywany w wielu grach i pozwala na niezwykłą interakcję z nimi. Jak choćby poprzez dmuchanie w mikrofon, aby w grze zaczął wiać wiatr, czy rozpoznawanie mowy w grach z serii Brain Training. Poza tym wśród oprogramowania firmowo zainstalowanego w konsoli można znaleźć prosty program do nagrywania, odtwarzania i edytowania dźwięku - Nintendo DSi Sound.

Nintendo DSi może łączyć się z internetem za pośrednictwem Wi-Fi, co jest wykorzystywane w wielu grach, daje także dostęp do internetowego sklepu Nintendo DS Shop i usługi Download Play, która pozwala zgromadzonym w jednym pomieszczeniu graczom bawić się na jednej tylko kopii gry na wielu konsolach. Można też dokupić przeglądarkę internetowa DS Browser stworzoną na bazie Opery.

Ponadto konsole DS mogą komunikować się między sobą poprzez wbudowany moduł Wi-Fi, o ile znajdują się w swoim zasięgu (do 30 metrów, w zależności od warunków), co wykorzystuje zainstalowana aplikacja PictoChat służąca jako prosty komunikator. Można dzięki niej wysyłać krótkie wiadomości tekstowe lub pisane ręcznie, czy też rysowane. Poza tym wiele gier multiplayerowych wykorzystuje połączenie Wi-Fi między konsolami, co może być bardzo przydatne na przerwach w szkole. I jest całkowicie bezpłatne.

Na Nintendo DS ukazało się już ponad tysiąc gier i programów użytkowych, spośród których ogromna większość przeznaczona jest dla dzieci. Wiele z nich pomaga ćwiczyć pamięć, umiejętność liczenia, a nawet języki. Na tę konsolę w zasadzie w ogóle nie ukazują się gry brutalne, krwawe, czy ogólnie przeznaczone dla starszego odbiorcy (tylko kilkanaście gier dozwolonych od 16 lat, zaledwie kilka od lat 18, blisko tysiąc od 3 lat). Niestety, nie jest zbyt wytrzymała - dzieci łatwo mogą przez nieuwagę wyłamać zawiasy łączące obie części konsoli. Sporą wadą jest na pewno to, że nie ukazują się na nią gry w polskich wersjach językowych.

W marcu 2011 pojawi się nowa konsola będąca następcą Nintendo DS, zwana Nintendo 3DS, która będzie wstecznie kompatybilna z DS, a także da możliwość grania w gry oferujące obraz 3D bez użycia specjalnych okularów. Specjaliści ostrzegają jednak, żeby w wykorzystujące ten efekt gry nie grały dzieci poniżej siódmego roku życia.


Zobacz również